Ilskr spmannsins.

Smsaga eftir Mohammed Choukri.

andi: rnlfur rnason

Meiri skemmtun og meiri draumra. Meiri peninga og meira af tkifrum til a nla . g var orinn leiur a skemmta mr en samt hafi g ekki fengi ngju mna. Fatin gekk ttina til mn, hvt eins og snjr blrauu ljsinu barnum. Hn tk eina minnisbkina mna, leit hana og glotti.

Hn tautai eitthva skiljanlegt, fr san aftur burt og hvarf milli eirra sem voru a sparka t lofti. Klukkan var rj a nttu og g var reyttur og taugatrekktur. Om Kalsoum var a syngja: "Svefn lengir aldrei lfi, n styttist lf itt vi langa bi."

Svartur maur birtist. Hvtt svrtu. Hann tk eina kompuna mna og hf a lesa upphtt: "Fullkomi frelsi sr sorglega hli." Hann lagi hana fr sr. "Um hva fjallar bkin?" spuri hann.

"Hn fjallar um mann sem skilur ekki ennan heim," sagi g. "Hann srir sjlfan sig og alla sem nrri honum koma."

Hann kinkai kolli, lyfti glasinu og drakk. A v loknu sagi hann: " ert brjlaur."

g horfi Fatin skrifa minnisbk. mean reykti g, drakk og hugsai um etta me ilskna. Ljsin slokknuu. Kvenflk veinai. egar ljs kviknai aftur heyrust bi menn og konur tuldra eitthva. g keypti annan drykk handa Khemou. Hn gaf mr koss sem skildi eftir stt brag munninum mr. Brn tunga hennar kitlai mig. Hn var a bora skkulai, og hltur hennar var rauur ljsinu fr barnum. Khemou gekk burt og Fatin kom til mn. Hn rtti mr bltt papprsbla. a hafi hn skrifa: "Rachid, hva veist um stina? eyir meiri tma starskrif en starleiki. S sem aldrei hefur rannsaka st, ntur hennar betur en s sem veit allt um hana. st er ekki vsindagrein. st er tilfinning, tilfinning, tilfinning."

Miriam Makeba hf a syngja Malasu . Hn hefur hvta rdd. g tk til vi a skrifa sama bla miann: Fatin, ert raua rekkjan mn, og g er svarta vrarvoin n. g er farinn a sj etta annig.

g svipaist um eftir Fatin. Munnurinn var svusr andliti hennar og tlendur sjmaur var a sleikja a. Hn hafi hgri handlegginn utan um hann og hellti r glasinu snu glfi me vinstri hendinni. Khemou kom og bau mr varirnar eins og kirsuber. g keypti annan drykk handa henni. g var svo ngur me hrifin af kossi hennar a g fr einu sinni enn a hugsa um a selja skna. Hva tti g a setja upp htt ver fyrir ? Englendingurinn var ekkert of gur til a borga milljn franka* ef hann vildi eignast ilsk spmannsins. Hann hlaut hvort sem er a vera bjni, annars hefi hann ekki lti blekkjast af svona sgu. En hvernig gat g vita nkvmlega hversu heimskur hann vri? a var hann sem fyrst vakti mls essu, me sgunni um svarta markainn.

Fatin birtist, svrt, ljs og hvt. g rtti henni blan papprsmia. Hn leit mig og brosti. g hugsai me mr a stelpur eins og hn vru bara til vandra. Litli munnurinn henni leit n t eins og sr sem hafi gri. Mr var hugsa til indverska skldsins Mirzah Asad Allah Ghalef:

eim sem orsti kvelur

er g urr vr.

Hn skist eftir eirri tegund star sem gerir hana hamingjusama. a sem mr gejast vi hana er a hn trir enn a a tti a breyta heiminum.

Khemou og Latifa tku a pa hvor ara eins og tveir kettir flogum, mean Miriam Makeba hlt fram a syngja hvtri rddu. Khemou reif svart hri Latifu, sl hana niur og sparkai andliti henni. Latifa pti og a blddi r nefinu henni. Litirnir spunnust allir saman kollinum mr. Fatin skildi bla miann eftir hj mr og hljp til a skilja hinar tvr. g las fram: hefur rtt fyrir r. g ber fyrir hold mitt, en g finn ekki fyrir v egar eir eta mig.

Vigon syngur me hvtri rdd: "Fyrir utan gluggann." Vigon syngur, og g hugsa um mndlutr blma, og um snj, sem g di.

Khemou og Latifa komu t af snyrtingunni. r hfu sst lkt og tvr smtelpur. Svo fru r a hlja og dansa eins og ekkert hefi skorist. g sat arna og reykti mean g rist huganum hvern mann barnum sem g kunni ekki vi smetti . Einn fkk spark, annar lrung og essi arna fyrir handan fkk kjaftshgg. g komst betra skap af v a horfa sjlfan mig fara me a vild minni.

morgun sel g skna. Fatin fr framhj aftur og g spuri hana hvers vegna Khemou og Latifa hefu veri a rfast. Hn sagi a a vri vegna ess a Khemou hefi sagt manninum, sem Latifa var a drekka me, a hn vri me berkla.

"Er a satt?" spuri g hana.

"J," sagi hn. "En hn segir a a s bi a lkna hana."

Englendingurinn og g vorum heima hj mr a bora couscous . Hann leit mig og sagi: "etta er besta couscous sem g hef nokkru sinni braga."

ru hverju skimai hann t horni ar sem amma mn sat og laut hfi. g sagi honum a etta couscous hefi komi fr Mekka. "Frnka mn sendir vnan slatta hverjum mnui."

Hann horfi undrandi mig. "a er alveg frbrt."

Til ess a hann ttai sig betur, btti g vi: "Allt hr hsinu er fr Mekka. Vi fum meira a segja reykelsi sent mnaarlega."

Vi lukum vi couscousi og byrjuum rum rtti, ofnbkuu kjti me rsnum og sterku kryddi. "etta heitir mrozeya ," sagi g vi hann.

Hann tuldrai eitthva og sagi svo: "Miki er etta gott." Amma mn laut enn hfi. g s a Englendingurinn horfi hana sitjandi arna hvta kuflinum snum. Reykelsi og gnin herberginu geru hana enn tilkomumeiri sjn. Hn lk hlutverk sitt vel. Litla, silta jnustustlkan okkar bar fram te silfurkatli. Hn var einnig kldd drifhvtum kufli, og huldi lka andlit sitt. Hendur hennar voru mlaar me henna-lit margbrotnu mynstri, og svart hr hennar glji yfir grarstrum eyrnalokkunum. Hn geri engin mistk. Hn heilsai Englendingnum n ess a brosa, eins og g hafi brnt fyrir henni a gera. a fr henni vel a vera ungbin svip. g hafi aldrei s hana svona fallega.

Mintutei me ambri virtist falla Englendingnum vel ge. "ykir r tei gott?" spuri g hann.

"J, a er afar gott!"

a rkti gn stundarkorn. g hugsai me mr: N er kominn tmi til a nudda lampa Aladdns. g reis ftur, gekk til mmu og hvslai eyra hennar. g sagi engin or, gaf bara fr mr hlj. Hn kinkai kolli hgt, n ess a lta upp. lyfti g hvta panum og tk upp gullbryddaa, grna silkislri sem huldi .

Englendingurinn virti fyrir sr ilskna sem ornir voru litlausir af elli. Hann rtti hgt fram hndina til a snerta leri. San leit hann mig og skynjai a g vildi ekki a hann kmi vi .

"Gu minn gur! eir eru dsamlegir!"

g huldi skna aftur, en st kyrr um hr til a leyfa honum a skoa gegnum grna silkisluna. g sneri mr hgt og gtilega vi og lt pann aftur sinn sta eins og g vri a leggja umbir vi sr. Hann leit mig og stari san lengi ttina a sknum. ttai hann sig a n vri kominn tmi til a fara, og st upp.

Vi stum Caf Central. rija sinn san vi frum heiman fr mr sagi hann: "Er a mgulegt?"

"a er afskaplega erfitt," sagi g. "g veit ekki hvernig g tti a fara a v. a var ngu erfitt a f hana til a leyfa r a lta . getur veri viss um a ert eini kristni maurinn sem nokkru sinni hefur s skna. Og a mun enginn annar f a heldur."

"g skil a," sagi hann. "En kannski getum vi komist a samkomulagi."

"g skil a lka. En hva get g gert? essir skr eru lf og yndi mmu minnar. Ef hn kmist a v a eir vru horfnir, myndi hn missa viti ea f hjartaslag. Mr ykir mjg vnt um hana, eins og gefur a skilja, og g viri a hva henni er annt um essa sk."

"g gef r tma til a hugsa mli," sagi hann. "En reyndu a telja henni hughvarf."

"J. En egar hugleiir hva a var erfitt a f hana til a leyfa r a lta , geturu mynda r a a verur margfalt erfiara a telja henni hughvarf."

"Geru itt besta," sagi hann.

g sagist mundu gera a en byggist vi a a kmi ekki til greina. San sagi g: "Heyru. Mr kemur r hug. En aeins me einu skilyri."

"Hva er a?"

g hikai andartak.

"Segu mr a. Kannski getum vi fundi lei."

" yrir a yfirgefa Tanger um lei og fengir skna hendurnar."

"a vri allt lagi," sagi hann, skilningsrkur. "a er prishugmynd."

"Og g yri a koma mr burt fr Tanger sjlfur og finna mr annan dvalarsta. g gti ekki komi til baka mean amma mn vri enn lfi."

"Nei."

"g gti ekki veri hr fram eftir a eir vru horfnir."

"g skil a vel."

"a eru essir skr sem halda henni lfinu, m segja."

"J, j. Hva viltu f miki fyrir ?"

g leit hann og rdd mn sagi: "Milljn franka."

"! Nei!" hrpai hann. "a er mjg htt ver."

"En fr dlti sem er einstaklega fgtt. Ekkert safn neitt lkingu vi . Og g mun irast gera minna a sem eftir er vinnar."

"g veit. g veit. En etta er miki f. g skal borga r hlfa milljn. g get ekki borga r meira en a."

" yrir a borga meira en a," sagi g vi hann.

"Nei, g get a ekki. g a ekki til."

" ltur mig f heimilisfang itt og g skrifa r aan sem g sest a, og getur sent mr afganginn seinna."

Vi horfum hvor annan nokkrar sekndur. g hugsai me sjlfum mr: Svona n, segu a, hr. Stewart.

"Gott og vel," sagi hann loksins.

Strkostlegt, hr. Stewart, hugsai g.

"Hvar eigum vi a hittast morgun?" spuri g hann.

Hann hugsai sig um augnablik og sagi svo: "g skal ba eftir r anddyrinu Htel Minzah."

"Nei," sagi g. "Fyrir utan hteli, ti gtu. Og verur a hafa farmiann inn meferis, svo a getir fari um lei og hefur fengi ilskna hendurnar."

"Auvita."

"Klukkan hva verur a?"

Mean g hikai hugsai g: Svona n, hr. Stewart, geru upp hug inn.

"Klukkan rj."

g st ftur, tk hndina honum og sagi: "Haltu essu fyrir sjlfan ig."

"g segi ekki or."

"Ekki aeins amma mn mun vera blrei, heldur allir sem vita a hn essa sk."

g gekk burt. g leit um xl andartaki sar og s hann yfirgefa kaffihsi.

Hann bei eftir mr fyrir framan hteli. Mr sndist hann taugaspenntur og hann stari strum augum pokann sem g hafi meferis. g s a hann var me pakka hendinni. Hlf milljn, hugsai g. Meiri skemmtun, meiri tmi til a finna upp rum mta brgum seinna. Litirnir barnum.

g benti honum a fylgja mr og nam ekki staar fyrr en vi vorum komnir drjgan spl fr anddyri htelsins. Vi stum augliti til auglitis og tkumst hendur. Hann horfi pokann minn og g leit pakkann sem hann hafi hendinni.

g opnai pokann og hann snerti skna sem snggvast. San tk hann vi pokanum af mr og g vi pakkanum af honum. Hann benti kyrrsta bifrei og sagi: "etta er bllinn sem a aka mr t flugvll."

g hugsai: Og kvld ver g Bar Messalnu.

g settist sama horni og venjulega. g reykti, drakk og keypti kossa n ess a refa um ver. g er orinn leiur a skemmta mr. Leiur, en ekki binn a f ngju mna. Ein kona er ekki ng.

"Khemou er sptalanum," sagi Fatin mr. "Og Latifa er lgreglustinni. Hn var full og lamdi Khemou hausinn me flsku."

g spuri Fatin hverjar stelpurnar tvr vru sem stu horninu gegnt mr. Hn sagi a r vru bar fr Dar el Beida. Hn tk upp eina minnisbkina mna og arkai brott me hana. g veifai til eirrar yngri. Hn spjallai stundarkorn vi vinkonu sna. g reykti og drakk og bei eftir fyrsta kossi stlku sem g hafi aldrei ur snert.

Hn st upp og kom yfir til mn. g s a a slakai spennunni litla andlitinu. Munnurinn henni var eins og jararber. Hn byrjai a dreypa drykknum sem g keypti handa henni. Varir hennar glitruu. Munnurinn henni opnaist uppi mr. Jararber gegnvott af gini og tonki. Eva a eta kirsuber. Adam nlgast hana, en hn setur sasta beri upp sig ur en hann getur n til hennar. nr hann sasta berinu milli vara hennar. Kirsuberi kenndi Evu a kyssa. Adam ekkir nfn llum fyrirbrum, en Eva urfti a kenna honum a kyssa.

Tveir menn voru farnir a fljgast t af einni stlkunni. S lgvaxnari missti ftanna. Hinn sparkai hann ar til einhver togai hann aftur bak.

Fatin lagi blan mia fyrir framan mig. g var a drekka, reykja og eta kirsuber r nja munninum sma. g las a sem skrifa var bla miann: g er ekki sama manneskjan og g var gr. g veit a en get ekki sagt a skrt. verur a reyna a skilja mig.

Nja andliti otai fram tmu glasi snu. Barjnninn var upptekinn vi a rissa ferhyrninga lti, hvtt bla. "Gefu henni annan drykk," sagi g vi hann. Vinkonan, sem seti hafi me henni, kom n til okkar. "Gefu henni lka glas," sagi g.

g hugsai me mr: Meiri kirsuber og mannakjt. Meiri klkjabrg og meiri peninga. g fr a skrifa bla miann hennar Fatin: g m alls ekki reyna a skilja ig.

Morgunblai/Kristinn g opnai pokann og hann snerti skna sem snggvast. San tk hann vi pokanum af mr og g vi pakkanum af honum. Hann benti kyrrsta bifrei og sagi: "etta er bllinn sem a aka mr t flugvll."

g hugsai: Og kvld ver g Bar Messalnu

 

ur birtar smsgur og  hugleiingar

Share on Facebook

 Deila Facebook.

 

  

 Deila  Twitter
 

©SigfsSig.Iceland@Internet.is