Drottinn Guð Bænir Trú Kristur Vísa Sálmur Sálmar Boðorðin

Bænir, vögguvísur og sálmar.

 

Textar

>>>>Erlend jólalög Bless The Lord <<<<

 

Boðorðin tíu

Skírnarskipunin

 

 

Finnst þér vanta hér bæn hér?

>Senda bæn<

 

Hér fyrir neðan eru sálmar Hallgríms Péturssonar

á ljóð.is

1. sálmur

2. sálmur

3. sálmur

4. sálmur

5. sálmur

6. sálmur

7. sálmur
8. sálmur
9. sálmur

10. sálmur
11. sálmur
12. sálmur
13. sálmur

14. sálmur
15. sálmur
16. sálmur
17. sálmur
18. sálmur
19. sálmur
20. sálmur
21. sálmur
22. sálmur
23. sálmur
24. sálmur
25. sálmur
26. sálmur

27. sálmur
28. sálmur
29. sálmur
30. sálmur
31. sálmur
32. sálmur
33. sálmur
34. sálmur
35. sálmur

36. sálmur
37. sálmur
38. sálmur

39. sálmur
40. sálmur
41. sálmur
42. sálmur
43. sálmur
44. sálmur
45. sálmur
46. sálmur
47. sálmur
48. sálmur
49. sálmur
50. sálmur

 

 

Trúarleg tónlist.:

 

Nú er ég klæddur og kominn á ról,
Kristur Jesús veri mitt skjól,
í guðsóttanum gef þú mér
að ganga í dag svo líki þér.

Vertu, guð faðir, faðir minn,
í frelsarans Jesú nafni,
hönd þín leiði mig út og inn,
svo allri synd ég hafni.
(Hallgrímur Pétursson)

 

 

 

 

 

 

 

Verkin mín,Drottinn, þóknist þér,
þau láttu allvel takast mér,
ávaxtasöm sé iðjan mín,
yfir mér vaki blessun þín.
(Hallgrímur Pétursson)

 

 

 

 

 

 

 

Þú, Guð sem stýrir stjarnaher
og stjórnar veröldinni,
í straumi lífsins stýr þú mér
með sterkri hendi þinni
(Valdimar Briem)

 

 

 

 

 

 

 

 

Ég tigna kærleiks kraftinn hljóða

Kristur sem birtist oss í þér

Þú hefur föður hjartað góða

Himnanna ríki opna mér

Ég tilbið undur elsku þinnar

Upphaf og takmark veru minnar.

Amen.

 

 

 

 

 

 

Guð komi til mín 
og varðveiti mig frá öllu illu, 
til lífs og sálar 
þennan dag 
og alla tíma, 
í Jesú nafni, 
Amen. 
 

 

 

 

 

 

Legg ég nú bæði líf og önd,
ljúfi Jesús, í þína hönd,
síðast þegar ég sofna fer
sitji Guðs englar yfir mér
(Hallgrímur Pétursson)

 

 

 

 

 

 

 

Ljúfi  Jesús, láttu mig 
lífs míns alla daga 
lifa þér og lofa þig 
ljúft í kærleiks aga. 
(Þorkell G Sigurbjörnsson)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Vertu, góði Guð, hjá mér,
gleði sönn er veitt af þér.
Gjörðu bjart mitt bernskuvor,
blessa, faðir, öll mín spor.

 

Alltaf veist þú um minn veg,
allt þú veist, sem tala ég,
öll mín verk sér auga þitt,
einnig hjartalagið mitt.
(Einar Jónsson)

 

 

 

 

 

 

 

Þar sem Gullblómið grær
ekkert illt þar að finna
þó að flestum finnist fjær
þá vil ég á það minna

Kærleikans móðurmál
er Guð í þinni sál.
Guðdómsins viskuskál
er hjartans innsta bál.

Garðar Jónsson.

 

 

 

 

 

 

 

 

Leiddu mína litlu hendi,
ljúfi faðir þér ég sendi.
Bæn frá mínu brjósti sjáðu,
blíði Jesú að mér gáðu.
Hafðu gát á hjarta mínu,
halt mér fast í spori þínu,
að ég fari aldrei frá þér,
alltaf Jesús, vertu hjá mér.

Um þig alltaf sál mín syngi
sérhvern dag, þó eitthvað þyngi.
Gef ég verði góða barnið,
geisli þinn á kalda hjarnið.
(Ásmundur Eiríksson)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nú legg ég augun aftur,
ó, Guð,þinn náðarkraftur
mín veri vörn í nótt.
Æ, virst mig að þér taka,
mér yfir láttu vaka
þinn engil svo ég sofi rótt.
(Sveinbjörn Egilsson)     

 

 

 

 

 

 

 

 

Vaktu, minn jesús, vaktu í mér,
vaka láttu mig eins í þér,
sálin vaki þá sofnar líf,
sé hún ætíð í þinni hlíf.
(Hallgrímur Pétursson)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ég fel í forsjá þína,
Guð faðir, sálu mína
því nú er komin nótt.
Um ljósið lát mig dreyma
og ljúfa engla geyma
öll börnin þín svo blundi rótt.
(Matthias Jochumsson)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Láttu nú ljósið þitt
lýsa upp rúmið mitt,
hafðu þar sess og sæti
signaður Jesús mæti.
Ég fel í sérhvert sinn
sál og líkama minn
í vald og vinskap þinn
vörn og skjól þar ég finn
(Hallgrímur Pétursson)

 

 

 

 

Boðorðin tíu

1. Ég er Drottinn Guð þinn, þú skalt ekki aðra guði hafa.

2. Þú skalt ekki leggja nafn Drottins Guðs þíns við hégóma.

3. Minnstu þess að halda hvíldardaginn heilagan.

4. Heiðra skaltu föður þinn og móður.

5. Þú skalt ekki morð fremja.

6. Þú skalt ekki drýgja hór.

7. Þú skalt ekki stela.

8. Þú skalt ekki bera ljúgvitni gegn náunga þínum.

9. Þú skalt ekki girnast hús náunga þíns.

10. Þú skalt ekki girnast konu náunga þíns, þjón, þernu né nokkuð það sem náungi þinn á.
 

 

 

 

 

 

Hið bjarta ljós sem berst til mín
með blessun sendi heim til þín
og með því kveðju kæra.
Megi það líkna og lækna þá
sem lífið kærleiksríka þrá.
Gleði og frið þeim færa

Guðm. Ingi

 

 

 

 

 

 

Passíusálmur

1.
Upp. upp, mín sál og allt mitt geð,
upp mitt hjarta og rómur með.
Hugur og tunga hjálpi til.
Herrans pínu ég minnast vil.

2.
Sankti Páll skipar skyldu þá,
skulum vér allir jörðu á
kunngjöra þá kvöl og dapran deyð,
sem drottinn fyrir oss auma leið.

3.
Ljúfan Jesúm til lausnar mér
langaði víst að deyja hér.
Mig skyldi og lysta að minnast þess
mínum drottni til þakklætis.

4.
Innra mig loksins angrið sker,
æ, hvað er lítil rækt í mér.
Jesús er kvalinn í minn stað.
Of sjaldan hef ég minnst á það.

5.
Horfi ég nú í huga mér,
herra minn Jesú, eftir þér.
Dásamleg eru dæmin þín.
Dreg ég þau gjarnan heim til mín.

6.
Þú vildir ekki upphlaup hart
yrði, þegar þú gripinn vart.
Út í grasgarðinn gekkstu því.
Gafst þig í manna hendur frí.

7.
Af því læri ég að elska ei trekt
eigin gagn mitt, svo friður og spekt
þess vegna raskist. Þér er kært
þolinmæði og geð hógvært.

8.
Sorgandi gekkstu sagða leið.
Særði þitt hjarta kvöl og neyð.
Hlæjandi glæpa hljóp ég stig.
Hefur þú borgað fyrir mig.

9.
Vort líf er grasgarðs ganga rétt.
Gröfin er öllum takmark sett.
Syndugra leið ei leik þér að.
Lendir hún víst í kvalastað.

10.
Iðrunartárin ættu vor
öll hér að væta lífsins spor.
Gegnum dauðann með gleði og lyst
göngum vér þá í himnavist.

11.
Þá Jesús nú á veginum var,
við postulana hann ræddi þar,
henda mundi þá hrösun fljót.
Harðlega Pétur þrætti á mót.

12.
Frelsarinn Jesús fyrir sér,
þá fall og hrösun er búin mér.
Hann veit og líka lækning þá,
sem leysa kann mig sorgum frá.

13.
Aldrei, kvað Pétur, ætla ég
á þér hneykslast á nokkurn veg
þó allir frá þér falli nú.
Fullkomleg var hans lofun sú.

14.
Sú von er bæði völt og myrk
að voga freklega á holdsins styrk.
Án guðs náðar er allt vort traust
óstöðugt, veikt og hjálparlaust.

15.
Gef mér, Jesú, að gá að því,
glaskeri ber ég minn fésjóð í.
Viðvörun þína virði ég mest,
veikleika holdsins sér þú best.

 

 

 

 

 

 

 



Ó, ljóssins faðir, lof sé þér,
að líf og heilsu gafstu mér
og föður minn og móður.
Nú sest ég upp, því sólin skín,
þú sendir ljós þitt inn til mín.
Ó, hvað þú, Guð, ert góður!
     Matthías Jochumsson


 

 




Frelsarinn góði, ljós mitt og líf,
lífsins í stormum vertu mér hlíf,
láttu þitt auglit lýsa yfir mig,
láttu mig aldrei skiljast við þig.

Gjörðu mig fúsan, frelsari minn,
fúsari að ganga krossferil þinn,
fúsari að vinna verk fyrir þig.
Vinurinn eini, bænheyrðu mig.

    
Bjarni Jónsson
 

 

 

Skírnarskipunin

Jesús segir: “Allt vald er mér gefið á himni og jörðu. Farið því og gjörið allar þjóðir að lærisveinum, skírið þá til nafns föður, sonar og hins heilaga anda, og kennið þeim að halda allt það, sem ég hefi boðið yður. Og sjá, ég er með yður alla daga, allt til enda veraldar.”
 

 

 

 

 

 

 

 

Kristur minn, ég kalla á þig,
komdu að rúmi mínu.
Gakktu hér inn og geymdu mig,
Guð í faðmi þínum.

Vaki englar vöggu hjá,
varni skaðanum kalda,
breiði Jesús barnið á
blessun þúsundfalda.
 

Legg ég nú bæði líf og önd, 
ljúfi Jesús, í þína hönd, 
síðast þegar ég sofna fer 
sitji Guðs englar yfir mér
 
(Hallgrímur Pétursson)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Endar nú dagur, en nótt er nær
náð þinni lof ég segi, 
að þú hefur mér, Herra kær 
hjálp veitt á þessum degi 

Vertu nú yfir og allt um kring 
Með eilífri blessun þinni 
Sitji Guðs englar saman í hring 
Sænginni yfir minni. 
(Sigurður Jónsson frá Prestshólum)

 

 

 

 

 

 

 

 

Æðruleysisbænin

Guð gefi mér æðruleysi
til að sætta mig við það,
sem ég fæ ekki breytt...
kjark til að breyta því
sem ég get breytt...
og vit til að greina
þar á milli.

 

 

 

 

 

 




 

 

 


Ástarfaðir himinhæða,
heyr þú barna þinna kvak,
enn í dag og alla daga
í þinn náðarfaðm mig tak.
Náð þín sólin er mér eina,
orð þín döggin himni frá,
er mig hressir, elur, nærir,
eins og foldarblómin smá.
Einn þú hefur allt í höndum,
öll þér kunn er þörfin mín,
ó, svo veit í alnægð þinni
einnig mér af ljósi þín.
Anda þinn lát æ mér stjórna,
auðsveipan gjör huga minn,
og á þinnar elsku vegum
inn mig leið í himin þinn.
 

 

 

 

 

 

 

Ég trúi á Guð, föður almáttugan,
skapara himins og jarðar.
Ég trúi á Jesú Krist, hans einkason,
Drottin vorn,
sem getinn er af heilögum anda,
fæddur af Maríu mey,
píndur á dögum Pontíusar Pílatusar,
krossfestur, dáinn og grafinn,
steig niður til heljar,
reis á þriðja degi aftur upp frá dauðum,
steig upp til himna,
situr við hægri hönd Guðs, föður almáttugs,
og mun þaðan koma að dæma lifendur og dauða.
Ég trúi á heilagan anda,
heilaga almenna kirkju,
samfélag heilagra,
fyrirgefningu syndanna,
upprisu mannsins
og eilíft líf.
Amen.

 

 

 

 

 

 

 

Í bljúgri bæn og þökk til þín,
sem þekkir mig og verkin mín.
Ég leita þín, Guð leiddu mig
og lýstu mér um ævistig.
Ég reika oft á rangri leið,
sú rétta virðist aldrei greið.
Ég geri margt, sem miður fer,
og man svo sjaldan eftir þér.
 

Sú ein er bæn í brjósti mér,
ég betur kunni þjóna þér,
því veit mér feta veginn þinn,
að verðir þú æ Drottinn minn

 

 

 

 

 

 

 

Hvað er að deyja.

 

Ég stend á strönd og horfi á skip sigla í morgunblænum út á hafið.

Það er falleg smíði og ég stend þar og horfi á það unz það hverfur

sjónum mínum út við sjóndeildarhring.

Það er farið!”

Farið!Hvert? Farið úr minni augsýn.

Það er allt og sumt.

Það er þó enn jafnstórt í möstrum, bol og siglutrjám og þegar ég sá það

Og getur flutt jafnmikinn farm og mannfjölda á ákvörðunarstað.

Minnkandi stærð og hvarf þess úr minni augsýn er í huga mér en ekki í því.

Og einmitt þegar einhver nálægur segir;

Það er farið!”

Þá eru aðrir, sem horfa á það koma og aðrar raddir heyrast kalla;

Þarna kemur það!”

Og þannig er að deyja.”

 

Brent biskup

 

 

 

 

 

 

 

 

Ó, Jesús bróðir besti
og barnavinur mesti,
æ, breið þú blessun þína
á barnæskuna mína.
Mér gott barn gef að vera
og góðan ávöxt bera,
en forðast allt hið illa,
svo ei mér nái' að spilla.
Það ætíð sé mín iðja
að elska þig og biðja,
þín lífsins orð að læra
og lofgjörð þér að færa.
Þín umsjón æ mér hlífi
í öllu mínu lífi,
þín líknarhönd mig leiði
og lífsins veginn greiði.
Mig styrk í stríði nauða,
æ, styrk þú mig í dauða.
Þitt lífsins ljósið bjarta
þá ljómi' í mínu hjarta.
 

Með blíðum barnarómi
mitt bænakvak svo hljómi:
Þitt gott barn gef ég veri
og góðan ávöxt beri

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Faðir vorið.:

Faðir vor, þú sem ert á himnum,
helgist þitt nafn, til komi þitt ríki,
verði þinn vilji, svo á jörðu sem á himni.
Gef oss í dag vort daglegt brauð.
Fyrirgef oss vorar skuldir,
svo sem vér og fyrirgefum
vorum skuldunautum.
Og eigi leið þú oss í freistni,
heldur frelsa oss frá illu.
[Því að þitt er ríkið, mátturinn og dýrðin
að eilífu.]
Amen.

 

 

 

Faðirvorið á grísku, sennilega elsti skrái textinn:

Pater hēmōn, ho en tois ouranois
hagiasthētō to onoma sou;
elthetō hē basileia sou;
genethetō to thelēma sou,
hōs en ouranōi, kai epi tēs gēs;
ton arton hēmōn ton epiousion dos hēmin sēmeron;
kai aphes hēmin ta opheilēmata hēmōn,
hōs kai hēmeis aphiemen tois opheiletais hēmōn;
kai mē eisenenkēis hēmas eis peirasmon,
alla rhusai hēmas apo tou ponērou.
[Hoti sou estin hē basileia, kai hē dúnamis, kai hē doxa eis tous aiōnas;]
amēn.

 

 

Ég krýp og faðma fótskör þína

Frelsari minn á bænastund

Ég legg sem barnið bresti mína

Bróðir í þína líknarmund

Ég hafna auðs og hefðarvöldum

Hyl mig í þínum kærleiks öldum.

 

            Höf:Guðmundur Geirdal

 

 

 

 

Ég krýp og faðma fótskör þína
frelsari minn á bænastund.
Ég legg sem barnið bresti mína
bróðir, í þína líknarmund.
Ég hafna auðs og hefðarvöldum
hyl mig í þínum kærleiksöldum.

Höf.: Ókunnur

,

 

 

 

 

Drottinn, lát mig vera verkfæri friðar þíns.
Hjálpa mér til að leiða inn kærleika,
þar sem hatur ríkir,
trú, þar sem efinn ræður,
von, þar sem örvæntingin drottnar


Hjálpa mér að fyrirgefa, þar sem
rangsleitni er höfð í frammi,
að skapa eindrægni þar sem sundrung ríkir
að dreifa ljósi þar sem myrkur grúfir
og flytja fögnuð þar sem sorgin býr.


Meistari, hjálpa mér að kappkosta ekki
svo mjög að vera huggaður sem að hugga,
ekki svo mjög að vera skilinn sem að skilja,
ekki svo mjög að vera elskaður sem að elska.


Því að það er með því að gefa að vér þiggjum
með því að fyrirgefa að oss verður fyrirgefið
með því að týna lífi voru að vér vinnum það.
Það er með því að deyja að vér
upprísum til eilífs lífs


AMEN
þýð. sr. Sigurjóns Guðjónssonar

 

 

 

 

 

Heilagi faðir!  Borðbæn.

Lífið og heilsan er helgidómur, sem þú hefur gefið okkur,
því er allt heilagt sem viðheldur lífinu.
Gef okkur því visku til að njóta matar og drykkjar
með fögnuði og þakklátum huga og gæta jafnframt hófs.
Blessaðu líf okkar og starf og gef okkur náð og þrótt
til að vera trúir þjónar á akri þínum.
Send snauðum og sjúkum hjálp og syrgjendum huggun.
Blessaðu og helgaðu lífið sérhverja stund í Jesú heilaga nafni.

A M E N

Guðmundur L. Friðfinnsson.

 

 

 

Brostu til barnsins litla,
sem bugast við táraský.
Það brosir aftur með opnum vörum
og augu þess ljóma á ný.

Brostu til sjúklingsins særða
er sársaukinn hnyklar brá,
hann brosir aftur og eymslin dvína
og örvast hans bata þrá.

Brostu til syrgjandans sollna,
er sýtir og harmar um nótt,
hann brosir aftur og sorgirnar sefast
og sálin fær nýjan þrótt.

Brostu til magnþrota mannsins,
sem mæðist á torsóttri leið,
hann brosir aftur og fjörgast á fæti
og finnst nú að brautin sé greið.

Brostu til félagans fallna
í foræði lasta og synd,
hann brosir aftur og lítur lífið
í ljósari fegurri mynd.

Brostu til örvasa öldungs,
sem allt virðist fokið á glæ,
hann brosir aftur og yngist í huga
og ellin fær ljúfari blæ.

Brostu til deyjandans dapra,
það dregur úr helstríði manns,
hann brosir aftur og brosið lifir
í brestandi augum hans.

Brostu, í hvívetna brostu,
því brosið á sefjandi afl,
en brostu þannig, að breytist sífellt
til batnaðar mannlífsins tafl.

Brostu til alls og allra
í árvakri mannúðargjörð,
og brosið mun birtast þér aftur
í brosi - frá himni - og jörð.

Magnús frá Skógi á Rauðasandi  

 

 

 

 

 

 

 

 

Í grenndinni veit ég um vin sem ég á,
í víðáttu stórborgarinnar.
En dagarnir æða mér óðfluga frá
og árin án vitundar minnar.

Og yfir til vinarins aldrei ég fer,
enda í kappi við tímann.
Sjálfsagt þó veit hann ég vinur hans er
því viðtöl við áttum í símann.

En yngri vorum við vinirnir þá,
af vinnunni þreyttir nú erum.
Hégómans takmarki hugðumst við ná
og hóflausan lífróður rérum.

?Ég hringi á morgun?, ég hugsaði þá,
?svo hug minn fái hann skilið?,
en morgundagurinn endaði á
að enn jókst á milli okkar bilið.

Dapurleg skilaboð dag einn ég fékk,
að dáinn sé vinurinn kæri.
Ég óskaði þess er að gröf hans ég gekk,
að í grenndinni ennþá hann væri.

Sjálfur ef vin þú átt góðan í grennd,
gleymdu ekki hvað sem á dynur,
að albesta sending af himnunum send,
er sannur og einlægur vinur.

Höf.: ókunnur.

 

 

 

 

 

 

 

Drottinn, þú gefur og drottinn þú tekur,
Drottinn, vér lofum þitt heilaga nafn!
Drottinn, þú lífið og dauðann eins vekur,
Drottinn í vísdómi og kærleika jafn!
Drottinn, þú gleðina? sorgina sendir;
sælu von hvor tveggja í skauti sér ber.
Drottinn, þá lífstíðardags kemur endir,
dýrð lífs þú gefur um eilífð með þér.
 

Höf.: Ókunnur

 

 

Blítt mér kenn að biðja,
bænin veitir fró.
Indæl bænaiðja
eykur frið og ró.

Kenndu mér að krjúpa
kross þinn, Jesú við.
Láttu, Drottinn, drjúpa
dýrð í hjarta og frið.

Florentínus Hellzon.

björgvin Jörgensson þýddi

 

 

 

 

Fylg mér Guð um farinn veg svo forðist slysin öll;
geymi mig náð hans guðdómleg
um grundir, byggð og fjöll.
Hans englar beri á höndum mig,
hvar sem um veginn fer,
varðveitandi frá villustig
vara taki á mér;
vegbróðir sjálfur veri minn
vegur, líf, ljós og sannleikurinn.
En þegar héðan halda fer
og heim til föðurlands,
taki þá hýrt í hönd á mér
heilsugjafarinn manns
og leiði inn í ljós með sér
svo lendi? eg í englakrans.

 

 ©Sigfús Sig.Iceland@Internet.is