Jlasa

Grlu ulur og kvi  Gamanogalvara

SigfsSig. Iceland@Internet.is

 

 

Aventa

 

Ori aventa er dregi af latnesku orunum Adventus Domini, sem a "koma Drottins". Aventan hefst me 4. sunnudegi fyrir jladag, sem a essu sinni ber upp 2. desember. essi rstmi var lngum - og er reyndar va enn - kallaar jlafasta, sem helgast af v a fyrr ldum mtti ekki bora hvaa mat sem var, t.d. ekki kjt.

Aventukransinn, sem va ber fyrir augu um essar mundir, byggist norur-evrpskri hef. Hi sgrna greni tknar lfi, sem er Kristi. Logandi kertin benda til komu meistarans, ljssins sem aldrei slokknar. Fyrsta kerti nefnist spdmakerti; a minnir fyrirheit spmanna Gamla testamentisins, er hfu sagt fyrir um komu frelsarans. Anna kerti nefnist Betlehemskerti; athyglinni er hr beint a orpinu, sem Jess fddist , og ar sem ekkert rm var fyrir hann. rija kerti nefnist hirakerti; snauum og menntuum fjrhirum voru sg tindin gu, undan llum rum. Fjra kerti nefnist san englakerti, og minnir okkur , sem bru mannheimi fregnirnar.

Fyrir marga er aventan krkomin tilbreyting fr amstri hversdagsins, og eir reyna af fremsta megni a umvefja ennan boskap hennar um fri og gan hug til samferamannanna, me v a skja helgistundir og ra sig annig niur fyrir sjlfa ht ljssins. En arir eru sfelldu kapphlaupi vi tmann og efni, og kannski aldrei meira en einmitt nna.

Til er saga um gamla konu talu, sem ht La Befana. Sagt er a vitringarnir rr fr Austurlndum - Kaspar, Melkor og Baltasar - hafi komi vi hj henni forum, og boi henni a slst me frina til Betlehem, a sj nfdda konunginn. En hn sagist ekki hafa neinn tma, hn vri a gera hreint bsta snum. Og vitringarnir hldu v sna lei, einir.

a var ekki fyrr en lngu seinna, a gamla konan ttai sig boi eirra flaga, hva a raun merkti. Og hn tk rs eftir eim, me svuntuna blaktandi eins og fna vindi, og spinn annarri hendi. En a dugi ekki til. Hn fann hvorki vitringana n Jesbarni. Og a er sagt, a hn reiki enn um gtur borganna og leiti.

Og nnur saga, essari lk, en r ntmanum, er til. Aventan er komin llu snu veldi, og a er veri a undirba komu jlabarnsins. Ltill drengur horfir foreldri sn vera a vo og pssa sfellu, og hrainn er gfurlegur og spennan yfiryrmandi. Hann biur au um a lesa fyrir sig jlasgu. En fr au svr, a a s enginn tmi. Jlin su a koma. Vill hann ekki bara setjast niur og teikna? Jes, til dmis? Og honum er fengi bla og litir.

Eftir drykklanga stund er myndin tilbin. Og aftur spyr hann pabba og mmmu, hvort au vilji n ekki lesa fyrir sig. En svari er eins og fyrr. Elsku vinurinn, a er veri a undirba jlin. Vill hann ekki teikna ara mynd? Jlaundirbninginn, til dmis? Nokkur stund lur, og myndin er tilbin. Og aftur reynir drengurinn a f au til a lesa fyrir sig. En allt er vi a sama. Og vi hverja spurningu og neitun festist n mynd blai.

Loks kemur a v, a mamma og pabbi taka sr psu, rvinda af reytu, og nota tkifri og bija um a f a sj, hva drengurinn s binn a teikna og lita. En au reka upp str augu, er au sj blai. ar er urmull ltilla mynda, hver um ara vera: mamma a spa, pabbi a negla, mamma a skra, pabbi a skipta um ljsaperu, mamma a ryksuga, pabbi a fara t me rusli, mamma a vaska upp, pabbi a leggja sig...

"J, en hvar er myndin af Jes?" er spurt. Og drengurinn svarar: "Ja, sko, hn lenti undir llum hinum. g byrjai v a teikna hann, en svo teiknai g ara mynd, og svo fleiri, og allt einu var Jess horfinn."

Mamma og pabbi litu hvort anna, og gfu sr n loksins tma me drengnum snum, og lsu fyrir hann jlasguna.

g held a vi getum auveldlega s okkur essum fullornu persnum remur: hinni tlsku La Befana byrjun 1. aldar, og svo mmmu og pabba vi upphaf 21. aldarinnar, jafn upptekin vi fnta hluti og vi raun erum jafnan. Auvita er nausynlegt a snurfusa heimili, ryksuga og vo og skra, en a m ekki koma niur hinum meiri gildum lfsins og sannari vermtum.

Megi essar sgur tvr ba huga okkar n upphafi jlafstunnar og san fram um jlin og yfir, svo vi gleymum n ekki hinu raunverulega tilefni essa mikla umstangs, .e.a.s. fingu Jes.

 

Aventuhugleiing

sr. r Hauksson sknarprestur rbjar og Grafarholtssafnaar

a var bi a segja mr a g fengi a fara au nstu jl.  g hafi margoft stolist til a kkja au inni fataskpnum hj pabba og mmmu.  au voru sveipu drarljma.  Fyllt sgum eldri brra minna hversu fnir eir voru eim og n var rin komin a mr.  Silfru flautan var snum sta silkiofnum kali ofan litlum hliarvasa.  Ftin voru svrt me hvtum rndum.  Skrnir voru geymdir snjum kassa, eir voru hvtir.  g hafi um hausti fengi a mta .  eir voru of strir en mamma sagi a g yri a vera duglegur a stkka svo a eir pssuu mig um jlin.   Hva g geri ekki til a fturnir stkkuu.  Eldri brur mnir voru hjlplegir vi a standa ristinni og fram tbergi.  eir voru eldri og vitrari og sannfru mig fimm ra guttann um a annig vri fari a v a stkka ftur.  g tri llu v sem eir sgu - til sj ra aldurs.

Stra stundin rann upp afangadagur jla.  Ilmur eftirvntingar l lofti um alla borgina.   N baaur og fnn me stroki hri var g frur drina - matrsuftin og hvtu skna sem smell pssuu.  Stru brurnir stu hj hreyknir af visku sinni kinkuu kolli og sgu “vi vissum a.”  Og g tri v.  a kom eim heldur ekki vart a silfraa flautan var ekki endanum silkibandinu bla og hvta egar a var dregi upp r vasanum.   Tilfinning vonbriga stti a og settist ungan huga.   Eiga jlin ekki vera gleileg, hugsai g mund sem rafmagni sl t.   

“ jlum a vera friur og kyrr” sgu stru brurnir spekingslega eins og vel fur kr undir skyni kertaljsa.   Svo samtaka voru eir essari visku sinni.   Kyrr og r hverskonar fyrirbri er a? hugsai g me mr.   g efast um a hafi eir brur mnir haft hugmynd um a fyrirbri.  eir hfu heyrt essi or og fannst au fn til a nota litla brur.    Kyrr og r var eitthva sem fullorna flki klddist ea borai mindai g mr.    “ og flauta eru ekki samnefnari fyrir r og kyrr”sgu eir og rafmagni kom aftur.  eir toguu hvt bla borann til a leggja herslu or sn.  Bara hn vri arna litla vasanum framan jakkanum.  Litlir grannir fingur rtuu til vasanum egar engin s til.   a var aldrei a vita nema a flautan leyndist arna einhversstaar myrkvuum vasans.  

Jlin gengu gar me fjarstrum blum og vlmennum sem gengu vegg og gfu fr sr hlj sem minnti allt anna en r og kyrr jlanna.  Brur mnir voru bnir a gleyma visku sinni um r og kyrr.  a var lka lklegt a a au or og s hugsun sem bj a baki eim fyndist rkkvuum huga eirra eins og flautan vasanum mnum.  kjlfari var kyrrinni pakka niur me jlapapprnum.  Mamma lagi herslu a fara vel me papprinn - a yri hgt a nota hann nstu jl.  vntanlega kmi r og kyrrin aftur leitirnar, hugsai g me mr.  

Enn eru jlin a koma.  Matrsuft fortar n silfraar flautu, fjarstrir blar og vlmenni kallast vi raunveruleika ntmans ea eins og einhver sagi.  Ntminn er leiinlegur, fortin skemmtileg og framtin spennandi.    Vissulega m segja a framtin ef vi tlum um nstu daga og vikur su margan htt spennandi.  a er kitlandi eftirvnting sem kallar fram brosmildar minningar eins og sem g hef sagt fr.  Eflaust m ef grannt er skoa greina ar trega sakleysis.  Trega eftir v sem var og mun ekki aftur vera.  ess vegna er framtin spennandi, ntin leiinleg og fortin skemmtileg. 

Framtin felur sr von.   Framtin er gestur sem vi eigum sfellu von .  Helst viljum vi ekki lta hann koma okkur a vrum.   En alltaf skal henni takast a.  Framtin felur sr von um a a sem er nna arf ekki a vera morgun.  Hvernig sem etta augnablik sem vi kllum nt skir a okkur raun og ea glei er eitthva sem segir okkur a vi hfum eitthva um a a segja.  Kannski ekki hva hinn ytri veruleika varar.  Miklu frekar hvernig vi tkum mti gestinum innra me okkur.

gr tk aventan hs okkur.   Aventan er gestur sem stoppar stutt hj okkur.  a er hinn ytri veruleiki sem vi knnumst vi.  a er sem allt breyti um snd hva hi ytra varar.  Hvernig skyldi okkur la innra me okkur.  Er eitthva sem vantar?   Erum vi; mean engin sr til, a leita af einhverju, en getum ekki skilgreint?

Brtt heyrir aventan fortinni til og tekur sig allt ara mynd en ntin gefur af henni.  Ea er a svo.  Aventan er eilf hn sr hvorki fort n nt aeins framt.  v hn felur sr von hrjum heimi.  Aventa, ir koma, ea tilkoma.   Aventan er feralag Jes til mannheims, fing heim sem brennur strum, heim sem er fullur af barttu gs og ills, reii og glei, sorgar og fagnaar.  Hann er a koma og aventan er tkifri til a undirba komu hans.  

Me komu aventunnar er kalla okkur r llum ttum.   a sem mestur varar eim efnum eru hin hljltu kll sem sigrast launstri eirra sem hst lta ntinni og eru dmd til a leiast myrkum vasa ess sem gti aeins veri ef vel er leita.

Eitt af mrgu sem kallar okkur hljltlega myrkri veruleika okkar er jlatr sem lifir af vetrarkuldann og er v tkn lfsins.  a er hggvi og “frnar annig lfi snu” fyrir mannflki.  Grni litur jlatrsins er litur vonarinnar.   hverri grein er krossform sem er tkn krleikans.  Ljsin minna okkur Jes sem er ljs heimsins.   Stjarnan toppnum er Betlehemsstjarnan.  Jlaklurnar eru vextir trarinnar.  

egar maur er fimm ra er eilfin heill dagur.   A ba heilt haust og langan desembermnu a essi jl kmu annig a g mtti klast matrsuftunum sem eldri brur mnir voru vaxnir upp r var margfld eilf sem brotin var upp me v a fara me pabba og eim brrum Alaska og kaupa jlatr.   g sagi engum fr hyggjum eim a stjrnurnar bikasvrtu loftinu fyrir ofan gtu falli mig ar sem vi gengum svlu vetrarloftinu v r hngu blri sem gti slitna hvenr sem var.  ann frleik hafi g eins og anna eim rum fr mnum eldri brrum.  Hversu fegin g var a komast heim n ess a f stjrnu hfui a g hlt og mamma tk mti okkur me heitt kak og g tk ekki eftir v a g var me stjrnublik augum.  

g vissi ekki og ekki heldur brur mnir a tr hafi gefi sitt lf fyrir okkur.  annig a vi mttum glejast.  g var um of upptekinn a vita hva leyndist pkkunum sem lru leyndardmsfullir undir sltandi grnum greinum trsins sem g hafi stt og frt heim.  g vissi ekki a a talai til mn og allt a skraut sem prddi a tti sna tungu sna sgu a segja.

Vi heyrum aeins og skynjum ef vi eitt augnablik leggjum vi hlustir.   a augnablik er meira en tilbi til a hitta okkur og eiga kyrrlta stund hj hverju og einu okkar.   Vill segja okkur.

J,  Jes kemur!

Hver eru vibrg okkar vi komu hans?  Hvaa mttku fr hann hj mr og r?  Hva verur um aventuna r er kvrun okkar, hvers og eins.  Spyrjum okkur hva vi viljum gera, hva vi tlum a gera.  Hvaa sess ltum vi Jes skipa lfi okkar og dagskr, nnum og vntingum?  Enn fum vi a undirba jlin, horfa fram til hvldar og glei, samflags og margskonar ga. 

Aventan minnir okkur lka au sem ba ekki vi sama ryggi og vi sambandi vi mat og kli, hsni, vatn og eiga foreldri er geyma matrsuft klaskp. Foreldri sem bur heima me heitt kak.  Eiga ruggt skjl fyrir fallandi stjrnum himinhvolfsins, a eiga ekki stjrnublik vondaufum augum.  a minnir Hjlparstarf kirkjunnar me sinni rlegu jlafstu sfnun sinni.

Megi gur Gu gefa r og num gleirka aventu og jlaht.

 

 

Aventusaga
Palli var kominn jlaftin sn, ltill fimm ra sni. Hann st vi sfabori og horfi ljsin fjgur, sem loguu aventukransinum. Hann var a hugsa um a, egar mamma kveikti fyrsta kertinu og um a, a vikunni ar eftir bkuu au saman piparkkur, hann og mamma. , hva r voru gar. r voru lka enn betri af v a hann hafi fengi a mta r eim karla og kerlingar. Annan sunnudaginn aventu kveiktu au ru kerti, og fru san saman kirkjusklann. Hann mundi ekki vel hva presturinn sagi, en mundi hann vel eftir v, a hann sagi fr v, a Betlehem, borginni sem Jess fddist , hefu fjrhirar veri a gta saua og hefi engill komi til eirra og sagt eim, a hann vri a boa eim mikinn fgnu.

Palli mundi lka vel egar mamma kveikti rija kertinu og v fjra. N horfi hann ll fjgur kertin um lei og allar essar hugsanir rifjuust upp fyrir honum. “ Pll, Pll!” a var mamma sem kallai hann. Hn var komin fnan kjl og pabbi nju gru jakkaftin sn.
“Komdu, vi erum a fara kirkju.”

egar au voru komin kirkjuna, hafi Palli or v vi pabba, hva allir vru brosandi og fnir, og hann spuri pabba hvers vegna. Pabbi sagi, a a vri vegna ess, a jlin vru gengin gar. Palli hlustai mjg vel a sem presturinn sagi. Hann sagi fr v egar Jess fddist. Hann sagi, a Mara og Jsef hefu ekki fengi neina gistingu nema fjrhsi.

Palli hugsai miki um a, a fast fjrhsi eins og amma og afi ttu sveitinni. a komu tr litlu barnsaugun. Litla barni var sett jtu. Aldrei hafi Palli geta mynda sr, a barn hefi fst kindakofa. Mamma hafi sagt honum, a hann hefi fst fingardeild. etta var v erfitt a skilja fyrir ltinn dreng. Presturinn sagi lka, a Jess vri jlagjf Gus til okkar.

Og hann minnti lka , a egar vi opnuum jlagjafirnar vi jlatr, skyldum vi minnast ess, a Jesbarni vri strsta jlagjfin.

Um kvldi egar au rj, mamma, pabbi og Palli hfu loki vi a bora jlamatinn og sungi jlasngvana, settust au vi jlatr og opnuu pakkana undir trnu. Nokkrir pakkar voru fr mmu og afa Reykjavk og nokkrir pakkar fr mmu og afa sveitinni og svo fkk Palli pakka fr mmmu og pabba. , hva hann var glaur yfir llum pkkunum. Hann gleymdi ekki strstu jlagjfinni, sem er Jess. Hann gleymdi ekki heldur a akka Gui fyrir essa gjf, og fyrir a, a hn var handa honum.
 

www.kirkjan.is

 

 

Share on Facebook

 

 SigfsSig. Iceland@Internet.is