Eru drin bara leikfng? g spyr?

egar g var hvolpur, skemmti g r me skrpaltum og fkk ig til a hlja. kallair mig barni itt, og rtt fyrir nokkra nagaa sk og nta pa, var g besti vinur inn. hvert skipti sem g var "ekk", hristir hfui og spurir: ?hvernig gastu gert etta??- en svo brostir og veltir mr baki til a klra mr maganum. A gera mig hsvana tk aeins lengri tma en a tti a gera, varst svo upptekinn, en vi unnum a v saman. g man r ntur egar g kri hj r uppi rmi og hlustai jtningar nar og leynda drauma, og g hlt a lfi gti ekki veri fullkomnara. Vi frum langa gngutra og skokkuum almenningsgarinum, blferir, keyptum s (g fkk bara a bora brauformi v sagir a s vri ekki gur fyrir hunda), og g lagi mig slinni og bei eftir v a kmir heim lok dagsins. .

 

Smm saman frstu a vera meira vinnunni og eya meiri tma starfsframa inn, og meiri tma a leita r a maka. g bei eftir r olinm, og huggai ig starsorgum og vonbrigum, skammai ig aldrei fyrir llegar kvaranir, og hoppai af glei hvert skipti sem komst heim og egar varst stfanginn. Hn, sem er n konan n, er ekki hundamanneskja- samt bau g hana velkomna inn heimili okkar, reyndi a sna henni st og hlddi henni. g var ng vegna ess a varst ngur. Svo komu brnin og g var alveg jafn spennt og . g var agndofa yfir v hva au voru bleik, hvernig au lyktuu, og g vildi hugsa um au eins og au vru mn eigin. En hn og hfu hyggjur af a g gti meitt au, og g eyddi mest llum mnum tma loku inni ru herbergi ea hundabri. Miki langai mig til a elska au en g var ?fangi starinnar?. egar au stkkuu var g vinkona eirra. au hngu feldinum mnum og toguu sig upp vltum ftum, potuu augun mr, grandskouu eyrun mn, og kysstu mig trni. g elskai allt sambandi vi au og snertingu eirra, v n snerting var svo sjaldgf nori, og g hefi vari au me lfi mnu ef g hefi urft ess. g laumaist upp rmi eirra og hlustai hyggjur eirra og leynda drauma, og vi bium saman eftir a heyra blnum num innkeyrslunni. .

 

 

Einu sinni var a svo a ef flk spurir hvort ttir hund, sndir eim mynd af mr sem varst me veskinu og sagir sgur af mr. Sustu r svarair bara j og breyttir um umruefni. g breyttist fr ?hundinum num? ? bara hundur?, og allur kostnaur varandi mig fr taugarnar r. N baust r n vinna annarri borg, og og au fluttu b ar sem ekki m vera me gludr. tkst rtta kvrun fyrir ?fjlskyldu? na, en einu sinni var g eina fjlskylda n..

 

 

g var yfirspennt yfir bltrnum anga til vi komum a ?dra-sklinu?. a lyktai af hundum og kttum, af tta og vonleysi. fylltir t eyubl og sagir:? g veit a i finni gott heimili fyrir hana?. au andvrpuu og gfu r vonleysislegt augnar. au vita hva bur mialdra hunds, jafnvel hann s me ttbk. varst af rfa son inn lausan fr hlslinni minni mean hann hrpai: ? nei pabbi, geru a! Ekki lta au taka hundinn minn!? og g hafi hyggjur af honum, og hvaa lexur hafir kennt honum um vinttu og trygg, um st og byrg, og um viringu fyrir llu lfi. kvaddir mig me klappi kollinn, foraist a horfa augun mr, og kurteisislegla afakkair a taka hlslina mna og tauminn me r. hafir takmarkaan tma og a tti einnig vi um mig nna. Eftir a frst sgu konurnar tvr a hefir lklega vita fyrir nokkrum mnuum a yrftir a flytja en reyndir ekkert til a finna gott heimili handa mr. r hristu hfui og sgu hvernig gastu gert etta??.

 

 

r reyna a sinna okkur hrna sklinu eftir bestu getu en a er alltaf miki a gera. r gefa okkur a bora, auvita, en g missti matarlystina fyrir mrgum dgum. fyrstu, hvert skipti sem einhver fr framhj brinu mnu, hljp g a hurinni og vonai a a vri , a hefir skipt um skoun, a etta vri allt saman slmur draumur.. ea g vonai a etta vri a minnsta kosti einhver sem sti ekki sama og myndi kannski bjarga mr. egar g s a g gat ekki keppt vi litlu hvolpana, sem vissu ekkert hver rlg eirra yru, bakkai g aftur eitt horni og bei..

 

 

g heyri ftatak hennar ar sem hn kom a skja mig lok dagsins, og g rlti vi hliina henni inn ganginn inn askili herbergi. gilega hljtt herbergi. Hn setti mig upp bor og nuddai mr eyrun og sagi mr a hafa ekki hyggjur. Hjarta mitt barist tt og ttt af kva um hva myndi gerast, en g fann lka fyrir sm ltti. Takmarkaur tmi fanga starinnar var binn. Eins og g er a elisfari, hafi g meiri hyggjur af henni. Byrin sem hn arf a bera, og g veit a, sama htt og g ekkti hvert gebrigi itt. Hn setti varlega aklemmu framlppina mna og tr rann niur kinn hennar. g sleikti hnd hennar sama htt og g geri egar g reyndi a hughreysta ig fyrir mrgum rum. Hn stakk nlinni varlega ina mna. egar g fann stunguna og kaldann vkvann a gegnum lkama minn, lagist g syfju niur og mumlai: ?Hvernig gastu gert etta??. Hn sagi mr ykir etta svo leitt?, kannski vegna ess a hn skyldi hundamli mitt. Hn famai mig og tskri fljtu bragi a a vri hennar vinna a sj til ess a g fri betri sta, sta ar sem g vri ekki hunsu, misyrmt ea yfirgefin, ea yrfti a verja mig -sta ar sem er st og ljs- staur sem er svo miki frbruginn essari jr. Me sustu orku minni reyndi g a dilla skottinu mnu og lta hana sj a egar g sagi ?hvernig gastu gert etta??, var g ekki a beina v a henni. a varst , minn stkri hsbndi, sem g var a hugsa um. g mun hugsa til n og ba eftir r a eilfu. g vona a allir sem kynnist nu lfi muni sna r jafn mikla trygg og g.

 

Er mannflki ekki afar einkennilegt, svo ekki s dpra teki rina?

 

ur birtar smsgur og  hugleiingar

Share on Facebook

 Deila Facebook.

 

  

 Deila  Twitter
 

 

©2009_SigfsSig.Iceland@Internet.is

 

©SigfsSig.Iceland@Internet.is