vintrahorni.

Gullgsin

Grimmsvintri

Einu sinni var karl sem tti rj syni.

S yngsti ht Brur og var alltaf kallaur Klaufa-Brur. Hann var alltaf hafur tundan og arir geru grn a honum.

Dag einn var eldiviarlaust kotinu og elsti bririnn var sendur t skg a hggva vi. Mir hans fkk honum vna eggjakku nesti og vn brsa.

egar pilturinn var kominn t skg, kom til hans gamall maur, ltill og grskeggjaur. Maurinn heilsai og mlti: g er bi svangur og yrstur, og a vri vel gert ef gfir mr ofurltinn bita af eggjakkunni inni og sopa r brsanum. Pilturinn svarai: g held n sur. Nesti er varla ng handa sjlfum mr.

Faru n burt, karltetur. Svo hlt hann leiar sinnar, en karlinn st eftir egjandi.

 

N kom pilturinn a eim sta skginum sem hggva skyldi viinn. Hann tk til starfa, en vildi svo heppilega til a hann missti taki xinni svo hn lenti handleggnum honum. var hann a htta vinnu sinni og fara heim til a lta ba um sri. etta voru launin fyrir greiviknina vi gamla manninn.

N var nstelsti bririnn sendur af sta smu erindum. Mir hans lt hann f sams konar nesti og hinn hafi fengi, eggjakku og vnbrsa. Pilturinn hlt af sta og hitti einnig gamla manninn, sem ba hann um bita af eggjakkunni og sopa r brsanum. Pilturinn svarai sama htt og elsti bririnn hafi gert, enda fr fyrir honum sama htt. egar hann var nbyrjaur verkinu, missti hann xina sem lenti lrinu honum. Hann var v a skreiast heim, eldiviarlaus.

fr Klaufa-Brur til fur sns og sagi: Fair minn, leyfu mr a fara t skg og hggva vi. En fair hans svarai: Brur nir hafa bir slasast vi skgarhggi og v mun ekki fara betur fyrir r, v kannt ekki einu sinni a fara me xi. En Brur linnti ekki ltum fyrr en fair hans sagi a lokum: Jja, faru . lrir kannski eitthva ef r hefnist fyrir a vera svona heimskur og rjskur. En mir hans gaf honum urra brauskorpu og sra mysu nesti.

egar Brur kom t skg, kom Grskeggur gamli til hans, heilsai og ba hann a gefa sr bita af nestinu og sopa r brsanum. Brur sagi: g hef n ekki anna en urrt brau og sra mysu, en r er guvelkomi a njta ess me mr. Svo settust eir bir niur. En egar Klaufa-Brur tk upp nesti var brauskorpan orin a ljffengri eggjakku og sra mysan a ljffengu vni. eir tku n til snings og a v loknu mlti Grskeggur: Vegna rltisins sem sndir, me v a deila me mr v litla nesti sem hafir, skal g gera ig hamingjusaman. arna skgarjarinum stendur gamalt tr sem skalt hggva. rtum trsins muntu finna grip sem skalt taka me r og mun hann vera r til gfu. A svo mltu kvaddi Grskeggur og hlt leiar sinnar.

Brur fann tr sem rskeggur hafi bent honum og felldi a. rtum trsins fann hann gs me gylltar fjarir og tk hana me sr. leiinni kom hann a veitingahsi og ar sem fari var a kvlda kva hann a f sr gistingu ar.

Veitingamaurinn tti rjr dtur og egar r su gsina me gullfjarirnar, skouu r hana krk og kring og dust a henni. Systurnar langai kaflega miki til a eignast gullfjur r stlinu gsinni og gripu tkifri um lei og Brur urfti a brega sr fr. Elsta systirin reif stli gsinni, en vildi ekki betur til en svo a hndin sat fst vi stli og stlkan gat ekki nokkurn htt losa sig. nnur systirin kom ar a og tlai lka a reyna a n sr fjur, en um lei og hn snerti systur sna sat hndin fst og hvernig sem hn reyndi gat stlkan ekki losa sig. Loks bar ar a riju systurina smu erindum. Systur hennar klluu til hennar a snerta hvorki r n gsina, en stlkan skildi ekki hva r ttu vi. Hn hugsai me sr a betra tkifri myndi varla gefast til a n gullfjur og teygi hndina tt til eirra, en um lei og hn snerti r sat hn lka fst. Og arna mttu r hma alla nttina hj gsinni.

Nsta morgun lagi Klaufa-Brur af sta me gsina undir handleggnum, en lt sem hann si ekki stelpurnar rjr. r voru enn fastar vi stli gsinni og uru v a elta Br hvert sem hann fr.

Hersingin gekk n fram sslumanninn og egar hann s stelpurnar hangandi aftan gsinni, kallai hann til eirra: Skammist ykkar, stelpukindur, a elta piltinn svona! Um lei tk hann hndina yngstu systurinni og tlai a leia hana heim til sn, en var fastur vi hana. Skmmu sar mttu au lgreglujninum sem var alveg forvia a sj hsbnda sinn hlaupa msandi og blsandi eftir Bri og systrunum. Hvert ertu a fara, herra minn? Hrpai hann. ert ekki binn a gleyma rttarhaldinu sem a vera dag? Hann tlai svo a grpa til sslumannsins, en festist auvita lka og var a slst frina me hinum. N voru au orin fimm halarfunni, en Brur skundai fram sem ekkert vri.

N gengu au framhj tveimur mnnum sem voru vi vinnu sna vegarkantinum. Sslumaurinn kallai til eirra og ba a hjlpa sr og lgreglujninum. Mennirnir brugu skjtt vi og tku utan um lgreglujninn, en festust vi hann. N voru au orin sj, hlaupandi eftir Bri.

Klaufa-Brur kom n til hfuborgarinnar me alla hersinguna eftirdragi. Kngurinn bj ar hll sinni samt eirri einu dttur sem hann tti. Kngsdttirin var svo alvarleg bragi a engin lei var a f hana til a brosa. Kngurinn hafi miklar hyggjur af essu og lt a bo t ganga a hver sem gti ktt kngsdtturina skyldi f hana fyrir eiginkonu. egar Klaufa-Brur heyri etta, hlt hann rakleiis til hallarinnar me gsina og allt fylgdarlii. En egar kngsdttirin s essa skringilegu halarfu, stelpurnar rjr, sslumanninn, lgreglujninn og mennina tvo skakklappast eftir Bri me gsina undir handleggnum, gat hn ekki varist hltri. Hn hl svo hjartanlega a trin runnu niur kinnarnar henni og hn tlai aldrei a geta htt a hlja.

Brur vildi n f a giftast kngsdtturinni, en fair hennar var ekki alls kostar sttur vi a urfa a gifta dttur sna pilti sem allir klluu klaufa og heimskingja. v setti hann a skilyri a ur en Brur fengi kngsdtturina yri hann a finna mann sem gti drukki upp allt vni kjallara hallarinnar einum degi.

Bri var n hugsa til Grskeggs gamla og ttist viss um a hann gti hjlpa sr. Hann fr v aftur t skginn, anga sem hann hafi fundi gullgsina. ar s hann mann sem sat trjbol og virtist mjg hnugginn. Klaufa-Brur spuri manninn hva amai a. Hann svarai: g er svo skaplega yrstur. g get ekki drukki kalt vatn og n egar er g binn a klra r heilli vntunnu, en ekkert virist geta svala orstanum. g get hjlpa r, mlti Brur og fylgdi manninum til hallarinnar. eim var vsa niur vnkjallarann og ar tk maurinn egar til vi a tma hverja muna ftur annarri, ar til r voru allar tmar.

Klaufa-Brur krafist n brarinnar anna sinn. Kngurinn reyndi enn a malda minn og sagi a fyrst yri Brur a finna mann sem gti ti heilt fjall af braui einum degi. Brur gekk rakleitt t skginn og hitti ar mann sem hafi reyrt reipi um mitti og kveinkai sr mjg. N er g binn a klra braui r heilum bakarofni, sagi hann, en g er enn jafn svangur og fyrr. Klaufa-Brur var n yfir sig glaur a hafa fundi slkt tvagl og tk manninn me sr hllina. Kngurinn hafi lti safna saman mjli um allt rki og baka feiknastrt braufjall. Maurinn tk egar til matar sns og fljtlega var allt braui upp ti.

 

rija sinn heimtai Brur n brina og enn reyndi kngur a finna raut sem mgulegt myndi vera a leysa. skalt fra mr skip sem siglir bi sj og landi. Ef r tekst a finna slkt skip muntu f dttur mna.

Brur hlt n enn n til skgar og hitti ar Grskegg gamla. Grskeggur mlti: a var g sem drakk fyrir ig vni og t braui og n skal g einnig fra r skipi sem kngur heimtar. En etta geri g allt fyrir ig vegna ess hve rltur varst vi mig ttir lti sjlfur. Svo fkk hann Bri skip sem gat bi siglt sj og landi.

egar kngur s skipi gat hann ekki langur neita Bri um a f a giftast dtturinni, svo hann lt egar efna til veislu og var brkaupi haldi me glaum og glei. egar gamli kngurinn andaist erfi Brur rki og stri v vel samt drottningu sinni. Lifu au svo vel og lengi og ttu brn og buru. ar me endar essi saga.

 

 

SigfsSig. Iceland@Internet.isSigfsSig. Iceland@Internet.isSigfsSig. Iceland@Internet.is

 

2002 Sigfs Sig. Iceland@Internet.is