Snn smsaga um rlg tlunnar

Fjarafoki kringum tluna tlai engan endi a taka, hn var bin a sitja fst slmugu nefinu sex daga  og tliti ekki bjart!  Rau, mealstr og myndarleg tti hn a trna toppi hfunnar slensku fnalitunum. ar til hn var rifin brott fr hinum tlunum af litlum kmugum fingrum Huga litla.  Hann var snggur til, hann hrifsai tluna og hljp inn herbergi sitt. ar settist hann glfi og skoai vandlega tluna bak og fyrir. Honum leist vel , svo vel a hann kva a prufa a sleikja hana ofurlti. Mamma hans var margt bin a segja vi hann a a vri banna a setja dt munninn og hann vissi a vel og gegndi v. ess vegna lt hann sr ngja a  sleikja pnu og skoa, sleikja pnu meira  og Svo stakk hann henni  upp nefi sitt og tti eftir   me fingrinum svo hn stakkst blakaf inn blaut og dimm nefgngin. Mamma hans var ekki bin a banna honum a setja hluti nefi svo a hlaut a vera lagi. Ea hva? a rengdi vel a tlunni og Hugi byrjai a vla og trast. Hann hljp til mmmu sinnar me trin augunum og byrjai a hnerra og hnerra. Mamman sat vi saumavlina og vissi ekki a Hugi hafi teki tluna. Hn hlt bara a Hugi vri a kvefast anga til Hugi fr a grta og tti tlunni enn lengra inn nefi. ttai mamman sig og kkti upp nebbann og s veslings tluna blasa vi. En Hugi litli hafi tt henni svo langt inn a a var ekki nokkur lei a n henni t. Aumingja Hugi, sat uppi me raua tlu nebbanum og mamman gat ekkert gert nema a fara me hann sptalann og vona a lknirinn gti n tlunni t. a var komi kvld Grnlandi og myrkur. Og laugardagssteikin vi a a vera tilbin. N var ekkert anna stunni en a slkkva ofninum og saumavlinni og drfa sig niur sptala. ar tk mti Huga vinaleg grnlensk hjkka. Sem sagi Huga a leggjast stran bakterufran bekkinn. Svo stti hn vasaljs ofan skffu og lsti upp nefi. Talan var farin a venjast myrkrinu og bleytunni var um og a f etta skra ljs sig og vildi bara f a sitja sem fastast. Hjkkunni leist ekkert blikuna, og hringdi lkninn, sem var n binn a poppa og setja splu tki. Tlunni til mikillar glei nennti lknirinn ekki a koma svo talan fkk a sitja sem fastast og Hugi sendur heim me ngulinn rassinum og tluna nebbanum. Honum var sagt a koma aftur nsta morgun, vri lknirinn vi. Hugi hafi ur hitt lkninn kaupflaginu, hann var mjg undarlegur tlits, me grtt hrstr allar ttir, kolsvartur, me enn svartari rkir eftir endilngum kinnunum. Hann kom ekki fr Grnlandi heldur fr svrtustu Afrku. Hann gaf Huga 20 danskar krnur og brosti snu blasta svo skein gular tennurnar. Hugi beitti sig kjarki og tk vi krnunum skelfingu lostinn yfir essum strskrtna manni. a var v kannski gtt a lknirinn vildi ekki koma upp sptala v Hugi hefi ori enn hrddari og gu m vita hvernig talan brygist vi essari sn egar hn yri dregin t dagsbirtuna. Heim lei hldu Hugi og talan, mamman og pabbinn ar sem laugarsdagssteikin bei ofninum, vel eldu og tilbin til tu.

Daginn eftir var Hugi hinn rlegasti og ekki laust vi a talan vri rlti snilegri. Mamman og pabbinn kvu v a ba og sj hvort talan ggist ekki bara betur niur og gleymdi sr og dytti endanum t. Dagurinn lei og talan passai sig a fara ekki of nearlega svo hn dytti ekki. Henni lei vel arna hljunni og bleytunni og vildi sig hvergi hreyfa. Henni var lka illa vi birtuna arna ti svo hn sat sem fastast. rtt fyrir hopp og skopp og ekktarskap Huga litla sat hn og sat og kva a stra Huga sr til skemmtunar. Hn byrjai a dilla sr og dansa svo Hugi rfillinn traist og traist og endanum fr   hann a hnerra og hnerra me tilheyrandi hvaa og gusugangi. Vi a brist talan og rstist near nefgngin. rumu og hnerra lostin ni talan taki og kom sr vel fyrir aeins near nebbanum og var a stta sig vi ljsskmuna sem lddist inn um nasirnar Huga. Talan daus eftir essum fflagangi og ht v a gera etta ekki aftur. Hn beitti llum snum krftum til a komast ofar og innar hljuna og notai tkifri mean Hugi svaf a last aftur ann sta sem hn var ur og sat ar sem fastast. Talan hrkk upp me andflum egar Hugi hoppai fram r rminu snu. a var kominn nr dagur og n skyldi haldi sptalann og draga tluna t me valdi. Huga st ekki sama egar hann var teymdur inn sama pyntingaherbergi og arna um kvldi. ar tk mti honum skp venjulegur danskur lknir hvtum slopp og me hlustunarppu um hlsinn. Hugi litli  barist um hl og hnakka egar essi brjlai maur sloppnum hlt honum niri og lsti upp nefi honum og augun svo ttin streymdu eins og strfljt niur kinnarnar. Talan sat sem fyrr, snum sta og tlai sig ekki a gefa. Lknirinn slkkti ljsinu, hristi hausinn og sagi a senda yrfti Huga litla me yrlu til Nuuk. sjkrahs skyldi hann og ar skal svfa drenginn og draga tluna t. Sigri hrsandi og myrkrinu fegin tk talan sigur dansinn og dillai sr og sveiflai en hlt sr ttings fast svo hn rllai ekki t. Me a var Hugi sendur heim til sn og  vi tk lng bi eftir smtali fr sjkrahsinu.

 Tveir langir dagar liu ur en smtali kom. N var stefnan tekin Nuuk me vikomu Nararsuak. Talan tti aldeilis feralag fyrir hndum umvafin Huga litla. Talan hafi a auvita gott og kvartai ekki, anna mtti segja um veslings litla Hugann sem buraist hvert ftml me tlufjandann nebbanum. ess heldur mtti leggja upp langfer, sem byrjai me yrluflugi til Narsarsuak. egar yrlan tk loft og Hugi s til jarar var hann logandi hrddur og kleip fast hndina mmmunni.  Hann var feginn og glaur egar hann lenti Narsarsuak. Talan sem liggur vellystingum hvaa og hrslufru nefinu hafi ekki yfir neinu a kvarta og lt sr hvergi brega.  Hugi var heldur glaari egar hann fkk a taka strt hteli. htelinu hitti hann fullt af krkkum, sem hlupu og lku sr, hoppuu og skoppuu um htelgangana. Hugi lt sitt ekki eftir liggja og hljp eins og hann tti lfi a leysa. Talan mtti hafa sig alla vi a halda sr, vi hamaganginn fr a leka meir og meir r nebbanum og erfiara fyrir tluna a halda velli.  rjskunni hkk hn og var hvergi bangin og vi a sat.  Hn vissi ekki a morgun vri stefnan tekin Drottningarsptalann Nuuk og vri voinn vs, hn tti ekki ro verkfri svfingalknanna og endanum yri hn rifin t me tngum og tlum skerandi birtuna. Og hva svo? Enn og aftur sneri lukkan tlunni vil. egar Hugi litli vaknai daginn eftir tilbinn flugfer til Nuuk var svartaoka ti svo varla sst milli hsa. Ekki var gott tliti og bar ekki ru en a Hugi fengi a dsa eina ntt vibt Narsarsuak. Og talan ar me. Eftir strtfer flugstina og til baka aftur var a komi hreint. Ekkert flug fyrr en seint nsta dag. Enn fagnai talan. Hn dau s eftir a hafa ekki teki me sr klappstru dska fnalitunum til a geta fagna me stl! Hugi hins vegar grddi annan dag hamagang og fjr og ekki anna a sj a hann uni sr sll og glaur me tlufreskjuna nefinu. Nsti dagur heilsai me slargeislum  gegnum okuna og s ekki betur en a vri a ltta til. Eftir mikla og hatramma barttu oku og slar hafi slin betur. Og endanum hlammai Hugi sr niur flugvlinni degi eftir tlun. Loks kom a v a Hugi var lagur inn sptalann. Eftir nokkur ekktarkst og mikinn hamagang var hgt a kla drenginn nttft og leggja hann sjkrarmi. Talan var farin a segja til sn eftir sex daga dvl nebbanum. Hugi litli var orinn lystalaus og kominn me hita. essi samb mtti varla vera miki lengri. Eftir allskyns ukl, kf, vigtun og mlingu var kvei a lknirinn myndi kkja Huga bti morguninn eftir.  Klukkan sex rjtu nsta dag var Hugi vakinn og sendur sturtu. Grt syfjaur og reyttur st hann ntrandi og  skjlfandi undir bununni mean talan stein svaf. A v bnu var hann settur allt of stran hvtan nttkjl og plstraur (handar)bak og fyrir og sveltur okkabt. Vi tk a v er virtist endalaus bi. Hungri og orstinn var heldur betur farinn a segja til sn og aumingja Hugi gekk milli krana og ba um vatn. mean baai talan sig mjku og volgu nefslminu og hafi a huggulegt. Loksins, eftir langa bi mtti hls nef og eyrna lknirinn vakt. Huga var loks drsla eftir lngum gngum inn lknastofu og ess freista a n tlunni t n ess a svfa litla rfilinn. Hugi var alls ekki hress me essa mefer og spriklai og skrai eins og lfi vri a leysa. Talan var n loks sannfr um a Hugi vri hennar bandamaur og vildi ekki a hn yfirgfi parti. a tsti tlunni og hn undrai sig essu veseni og fjarafoki, hvers vegna skpunum mtti hn ekki ba arna? Talan hrkk upp fr essum vangaveltum vi a allt einu var kominn skaldur og blautur bmullarhnori upp a henni. Og ekki lyktai hann vel. Fyrr en vari var hn orin ringlu og dofin og kringum hana sveimuu bleikir flar. Henni lei alveg skaplega vel og hn var ekki fr v a skrin hans Huga litla vru orin a fuglasng. Hugi litli barist um, blreiur vi lkninn fyrir a vera a troa essu blauta drasli upp nebbann. A lokum gafst lknirinn upp. a verur a svfa drenginn. Talan banastui hoppai h sna fyrir a vinna enn eina viureignina. Svo tk hn refalt heljarstkk egar hn heyri lkninn segja a best vri a gera a mnudaginn. Hn var bin a gra tvo daga vibt. a sl gleina egar mamman tk til mls og sagi a a vri of langt a ba, drengurinn vri orinn lasinn og a vri bi a undirba hann fyrir svfinguna og a skyldi standa. Glein rjtlai af tlunni og vi tk timburmennska og vanlan. Huga kitlai nefi og potai I tma og tma. etta var undarleg tilfinning a vera svona dofinn nebbanum. N var a ba eina ferina enn eftir lokakvrun. Hugi svangur og yrstur og talan slpp og timbru biu n eftir hva vera vildi. Ekki lei lngu ar til hjkkan mtti me frttirnar.  svfingu skal hann og a fljtt. Talan var auvita ekki par hrifin af essari kvrun. N vri henni ekki lengur til setunnar boi. Loks rann stundin upp. Huga var rlla niur neri hina rminu snu og mamman hlt ttings fast hndina hans. egar svfingarstofuna kom var mamman sett sk og slopp og forlta grnt sk sett hausinn hennar. Hugi fkk lka svoleiis og dnmjkan sbjrn til a knsa.  Hugi var n pnu hrddur vi ll essi tl og tki og etta sloppakldda flk allt um kring sem bullai tma vitleysu okkabt. Ekki var laust vi a talan vri rlti smeyk. Birtan herberginu var slk a allt var bleikt inni nefinu og ttaist hn ara rs. Mamman famai Huga litla a sr og hjkkan lagi illa lyktandi og kalda grmu a vitum Huga. Hann var ekki ngur me essa mefer en fkk engu ri. Eftir a hafa anda nokkrum sinnum a sr essu verra og illa lyktandi efni var hann a jta sig hgt og rlega sigraan. Hann ranghvolfdi augunum og agnai. Hann var steinsofnaur. Talan hafi n fundi betri lykt um vina og skildi ekkert hvaan sig st veri. Aftur fr hn a heyra ennan fugla sng og bleiku flarnir mttu llu snu veldi og svo var allt svart. Hugi rankai vi sr skmmu sar rminu snu me sbjrninn og ski. N fkk hann a upplfa timburmennskuna sem talan fkk ur a prufa. Honum lei ekki vel og var alveg blreiur vi mmmu sna fyrir a leggja etta hann. Hvaa mmmur gera svona laga? Eftir langt og strangt reiikast gat hann ekki meir og sofnai. Seinna um daginn vaknai hann ktur og hress og feginn a vera laus vi tluna. Og auk ess ekki svo margir dagar anga til hann gti lagt upp langfer aftur heim. Talan hins vegar hefur mtt muna ffil sinn fegurri. Eftir a hafa veri kroppu t me skaldri og oddhvassri tnginni og svipt me ltum t pandi birtuna var henni skellt ofan lti lform. ar var hn ltin dsa eins og hver nnur tala. ll t bu blugt nefslmi og horslummu. Hn ttaist a dagar hennar vru taldir. A henni yri hent rusli og uru me botnlngum og kkableyjum af sjkrahsinu. a eru ekki au rlg sem hn skai sr. v var ekki a heilsa. Mamman tk tluna me sr beygluu lforminu og setti ofan tsku. ar skal hn ba sinna rlaga, sem skraut ramma. Og minnisvari um feralagi gurlega sem tlai seint endi a taka.

Heirn Bjrk Jhannsdttir

Sent inn 23 des. 09

 

ur birtar smsgur og  hugleiingar

Share on Facebook

 Deila Facebook.

 

  

 Deila  Twitter
 

©SigfsSig.Iceland@Internet.is