Andlt

Saga af gmlum sjmanni

Eftir Einar lafsson.

 

Daginn sem gamli Jakob Brekkubnum d var aftakaveur. Hann rauk upp sdegis me roki og rigningu vert ofan alla sp. Jakob hafi dotta undir skraftti tvarpinu en fr svo ftur, slkkti tvarpinu og staulaist t a glugganum. Ftur hans voru dofnir af elli svo hann hafi ekki lengur samband vi glf og jr. a samband hafi raunar aldrei veri mjg sterkt. Honum lkai betur a finna kvikan sj undir ftum sr og enn steig hann lduna hlfum ratug eftir a hann kom sast sj.

 

Hann settist gamla stlinn vi gluggann og hstai urrum hsta sem hafi plaga hann san au fluttu nja hsi fyrir fimm rum, um svipa leyti og kulvsin fr a setjast a honum eftir fimmtu ra hrakninga sj. Hitinn fr rafmagnsofninum undir glugganum geri ekkert anna en urrka slmh ndunarfra hans ar sem hann horfi regni lemja utan runa. Hann s ekki lengur t sjinn san nja hverfi reis Brekkubjartninu. Krepptum fingrum opnai hann gluggann, sem var af eirri tsku a gefa aeins litla rifu nest, en a ngi til a regndroparnir nu inn hendur hans og bru me sr daufan sjvarilm. v kom Jna tengdadttir hans inn og spuri me nokkrum jsti hvort hann tlai a forkela sig me gegnumtrekknum, en blkaist svo og ba hann koma inn eldhs og f sr kaffisopa. Henni var heldur vel vi tengdafur sinn.

 

Hn var a elda kjtspu og slt angan af kjti og grnmeti deyfi snggvast sknu gamla mannsins eftir sjvarlyktinni. Gufan af spunni geri lofti rakt og hann fann til vellunar ar sem hann sat vi eldhsbori andspnis tengdadttur sinni og strai heitt kaffi. au sgu ekkert.

 

Jakob hafi tal sinnum lent svona veri og verra smknum. essi reynsla hans sjlfs af sjvarhskanum geri honum einhvern htt auveldara a bgja hyggjunum fr. Ef til vill var a fyrst og fremst sljleiki ellinnar sem rai huga hans. Sljleiki sem tengdadttir hans naut ekki, hn hafi ekkert til a bgja hyggjunum fr, aeins svolitla reynslu a halda eim skefjum.

 

a var svo sem ekkert elilegt a eir vru ekki komnir. eir hfu storminn mti sr og v tki tmann sinn a komast. Svalur gustur barst inn eldhsi egar brnin komu inn. Vi skulum f okkur a bora, sagi Jna. a var ori nr aldimmt ti. Hn veiddi rfur, kl og kjt upp r pottinum og js skl. a rauk af spunni og ma settist innan rurnar. Brnin tku hraustlega til matar sns. Gamli maurinn glamrai me skeiinni vi diskbrnina og hallai sr fram svo a styttra yri a bera hana upp a munninum. Span yljai honum sem snggvast a innan. Slagviri beljai n aflts hsinu. Brnin skvldruu kapp vi tilkynningalesturinn tvarpinu, en mir eirra hastai au egar frttirnar byrjuu. Frttir af verinu va um land. Hn fr a vaska upp. sjlfrtt lt hn glamra htt uppvaskinu.

    

Og heyri hn raddirnar. Hvrar raddir og rr skuggar gengu fyrir eldhsgluggann. eir hlgu egar eir hurfu fyrir horni. Og svo heyrust bakdyrnar opnaar, eir stppuu af sr. Jna fltti sr fram. eir stu vaskahsinu rr veurbarir menn. Bleytan rann af eim, eir hristu hana af sr og geru a gamni snu. Jna kyssti bnda sinn feginslega og sagi: N tla g a hita kjtspuna.

    

eir verkuu sig og gengu svo til bors. Vi fum okkur snaps eftir strkar, sagi Jakob yngri vi flaga sna. Hann heilsai fur snum sem spuri tinda, hvernig hefi fiskast, hvar eir hefu veri egar hann rauk upp. Mean Jna bar fram kjtspuna fru eir a segja fr. egar eir su a hann var orinn roklegur kvu eir a fara a dla heim heldur fyrr en vant var, en svo hafi hvesst mjg skyndilega. eir hfu storminn mti og miai v mjg hgt en lentu aldrei alvarlegum vandrum.

    

eir boruu spuna og feitt kjti me velknun og nutu ylsins eldhsinu. Verinu linnti ekki, a frist frekar aukana. egar eir hfu loki mltinni st Jakob yngri upp og stti vodkaflsku: Vi fum okkur t kaffi, strkar." Jna setti rj bolla bori til vibtar vi bolla gamla mannsins og hellti alla fjra. Maur hennar fyllti me brennivninu, sast hj fur snum. a krimti gamla manninum egar hann tti bollanum mti flskunni. eir skluu og Jakob yngri spuri konu sna hvort hn vildi ekki lka. Hn tk kkflsku t r sskpnum og blandai glas. Hn lt a standa hj sr mean hn voi upp.

    

eir stu kringum bori og struu kaffi. Konan st vi  eldhsvaskinn og sneri baki vi mnnunum. eir su hana t undan sr vinna rlega en hratt, aeins handleggirnir hreyfingu og smhreyfingar xlunum, mitti, breiar mjamirnar og fturnir kyrrstu nema egar hn urfti a setja eitthva inn skp.

    

eir rifjuu upp sgur af sjnum og annarri vinnu sem eir hfi stunda. eir rifjuu upp hvernig oft hafi legi vi slysi. eir lstu astum, nefndu til sem komu vi sgu, oftar en ekki ekktu eir allir nema um akomumann vri a ra ea atbururinn hefi gerst egar eir sttu vinnu rum landshlutum. Mean eir rifjuu upp sgur af mnnum sem hfu ea nstum hfu fari fyrir bor ea lent spili ea vi vinnu landi rtt sloppi vi a f steypusl hausinn og ar fram eftir gtunum, lauk Jna vi uppvottinn, leit til barnanna sem horfu sjnvarpi stofunni, stti kk fram geymsluna og kom svo aftur inn eldhsi, settist stl vi eldhsbekkinn og kveikti sr sgarettu. a var blanda kk og reykt. Jakob gamli dreypti brennivninu og tk nefi. Vindurinn hvein glugganum og fr stofunni barst lgvrt hlj fr sjnvarpinu, tal, tnlist, skur bifreium og skothvellir. eldhsinu var haldi fram a segja nstumslysasgur lgum rmi.

    

Atli sat vi hli Jakobs gamla. Hann bls ykku reykski t lofti. Hann reykti essa sterku dnsku vindla sem fst hverri sjoppu slandi. Hann rifjai upp egar hann var bt fyrir sunnan og togvrinn slitnai og slengdist me heljarafli vi hfui skipsflaga hans, en strauk bara kinnina og fleyrai hana, etta gerist svo sngglega a drengurinn kastai sr aldrei fr heldur strauk sjlfrtt yfir kinnina me blautum sjvettlingnum og svei ofboslega. En fleiri var gri eftir tvo daga. Atli agnai og bldi niur minni sr hitt slysi tveim rum fyrr egar togvrinn lenti hfinu la vini hans. Og huga gamla mannsins rifjuust upp atvik egar btnum hvolfdi og allir flagar hans frust en honum tkst a halda sr kili ar til honum skolai upp fjru, ea egar eir lentu brimgarinum en komust allir land nema einn sem lamdist hel vi klettana. Hann agi. Gegnum reykjarsvluna fann hann vnlyktina, angan kjtspunnar sem enn sat loftinu og stan ilminn af uppvottaleginum a var eins og allt a skyn sem honum virtist horfi hefi safnast saman lyktarskyni og gegnum alla essa lykt fann hann enn daufa sjvarlykt af ungu mnnunum. Ea var etta aeins lykt sem sat honum fr v ldurnar skoluust yfir hann btskilinum, brimgarinum, essa mannsvi sj.

    

Honum var ml a pissa. Hann tti vi Atla sem st upp og hleypti honum fram fyrir. Hann fr fram vaskahsi og klsetti ar. a var styttra. Vi klsettdyrnar hkk sjgalli mannanna snaga, bleytan hafi safnast ltinn poll. eir voru farnir a tala um hvort veri fri ekki a ganga niur. Konan fr fram stofuna og slkkti sjnvarpinu sem st gult og myndlaust. Brnin voru sofnu.

    

Hann var lengi a pissa. a var ellin. Enginn undraist um hann fyrr en eftir dga stund. var hann reyndar binn a ljka sr af. Hann l pollinum undir sjgallanum. Hann var brkvaddur.

 

 

ur birtar smsgur og  hugleiingar

Share on Facebook

 Deila Facebook.

 

  

 Deila  Twitter
 

 

©SigfsSig.Iceland@Internet.is