Jólatextar - Jólalaga textar á GamanOgAlvara

	Ein handa þér - Stefán Hilmarsson Texti: Stefán Hilmarsson Það er kalt og konungur Vetur kominn er úr fríi og setur mark sitt óðum á mannlífið eins og endranær. Sumum finnst sem fylgi honum þungi pínu deyfð og ef til vill drungi. En aðrir njóta hans nokkuð vel. Gróðurinn í garðinum sefur fram á vor og skammdegið hefur tekið völdin og hjúpar allt ævintýrablæ. En þó að dagarnir séu ekki langir og frostið fari að bíta í kinn, þá er ljósatíð í vændum. Fyrr en varir koma aftur jól. Og við stöldrum við. Jól. Og við finnum frið. Njótum þess að eiga náðarstund. Já, jól. Það er lítið orð, en merkara en mörg önnur hér á storð. Þau tákna upphafið sem eitt sinn var. Ég vil Mönnum gefin var gjöf sem við eigum enn. Henni má enginn gleyma. Heyri það allir menn. Og því gefum við gjafir í desember. Ein fyrir andann Ein fyrir lífið Ein handa þér Stjörnubjart og börnin á nálum Spennan ríkir í öllum þeim sálum Sem beðið hafa um langa hríð, eftir morgninum. Hjörtun örar slá í hverju brjósti Eftirvænting í húsinu Því það er gleðitíð í vændum Fyrr en varir koma aftur jól Og við stöldrum við Jól, og við finnum frið Njótum þess að eiga náðarstund Já Jól, það er lítið orð, en merkara en mörg önnur hér á storð. Sem marka upphafið sem eitt sinn var. Ég vil Mönnum gefin var gjöf sem við eigum enn. Henni má enginn gleyma. Heyri það allir menn. Og því gefum við gjafir í desember. Ein fyrir andann Ein fyrir lífið Ein handa þér Ein gjöf fyrir lífið Og ein handa þér Eitt lítið jólalag - Birgitta Haukdal Texti: Magnús Kjartansson Eitt lítið jólalag um léttan jóladag og allt sem jólin gefið hafa mér og ég bið að jólin gefa muni þér. Eitt lítið jólatré og lítið jólabarn og það sem jólin þýða fyrir mig ég bið að jólin þýði fyrir þig. Í myrkri og kulda´ er gott að hlýja sér við draum um ljós og betri heim Og nýja jólaskó og hvítan jólasnjó og þá sælu og þann frið og ró er við syngjum saman hæ og hó. Í myrkri og kulda´ er gott að hlýja sér við draum um ljós og betri heim Og lítið jólalag og léttan jóladag og lítið jólatré og lítið jólabarn Og nýja jólaskó og hvítan jólasnjó og fallegt jólaljós Er líða fer að jólum - Ragnar Bjarnason Texti: Ómar Ragnarsson Drungi í desember dagskíman föl svo skelfing lítil er en myrkrið er svo magnað og myrkrið er svo kalt Þá kvikna kertaljós og kvikir fætur tifa á hal og drós senn frelsara er fagnað þá færist líf í allt Þótt úti öskri hríð allt verður bjart og hlýtt það er alls staðar tónlist ylhýr og fín sem ómar undurblítt Er líða fer að jólum (líða fer að jólum) og hátíð fer í hönd (hátíð fer í hönd) Er líða fer að jólum (líða fer að jólum) og hátíð fer í hönd Glóandi í gluggunum glöð ljósin víkja burtu skuggunum Allir gott nú gjöri en gleymi sút og sorg Áður svo auð og köld uppljómast borgin nú með bílafjöld fótataki og fjöri sem fyllir stræti og torg Þó margir finni’ ei frið og fari við gæfuna á mis þá lífgar samt upp og léttir þungt skap líflegur ys og þys :,:Er líða fer að jólum (líða fer að jólum) og hátíð fer í hönd (hátíð fer í hönd) Er líða fer að jólum (líða fer að jólum) og hátíð fer í hönd:,: Ég hlakka svo til - Svala Björgvinsdóttir Texti: Jónas Friðrik Guðnason Bið, endalaus bið sem bara styttist ei neitt nú er hver dagur svo lengi að líða mér leiðist skelfing að þurfa að bíða Langt, dæmalaust langt, er sérhvert augnablik nú ég gæti sagt ykkur sögu ljóta um sumar klukkur er liggja og hrjóta Í sumar það er satt þá leið hér tíminn skelfing hratt og þau flugu hjá í snatri já fuglarnir og sólin en nú er þetta breytt það bara gerist ekki neitt og tíminn rótast ekkert og aldrei koma jólin Ég hlakka svo til ég hlakka alltaf svo til en það er langt ó svo langt að bíða og allir dagar svo lengi að líða Í sumar það er satt þá leið hér tíminn skelfing hratt og þau flugu hjá í snatri já fuglarnir og sólin en nú er þetta breytt það bara gerist ekki neitt og tíminn rótast ekkert og aldrei koma jólin Ég hlakka svo til ég hlakka alltaf svo til Allir segja mér að ég eigi ekki að láta svona en ósköp er samt langt að bíða og vona Ég hlakka svo til ég hlakka alltaf svo til en það er langt ó svo langt að bíða og allir dagar svo lengi að líða :,:Í sumar það er satt þá leið hér tíminn skelfing hratt og þau flugu hjá í snatri já fuglarnir og sólin en nú er þetta breytt það bara gerist ekki neitt og tíminn rótast ekkert og aldrei koma jólin:,: (Ég hlakka svo til) (Ég hlakka svo til) (Ég hlakka svo til) Þau flugu hjá í snatri já fuglarnir og sólin :,:(Ég hlakka svo til) (Ég hlakka svo til):,: Ég bara vil fá jólin, ég bara vil fá jólin Ég sá mömmu kyssa jólasvein Texti: Hinrik Bjarnason Ég sá mömmu kyssa jólasvein við jólatréð í stofunni í gær. Ég læddist létt á tá, til að líta gjafir á, hún hélt ég væri steinsofandi Stínu dúkku hjá. Og ég sá mömmu kitla jólasvein og jólasveinninn út um skeggið hlær. Já, sá hefði hlegið með, hann faðir minn hefði hann séð, mömmu kyssa jólasvein í gær. Fyrirgefðu að ég rotaði þig um jólin Tvíhöfði Texti: Jón Gnarr og Sigurjón Kjartansson Á síðastliðnum jólum Kom jólasveinninn heim til mín Með fullan poka af pökkum Og kumpánlega svipinn sinn En ég varð dálítið hissa Hélt að einhver væri að brjótast inn Svo ég steinrotaði jólsveininn minn Ég barði hann með baseball kylfu Og sparkaði bumbuna í Henti honum út um gluggann Og sendi hann í sjúkrafrí Það er bara eitt sem ég vil segja Við þennan jólasvein Fyrirgefðu að ég rotaði þig um jólin Já, fyrirgefðu að ég rotaði þig um jólin Ég vona að þú komir aftur þessi jól Því nú ætla ég að taka betur á móti þér Með ólgandi pizzu og rafmagnshjólastól Já, aumingja jólasveinninn Hann fór alblóðugur heim Sjúkrabíllinn sótt´ann Á blóðið í skegginu skein Hann var ekki með neina meðvitund Það sem eftir var af jólunum Öll börnin sátu heima leið Og biðu eftir pökkunum Já, já, já Fyrirgefðu að ég rotaði þig um jólin Ég vona þú sért sáttur við rafmagnshjólastólinn Já fyrirgefðu að ég rotaði þig um jólin :,:Ég ætla ekki neitt að rota þig um þessi jól:,: :,:Ég ætla ekki neitt að rota þig um þessi jól:,: (enda ertu bundinn í rafmagnshjólastól) Ég ætla ekki neitt að rota þig um þessi jól (renna niður skorsteininn í rafmagnshjólastólnum) Ég ætla ekki neitt að rota þig um þessi jól Fyrir jól - Björgvin Halldórsson og Svala Björgvinsdóttir Texti: Þorsteinn Eggertsson Fyrir jól fyrir jól förum við á þan því við þurfum að gera svo ótal margt lækkar sól, lækkar sól en við látum þó, ekkert aftra okkur í því að ösla snjó Fyrir jól fyrir jól, þegar spariféð ætla kaupa margt fallegt sem ég hef séð Fallegt dót, jóladót, nokkrar plötur með líka skraut til að setja á jólatréð En það borgar sig að vera mjög vel búinn er við þurfum að hrekjast um allan bæ eftir ferðina verðum við eflaust lúin, fyrir jól, fyrir jól, svona endranær Niðrí bæ, niðrí bæ, læðist ég í búð svolitla stund svo þú getir mig ekki spurt alltílaí, alltílaí, því þá ég fer til að kaupa eitthvað dularfullt handa þér Fyrir jól fyrir jól, þegar spariféð ætla kaupa margt fallegt sem ég hef séð Fallegt dót, jóladót, nokkrar plötur með líka skraut til að setja á jólatréð Þegar keypt höfum við dótið allt og tón við læðumst inn þegar við förum uppá loft það er erfitt að kaupa inn fyrir jólin en sem betur fer gerist þett'ekk' oft Fyrir jól fyrir jól, gaman er það samt kaupa gjafir svo hver og einn fær sinn skammt Fyrir jól fyrir jól flýgur dagurinn því þarf svo að pakka öllu dótinu inn Fyrir jól fyrir jól, þegar spariféð ætla kaupa margt fallegt sem ég hef séð Fallegt dót, jóladót, nokkrar plötur með líka skraut til að setja á jólatréð En það borgar sig að vera mjög vel búinn er við þurfum að hrekjast um allan bæ eftir ferðina verður við eflaust lúin, Fyrir jól fyrir jól svona endranær Fyrir jól fyrir jól þegar allt er hreint Fyrir jól síðan stund líður alltof seint Þegar við höfum keypt okkur allt nema tólin og við læðumst með það um allan bæ stendur tíminn í stað svo að blessuð jólin ætla aldrei að koma svo endranær. Fyrir jól fyrir jól þegar allt er hreint Fyrir jól síðan stund líður alltof seint Gefðu mér gott í skóinn Texti: Ómar Ragnarsson Gefðu mér gott í skóinn góði jólasveinn í nótt. Úti þú arkar snjóinn, inni sef ég vært og rótt. Góði þú mátt ei gleyma, glugganum er sef ég hjá. Dásamlegt er að dreyma dótið sem ég fæ þér frá. Góði sveinki gættu að skó gluggakistunni á, og þú mátt ei arka hjá án þess að setja neitt í þá. Gefðu mér einhvað glingur góði jólasveinn í nótt. Meðan þú söngva syngur sef ég bæði vært og rótt. Ó, hve skelfing yrði ég kát ef þú gæfir mér, eina dúkku, ígulker, eða bara hvað sem er. Gefðu mér einhvað glingur góði jólasveinn í nótt. Meðan þú söngva syngur sef ég bæði vært og rótt. Gekk ég yfir sjó og land - Einar Júlíusson og barnakór Texti: Þjóðvísa Gekk ég yfir sjó og land, hitti þar einn gamlan mann. Sagði svo og spurði svo, hvar áttu heima? ,,Ég á heima’ á Klapplandi, Klapplandi, Klapplandi. Ég á heima’ á Klapplandi, Klapplandinu góða.” Gekk ég yfir sjó og land, hitti þar einn gamlan mann. Sagði svo og spurði svo, hvar áttu heima? ,,Ég á heima’ á Hopplandi, Hopplandi, Hopplandi. Ég á heima’ á Hopplandi, Hopplandinu góða.” Gekk ég yfir sjó og land, hitti þar einn gamlan mann. Sagði svo og spurði svo, hvar áttu heima? ,,Ég á heima’ á Stapplandi, Stapplandi, Stapplandi. Ég á heima’ á Stapplandi, Stapplandinu góða.” Gekk ég yfir sjó og land, hitti þar einn gamlan mann. Sagði svo og spurði svo, hvar áttu heima? ,,Ég á heima’ á Grátlandi, Grátlandi, Grátlandi. Ég á heima’ á Grátlandi, Grátlandinu góða.” Gekk ég yfir sjó og land, hitti þar einn gamlan mann. Sagði svo og spurði svo, hvar áttu heima? ,,Ég á heima’ á Hlælandi, Hlælandi, Hlælandi. Ég á heima’ á Hlælandi, Hlælandinu góða.” Gekk ég yfir sjó og land, hitti þar einn gamlan mann. Sagði svo og spurði svo, hvar áttu heima? ,,Ég á heima’ á Íslandi, Íslandi, Íslandi. Ég á heima’ á Íslandi, Íslandinu góða.” Gleðileg jól - Baggalútur Texti: Bragi Valdimar Skúlason, Guðmundur Pálsson Jafnan má á himni sjá er jólin erað bresta á amerískan ístrubelg og yfirlýstan kólasvelg hann dúkkar upp í desember með djöfulgangjum sveitir fer en hvað hann vill er verrað sjá vandi er um slíkt að spá Nafn mitt er Nikulás - kallaður Klás norðan úr rassgati kem á sleðanum hef ég af gjöfunum glás með gaddavír hreindýrin lem í eldgömlu skinninu iða og brenn ég ætla að syngja það einu sinnenn Gleðileg jól - og gæfuríkt ár! Gleðileg jól - farsælt nýtt ár! Á tvöföldum ljóshraða tæti ég um týndur og þambandi malt nötrandá blóðrauðum náttfötunum með nábít og hálsbólgog allt en þó ég sé slæptur í slabbi og byl af sleðanum heilagan boðskapinn þyl Gleðileg jól - og gæfuríkt ár! Gleðileg jól - farsælt nýtt ár! :,:Gleðileg jól - og gæfuríkt ár! Gleðileg jól - farsælt nýtt ár!:,: Gleði og friðarjól - Pálmi Gunnarsson Texti: Magnús Eiríksson Út með illsku og hatur inn með gleði og frið. Taktu á móti jólunum með Drottinn þér við hlið. Víða er hart í heimi, horfin friðarsól. Það geta ekki allir haldið gleði- og friðarjól. Mundu að þakka Guði gjafir frelsi og frið, þrautir, raunir náungans víst koma okkur við. Bráðum klukkur klingja, kalla Heims um ból. Vonandi þær hringja flestum gleði og friðarjól. Biðjum fyrir öllum þeim sem eiga bágt og þjást víða mætti vera meir´ um kærleika og ást. Bráðum koma jólin bíða gjafirnar út um allar byggðir verða boðnar kræsingar. En gleymum ekki guði hann son sinn okkur fól gleymum ekki að þakka fyrir gleði og friðarjól. Biðjum fyrir öllum þeim sem eiga bágt og þjást víða mætti vera meir´ um kærleika og ást. Bráðum koma jólin bíða gjafirnar út um allar byggðir verða boðnar kræsingar. En gleymum ekki guði hann son sinn okkur fól gleymum ekki að þakka fyrir gleði og friðarjól. Göngum við í kringum Texti: Ýmsir höfundar Göngum við í kringum einiberjarunn einiberjarunn, einiberjarunn. Göngum við í kringum einiberjarunn snemma á mánudagsmorgni. Svona gerum við er við þvoum okkar þvott, þvoum okkar þvott, þvoum okkar þvott. Svona gerum við er við þvoum okkar þvott, snemma á mánudagsmorgni. Göngum við í kringum einiberjarunn einiberjarunn, einiberjarunn. Göngum við í kringum einiberjarunn snemma á þriðjudagsmorgni. Svona gerum við er við vindum okkar þvott, vindum okkar þvott, vindum okkar þvott. Svona gerum við er við vindum okkar þvott, Snemma á þriðjudagsmorgni. Göngum við í kringum einiberjarunn einiberjarunn, einiberjarunn. Göngum við í kringum einiberjarunn snemma á miðvikudagsmorgni. Svona gerum við er við hengjum okkar þvott, hengjum okkar þvott, hengjum okkar þvott. Svona gerum við er við hengjum okkar þvott, Snemma á miðvikudagsmorgni. Göngum við í kringum einiberjarunn einiberjarunn, einiberjarunn. Göngum við í kringum einiberjarunn snemma á fimmtudagsmorgni. Svona gerum við er við teygjum okkar þvott, teygjum okkar þvott, teygjum okkar þvott, svona gerum við er við teygjum okkar þvott, snemma á fimmtudagsmorgni. Göngum við í kringum einiberjarunn einiberjarunn, einiberjarunn. Göngum við í kringum einiberjarunn snemma á föstudagsmorgni. Svona gerum við er við straujum okkar þvott, straujum okkar þvott, straujum okkar þvott, svona gerum við er við straujum okkar þvott, snemma á föstudagsmorgni. Göngum við í kringum einiberjarunn einiberjarunn, einiberjarunn. Göngum við í kringum einiberjarunn snemma á laugardagsmorgni. Svona gerum við er við skúrum okkar gólf, skúrum okkar gólf, skúrum okkar gólf, svona gerum við er við skúrum okkar gólf, snemma á laugardagsmorgni. Göngum við í kringum einiberjarunn einiberjarunn, einiberjarunn. Göngum við í kringum einiberjarunn snemma á sunnudagsmorgni. Svona gerum við er við greiðum okkar hár, greiðum okkar hár, greiðum okkar hár, svona gerum við er við greiðum okkar hár, snemma á sunnudagsmorgni. Göngum við í kringum einiberjarunn einiberjarunn, einiberjarunn. Göngum við í kringum einiberjarunn seint á sunnudagsmorgni. Svona gerum við er við göngum kirkjugólf, göngum kirkjugólf, göngum kirkjugólf, svona gerum við er við göngum kirkjugólf, seint á sunnudagsmorgni. Hátíð í bæ Texti: Ólafur Gaukur Ljósadýrð loftin gyllir lítið hús yndi fyllir og hugurinn heimleiðis leitar því æ man ég þá er hátíð var í bæ. Ungan dreng ljósin laða litla snót geislum baðar Ég man það svo lengi sem lifað ég fæ man ég þá er hátíð var í bæ. Hann fékk bók, en hún fékk nál og tvinna, hönd í hönd þau leiddust kát og rjóð. Sælli börn sjaldgæft er að finna ég syng um þau mitt allra besta ljóð. Söngur dvín svefnin hvetur, systkin tvö ei geta betur er sofna hjá mömmu ég man þetta æ man það þá er hátíð var í bæ. Heims um ból Texti: Sveinbjörn Egilsson Heims og ból, helg eru jól. Signuð mær son Guðs ól, frelsun mannanna, frelsisins lind, frumglæði ljóssins, en gjörvöll mannkind meinvill í myrkrunum lá, meinvill í myrkrunum lá. Heimi í, hátíð er ný. Himneskt ljós, lýsir ský. Liggur í jötunni lávarður heims, lifandi brunnur hins andlega seims konungur lífs vors og ljóss, konungur lífs vors og ljóss. Heyra má, himnum í frá englasöng, allelújá. Friður á jörðu því faðirinn er fús þeim að líkna, sem tilreiðir sér samastað syninum hjá, samastað syninum hjá Hugurinn fer hærra - Íslensku dívurnar Texti: Kristján Hreinsson Ég bíð um vetrarnótt og vaki Og veit, að bráðum koma jól Og nú, er hugsun mín heit Mín trú, er hrein og ég veit Að ég öryggi finn og að faðmurinn þinn er mitt skjól Hugurinn fer hærra, Hjartað það berst í brjósti mér þegar byrjar hátíð hér Hugurinn fer hærra, höndin er styrk sem stjórnar mér, um himingeiminn heim með þér Hugurinn fer Með þér, er lífið eins og leikur Það líf sem vekur hjá mér þrá Og þú, ert það sem ég vil Og þú, átt birtu og yl Meðan myrkrið er kalt, mun ég gefa þér allt sem ég á Hugurinn fer hærra, Hjartað það berst í brjósti mér þegar byrjar hátíð hér Hugurinn fer hærra, höndin er styrk sem stjórnar mér, um himingeiminn heim með þér Hugurinn fer Hugurinn fer hærra, Hjartað það berst í brjósti mér þegar byrjar hátíð hér Hugurinn fer hærra, höndin er styrk sem stjórnar mér, um himingeiminn heim með þér Hugurinn fer hærra Hugurinn fer hærra Höndin er styrk sem stjórnar mér, um himingeiminn heim með þér Hvað fæ ég fallegt frá þér - Baggalútur Texti: Bragi Valdimar Skúlason Hvað fæ ég fallegt frá þér? Hvað fannstu handa mér í ár? Eitthvað mjúkt? Eitthvað hart? Eitthvað ofsalega smart? Já, hvað færðu fallegt frá mér? Hvað fann ég handa þér? Það er komið jólafrí og ég jólastuði er að farast úr. En ekki missa þig í því. Æ ég þekki þig, þú verður bara súr. Skítt með kærleika og frið, skítt með frelsarann og litlu krakkana því innst inni vitum við að vitanlega snýst þetta allt um pakkana. Út með sprokið! Þú þarft að bíða! Ég verð að vita það strax! En þú þarft að bíða til aðfangadags! Seg mér, hvað fæ ég fallegt frá þér? Hvað fannstu handa mér í ár? Eitthvað mjúkt? Eitthvað hart? Eitthvað ofboðslega smart? Kannski sportbíl... Hvað það verður veit ei neinn, vandi er um slíkt að spá. Æ má ég bara opna einn? Get ég í það minnsta kíkt' á þá? Ef þú bíður, elsku vin, trúðu mér – þá verður það svo gott. Fjandakornið! Má ég giska? Er það trefill? Þú munt aldrei fattuppá því. Þá er það peysa – sjúklega hlý! Seg mér, hvað fæ ég fallegt frá þér? Hvað fannstu handa mér í ár? Eitthvað mjúkt? Eitthvað hart? Eitthvað ofboðslega smart? Já, hvað fæ ég fallegt frá þér? Hvað fannstu handa mér í ár? Eitthvað hart? Eitthvað mjúkt? Eitthvað algerlega sjúkt? Hvað fæ ég fallegt frá þér? Viltu hvísla því að mér? (Það er ekki séns.) Æi plís, gerðu það. Ég er orðinn svo tens! Hvað fæ ég fallegt frá þér? Hvað fannstu handa mér í ár? Eitthvað töff? Eitthvað nýtt? Eitthvað klæðilegt og hlýtt? Já, hvað fæ ég fallegt frá þér? Hvað fannstu handa mér í ár? Eitthvað mjúkt? Eitthvað hýrt? Eitthvað fáránlega dýrt? Hvít jól - Elly Vilhjálms og Vilhjálmur Vilhjálmsson Texti: Stefán Jónsson Ég man þau jólin, mild og góð er mjallhvít jörð í ljóma stóð. Stöfum stjörnum bláum, frá himni háum í fjarska kirkjuklukknahljóm. Ég man þau jól, hinn milda frið á mínum jólakortum bið að ævinlega eignist þið heiða daga, helgan jólafrið. Ég man þau jólin, mild og góð er mjallhvít jörð í ljóma stóð. Stöfum stjörnum bláum, frá himni háum í fjarska kirkjuklukknahljóm. Ég man þau jól, hinn milda frið á mínum jólakortum bið að ævinlega eignist þið heiða daga, helgan jólafrið. Höfuð, herðar, hné og tær Texti: Hermann Ragnar Stefánsson Höfuð, herðar, hné og tær, hné og tær. Höfuð, herðar, hné og tær, hné og tær. Augu, eyru, munnur og nef. Höfuð, herðar, hné og tær, hné og tær. Í Betlehem er barn oss fætt Texti: Valdimar Briem Í Betlehem er :,:Barn oss fætt:,: Því fagni gjörvöll Adamsætt. :,:Hallelúja :,: Það barn oss fæddi :,: fátæk mær ;,; Hann er þó dýrðar Drottinn skær. :,:Hallelúja:,: Hann var í jötu :,:lagður lágt:,: en ríkir þó á himnum hátt. :,:Hallelúja:,: Vér fögnum komu :,:Frelsarans :,: vér erum systkin orðin hans. :,:Hallelúja :,: Í myrkrum ljómar :,:lífsins sól:,: Þér, Guð sé lof fyrir gleðileg jól. :,:Hallelúja:,: Í skóginum stóð kofi einn Texti: Hrefna Samúelsdóttir Tynes , Gylfi Garðarsson Í skóginum stóð kofi einn, sat við gluggann jólasveinn. Þá kom lítið héraskinn sem vildi komast inn. Jólasveinn, ég treysti á þig, veiðimaður skýtur mig! Komdu litla héraskinn, því ég er vinur þinn. En veiðimaður kofann fann, Jólasveinninn spurði hann; Hefur þú séð héraskinn hlaupa um hagann þinn? Hér er ekkert héraskott. Hypja þú þig héðan brott. Veiðimaður burtu gekk, og engan héra fékk. Jólahjól - Sniglabandið Texti: Skúli Gautason Undir jóla hjóla tré er pakki Undir jóla hjóla tré er voðalega stór pakki í silfurpappír og mamma og pabbi glotta í laumi í kampinn Skild'það vera jólahjól Skild'þetta vera hjólajól Skild'það vera jólahjól Skild'þetta vera hjólajól Úti í jólahjólabæ slær klukka úti í jólahjólabæ hringir jólahjólaklukkan jólin inn Ég mæni útum gráa glugga og jólasveinninn glottir bakvið ský út í bæði Skild'það vera jólahjól Skild'þetta vera hjólajól Skild'það vera jólahjól Skild'þetta vera hjólajól Mamma og pabbi þegja og vilja ekkert segja Skild'það vera jólahjól Vona að það sé jólahjól Vona þetta séu hjólajól óóóójeeeee Undir jóla hjóla tré er pakki Undir jóla hjóla tré er voðalega stór pakki í silfurpappír og mamma og pabbi glotta í laumi í kampinn út í bæði. Skild'það vera jólahjól Skild'þetta vera jólahjól Skild'það vera jólahjól Skild'þetta vera hjólajól Skild'það vera jólahjól Skild'það vera jólahjól Skild'þetta vera hjólajól Skild'það vera jólahjól ætli það sé mótorhjól Jólajólasveinn - Baggalútur Texti: Garðar Þorsteinn Guðgeirsson, Bragi Valdimar Skúla Oft er vont að vera jólasveinn, að ég sé til, því trúir ekki neinn. Hvað get ég gert til að sannfæra þig, það er ekki erfitt að trúa á mig. Ég kem on'af fjöllum, á sleða úr tré, í eldrauðum galla, með skegg niðrá hné. Ég er jóla, jóla, jóla, jólasveinn. Ég er jóla, jóla, jóla, jólasveinn. Ef einhver setur gott í skóinn þinn, þá er það ég, en ekki pabbi þinn. Ég hendist um, puða eins og svín, en heiðurinn, fær mamma þín. Ég kem með gjafirnar ár eftir ár, er nema von, að ég verði sár? Ég er jóla, jóla, jóla, jólasveinn. Ég er jóla, jóla, jóla, jólasveinn. Ég er jóla, jóla, jóla, jólasveinn. Ég er jóla, jóla, jóla, jólasveinn. Hefur mér tekist að sannfæra þig? það er ekki erfitt að trúa á mig. Sannið þið til, þið skuluð sjá, hér er ég kominn, fariði frá. Ójá, ég er jólasveinninn ykkar, og ég er víst til! :,:Ég er jóla, jóla, jóla, jólasveinn. Ég er jóla, jóla, jóla, jólasveinn.:,: :,:Ég er jóla, jóla, jóla, jólasveinn. Ég er jóla, jóla, jóla, jólasveinn.:,: Jólakötturinn - Björk Texti: Jóhannes úr Kötlum Þið kannizt við jólaköttinn - sá köttur var griðarstór Fólk vissi'ekki hvaðan hann kom eða hvert hann fór Hann glennti upp glyrnurnar sínar glóandi báðar tvær Það var ekki heiglum hent að horfa í þær Kamparnir beittir sem broddar upp úr bakinu kryppna há og klærnar à loðinni löpp var ljótt að sjá Því var það, að konurnar kepptust við kamba og vefstól og rokk og prjónuðu litfagran lepp eða lítinn sokk Því kötturinn mátti' ekki koma og krækja í börnin smá Þau urðu að fá sína flík þeim fullorðnu hjá Og er kveikt var á jólakvöldið og kötturinn gægðist inn stóðu börnin bísperrt og rjóð með böggulinn sinn Hann veifaði stélinu sterka hann stökk og hann klóraði' og blés og var ýmist uppi í dal eða úti' um nes Hann sveimaði, soltinn og grimmur í sárköldum jólasnæ og vakti í hjörtunum hroll á hverjum bæ Ef mjálmað var aumlega úti var ólukkan samstundis vís Allir vissu' að hann veiddi menn en vildi ekki mýs Hann lagðist á fátæka fólkið sem fékk enga nýja spjör fyrir jólin - og baslaði og bjó við bágust kjör Frá því tók hann ætíð í einu allan þess jólamat og át það svo oftast nær sjálft ef hann gat Sum höfðu fengið svuntu og sum höfðu fengið skó eða eitthvað, sem þótti þarft en það var nóg Því kisa máti' engan éta sem einhverja flíkina hlaut Hún hvæsti þá heldur ljót og hljóp á braut Hvort enn er hún til, veit ég ekki en aum yrði hennar för ef allir eignuðust næst einhverja spjör Þið hafið nú kannski í huga að hjálpa, ef þörf verður á máske enn finnist einhver börn sem ekkert fá Máske, að leitin að þeim sem líða af ljósskorti heims um ból gefi ykkur góðan dag og gleðileg jól Jól alla daga - Eiríkur Hauksson Texti: Jónatan Garðarsson Þegar snjóa fer á fold hverfa grasblettir og mold og brosin breiðast yfir andlit barnanna. Þau smíða hvíta kastala og búa sér til snjókarla og glöð og reið þau una sér í leik og bíða jólanna Já ég vildi að alla daga væru jól Þá gætu allir dansað og sungið jólalag Já ég vildi að jólin kæmu strax í dag látið klukkur hringja inn jólin Þegar ísinn leggur tjörn skauta hraust og stálpuð börn renna rjóð í kinnum saman frammá kveld Þegar frostið bítur kinn Er svo gott að komast inn fá sér flóaða mjólk og hlýja sér við opin arineld Já ég vildi að alla daga væru jól Þá gætu allir dansað og sungið jólalag Já ég vildi að jólin kæmu strax í dag látið klukkur hringja inn jólin Þegar snjóa fer á grund kemur sveinki á þinn fund undan rauðri húfu glitra augun blá Þegar myrkvast okkar bær tindra jólaljósin skær yfir höfðum okkar blikar stjarna ein sú hrein og tær Já ég vildi að alla daga væru jól Þá gætu allir dansað og sungið jólalag Já ég vildi að jólin kæmu strax í dag látið klukkur hringja inn jólin Já ég vildi að jólin kæmu strax í dag Þá gætu allir dansað og sungið jólalag Já ég vildi að jólin kæmu strax í dag látið klukkur hringja inn jólin Látið nú klukkur hringja inn jólin Já ég vildi að jólin kæmu strax í dag Þá gætu allir dansað og sungið jólalag Já ég vildi að jólin kæmu strax í dag látið klukkur hringja inn jólin Já ég vildi að jólin kæmu strax í dag Þá gætu allir dansað og sungið jólalag óóóó já ég vildi að jólin kæmu strax í dag Jólanótt - Ragnheiður Gröndal Texti: Sigurbjörn Daði Dagbjartsson Dagurinn dimmur, það er, kominn desember, en það er í lagi því núna, hef ég þig hjá mér við pökkum inn gjöfunum, það eru skór í gluggunum í ofninn steikin fer, og húsið allt ilmar því það er komin jólanótt allt er orðið hljótt já allt svo kyrrt og rótt já það er, komin jólanótt einu sinni enn, já einu sinni enn. Bjart inn um gluggann til mín, jólastjarnan skín allt sem ég þráði var að, vera nærri þér Í stofunni jólatré, það eru pakkar undir því og börnin loks fá að sjá, hvað leynist í þeim því það er komin jólanótt, allt er orðið hljótt já allt svo kyrrt og rótt já það er, komin jólanótt einu sinni enn, já einu sinni enn Syndra á himni stjörnur, snjókorn falla létt kvöldið sem liðið er, og ljúft líður jólanótt í dagsins önn ég er, allt of sjaldan nálægt þér en núna ertu hér, og sefur í örmum mér það er komin jólanótt, allt er orðið hljótt, já allt svo kyrrt og rótt, já það er, komin jólanótt einu sinni enn já einu sinni enn Jólasveinar einn og átta Texti: Þjóðvísa Jólasveinar einn og átta, ofan komu af fjöllunum, í fyrrakvöld þeir fóru að hátta, fundu hann Jón á Völlunum. Andrés stóð þar utan gátta, það átti að færa hann tröllunum. Þá var hringt í Hólakirkju Öllum jólabjöllunum. Jólasveinar ganga um gólf Texti: Íslensk þjóðvísa Jólasveinar ganga um gólf með gyltan staf í hendi móðir þeirra sópar gólf og flengir þá með vendi :,:Uppá stól stendur mín kanna. Níu nóttum fyrir jól þá kem ég til manna:,:. Jólasveinninn kemur í kvöld Texti: Hinrik Bjarnason Nú hlustum við öll svo hýrleg og sett, ekki nein köll því áðan barst frétt: Jólasveinninn kemur í kvöld! Hann arkar um sveit og arkar í borg og kynja margt veit um kæti og sorg. Jólasveinninn kemur í kvöld! Hann sér þig er þú sefur, hann sér þig vöku í. og góðum börnum gefur hann svo gjafir, veistu' af því. Nú hlustum við öll svo hýrleg og sett, ekki nein köll því áðan barst frétt: Jólasveinninn kemur í kvöld! Jólasveinninn minn - Elly Vilhjálms Texti: Ómar Ragnarsson Jólasveinninn minn, jólasveinninn minn, ætlar að koma í dag. Með poka af gjöfum og segja sögur og syngja jólalag. Það verður gaman þegar hann kemur, þá svo hátíðlegt er. Jólasveinninn minn, káti karlinn minn, kemur með jólin með sér. Jólasveinninn minn, jólasveinninn minn, ætlar að koma í kvöld. Ofan af fjöllum með ærslum og köllum hann arkar um holtin köld. Hann er svo góður og blíður við börnin bæði fátæk og rík. Enginn lendir í jólakettinum, allir fá nýja flík. Jólasveinninn minn, jólasveinninn minn, arkar um holtin köld. Af því að litla jólabarnið á afmæli í kvöld. Ró í hjarta - frið og fögnuð flestir öðlast þá. Jólasveinninn minn, komdu karlinn minn, kætast þá börnin smá. Jólasveinninn minn, jólasveinninn minn, ætlar að koma í dag. Með poka af gjöfum og segja sögur og syngja jólalag. Það verður gaman þegar hann kemur, þá svo hátíðlegt er. Jólasveinninn minn, káti karlinn minn, kemur með jólin með sér. Jólin allstaðar Texti: Jóhanna G. Erlingsson Jólin, jólin alls staðar með jólagleði og gjafirnar. Börnin stóreyg standa hjá og stara jólaljósin á. Jólaklukka boðskap ber um bjarta framtíð handa þér og brátt á himni hækkar sól, við höldum heilög jól. Jólin eru að koma - Í svörtum fötum Texti: Einar Örn Jónsson :,:Í kvöld jólin er'að koma:,: :,:Í kvöld jólin er'að koma:,: Aðfangadagur - ég bíð eftir jólunum spenntur mamma segir að jólasveinninn sé lentur og hann kemur í kvöld með gjafir handa mér á nálum nú ég er því jólin eru að koma í kvöld :,:Í kvöld jólin er'að koma:,: Aðfangadagur - mig dreymir um gjafir í baði mamma segir ég þurfi að þvo mér með hraði því röðin er löng og næst á eftir mér er pabbi að flýta sér því jólin eru að koma í kvöld :,:Í kvöld jólin er'að koma:,: Og þó ég þekki jólaboðskapinn um frið og kærleik hér á jörð þá er sannleikurinn sá ég gjafir verð að fá því jólin eru að koma í kvöld :,:Í kvöld jólin er'að koma:,: :,:Í kvöld jólin er'að koma:,: Aðfangadagur og ljósin lýsa upp bæinn ég er búinn að bíða liðlangan daginn en tíminn er kyrr og nú koma þau á ný ég fæ aldrei nóg af því jólin er'að koma jólin er'að koma jólin eru að koma í kvöld :,:Í kvöld jólin er'að koma:,: :,:Í kvöld jólin er'að koma:,: :,:Í kvöld jólin er'að koma:,: Klukkurnar dinga linga ling Texti: Ólafur Gaukur Þórhallsson Klukkurnar dinga-linga-ling, klingja um jól. Börnin safnast saman, sungin jólavísa, komið er að kveldi, kertin jóla lýsa. Klukkurnar dinga-linga-ling klingja um jól. Klukkurnar dinga-linga-ling klingja um jól. Loftið fyllist friði, fagra heyrum óma, inn um opinn gluggann allar klukkur hljóma. Klukkurnar dinga-linga-ling klingja um jól. Kósíheit par exelans - Baggalútur Texti: Bragi Valdimar Skúlason, Guðmundur Pálsson Afsakaðu allan þennan reyk inni, ég var barað líta til með steikinni. Hún er meir og mjúk - hún er eins og hugur manns. Loksins ertu kominn hingað á minn fund; finn svo gjörla - þetter töfrastund. Úti vindur og fjúk - kósíheit par exelans. Smakka sósuna - því mér finnst hún í það þynnsta. Hún þarf kortér enn - í það allra minnsta. Við setjumst að borðum - ha-ha. Já við setjumst og borðum - ha-ha. Réttu rauðkálið, grænu baunirnar Viltu kartöflur, sykurbrúnaðar? Hvernig smakkast svo? - Þetter yndislegt. Jahá, en mest er þó gaman - ha-ha að við skulum vera saman - ha-ha. Góða veislu má ei skorta eftirrétt. Eitthvað sem er saðsamt, en um leið svo létt. Fáðér rúsínubrauð -nær algerlega fitusnauð. Allir þurfa jú að passa línurnar. Viljum ekki enda eins og svín - er það? Fokkitt - skítt með það - fáum okkur ögn meiri rjóma. Viltu sérrítár? Eða kamparí í órans? Æ, manstu vikuna okkar í Flórens? Er við drukkum það saman - ha-ha. Æ, hvað það var nú gaman - ha-ha. Smökkum sörurnar, mömmukökurnar, makkarónurnar - eplabökurnar. Hvernig smakkast svo? Þetter dásamlegt! Jahá, en mest er þó gaman - ha-ha að við skulum vera saman - ha-ha. Meira laufabrauð? Eða marensfrauð? Hvar er konfektið? Er það uppurið? Hvernig smakkast svo? Þetter æðislegt! Jahá, en mest er þó gaman - ha-ha að við skulum vera saman - ha-ha. Hvar er beilísið? Hvar er sjampeinið? Bættu toffíí æriskoffíið! Hvernig smakkast svo? Þetter unaðslegt. Jahá, en mest er þó gaman - ha-ha að við skulum vera saman - ha-ha. Krakkar mínir komið þið sæl - Ómar Ragnarsson Texti: Þorsteinn Ö. Stephensen Krakkar mínir, komið þið sæl, hvað er nú á seyði? Áðan heyrði ég eitthvert væl upp á miðja heiði. Sjáið þið karlinn, sem kemur þarna inn, :,:kannski það sé blessaður jólasveinninn minn.:,: Ég hef annars sjaldan séð svona marga krakka. Eitthvað kannske er ég með sem ekki er vont að smakka. Blessaður karlinn, já, komdu hérna inn, :,:hvað er þarna í pokanum, jólasveinninn minn?:,: Það fáið þið seinna að sjá, svona, engin læti! Ég er komin fjöllum frá og fæ mér bara sæti. Segðu okkur, góði, hvað sástu í þinni ferð? :,:Seinna máttu gefa okkur dáldinn jólaverð:,: Víða kem ég við á bæ, varla er ég setztur fyrr en börnin hrópa: "Hæ hér er jólagestur". Velkominn sértu, og segðu okkur nú fljótt, :,:sástu ekki álfa og huldufólk í nótt?:,: Enga sá ég álfaþjóð, enda var það bótin. Álfar birtast, börnin góð, bara um áramótin. Ja, þú ert skrítinn og skemmtilegur karl, :,:skeggið þitt er úfið og bústaðurinn fjall:,:. Svo er það. - En segðu mér, Siggi eða Gvendur, til hvers þetta áhald er, sem okkar á milli stendur. Þetta er nú tækið, sem tala verður í :,:til þess að það heyrist um sveit og víðan bý.:,: Ef ég væri gömul geit gætuð þið svona hjalað, að það heyrist upp í sveit allt, sem hér er talað! Þér finnst það skrítið, en svona er það nú samt. :,:Syngdu bara meira, það heyrist langt og skammt:,:. Er það satt að okkar tal eignist vængi slíka? fljúgi yfir fjöll og dal, og fram á sjóinn líka. Þér finnst það skrítið, en svona er það nú samt. :,:Syngdu bara meira, það heyrist langt og skammt:,:. Heyrið börnin heil og sæl, hausinn minn er þröngur. Þetta, sem mér virtist væl, var þá krakkasöngur? Auðvitað góði, það vorum bara við - :,:við, sem hérna stöndum, að syngja í útvarpið:,:. Litla jólabarn - Andrea Gylfadóttir Texti: Ómar Ragnarsson Jólaklukkur klingja, kalda vetrarnótt. Börnin sálma syngja sætt og ofurhljótt. Englaraddir óma yfir freðna jörð. Jólaljósin ljóma lýsa upp myrkan svörð. Litla jólabarn, litla jólabarn ljómi þinn stafar geislum um ís og hjarn. Indæl ásýnd þín yfir heimi skín, litla saklausa jólabarn. Ljúft við vöggu lága lofum við þig nú. Undrið ofursmáa eflir von og trú. Veikt og vesælt alið varnarlaust og smátt, en fjöregg er þér falið framtíð heims þú átt. Litla jólabarn, litla jólabarn ljómi þinn stafar geislum um ís og hjarn. Indæl ásýnd þín yfir heimi skín, litla saklausa jólabarn. Er þú hlærð og hjalar, hrærist sála mín. Helga tungu tala tærblá augu þín. Litla brosið bjarta boðskap flytur enn. Sigrar myrkrið svarta sættir alla menn. :,:Litla jólabarn, litla jólabarn ljómi þinn stafar geislum um ís og hjarn. Indæl ásýnd þín yfir heimi skín, litla saklausa jólabarn:,:. Litli trommuleikarinn - Ragnar Bjarnason Texti: Stefán Jónsson Kom, þeir sögðu, pa – rampa – pam –pam, oss kóngur fæddur er, pa – rampa – pam – pam. Hann hylla allir hér, pa – rampa – pam – pam, með heiðursgjöf frá sér, pa – rampa – pam – pam, rampa – pam – pam, rampa – pam – pam. Oss það öllum ber, pa – rampa – pam – pam, einnig þér. Litli kóngur, pa – rampa –pam –pam, ég gjafir engar á, pa – rampa – pam – pam, en ljúft er mér ef má, pa – rampa – pam – pam, ég mína trommu slá, pa – rampa – pam – pam, rampa – pam – pam – pam, rampa – pam – pam, þér til heiðurs þá, pa – rampa – pam – pam, hlusta á. Heilög móðir, pa – rampa – pam – pam, hann sér á armi bar, pa – rampa – pam – pam, og blíð og brosljúf var, pa – rampa – pam – pam, hann brosti sjálfur þar, pa – rampa – pam – pam, rampa – pam – pam, rampa – pam – pam. Ég hélt það samþykkt svar, pa – rampa – pam – pam. Og svo það var. Meiri snjó Texti: Ólafur Gaukur Er lægst er á lofti sólin, þá loksins koma jólin. Við fögnum í friði og ró, meiri snjó, meiri snjó, meiri snjó. Það gleðst allur krakkakórinn, er kemur jólasnjórinn. Og æskan fær aldrei nóg, meiri snjó, meiri snjó, meiri snjó. Það er barnanna besta stund, þegar byrjar að snjóa á grund. Úti á flötinni fæðist hratt, feikna snjókall með nef og með hatt. Svo leggjast öll börn í bólið, því bráðum koma jólin. Þau fagna í friði og ró, meiri snjó, meiri snjó, meiri snjó. Nei, nei ekki um jólin - HLH flokkurinn og Sigga Beinteins Texti: Þorsteinn Eggertsson og Björgvin Halldórsson Þú þarft að flýta þér á fætur sérhvern dag Finna tannburstann þinn, koma heilsunni í lag Í dagsins amstri þarftu að vera klár og kúl vinnan kallar á þig, þetta er endalaust púl og þér leiðist svo, því tíminn eyðist og þú hefur fengið meira en nóg Ég segi :,:Nei, nei. Ekki um jólin Nei, nei. Ekki um jólin Nei, nei. Ekki um jólin Nei, nei. Ekki um jólin:,: Og þér finnst þetta vera allt svo tilgangslaust engin framtíðarvon, ekki mikið um traust Svona er það sérhvern vetur, sumar, vor og haust þetta er ekki það líf, sem þú sjálfum þér kaust Því er ei neitandi, að þetta er þreytandi og þér er orðið um og ó...... Ég segi :,:Nei, nei. Ekki um jólin Nei, nei. Ekki um jólin Nei, nei. Ekki um jólin Nei, nei. Ekki um jólin:,: Af hverju eru ekki jólin sérhvern dag sérhvert andartak eins og fallegt lag þá yrðu jólin bara hversdagsleg og sljó engin hátíðarblær enginn friður og ró Við segjum :,:Nei, nei. Ekki um jólin Nei, nei. Ekki um jólin Nei, nei. Ekki um jólin Nei, nei. Ekki um jólin:,: Nóttin var sú ágæt ein Texti: Einar Sigurðsson Nóttin var sú ágæt ein, í allri veröld ljósið skein, það er nú heimsins þrautarmein að þekkja' hann ei sem bæri :,: Með vísnasöng ég vögguna þína hræri:,: Í Betlehem var það barnið fætt, sem best hefur andar sárin grætt, svo hafa englar um það rætt sem endurlausnarinn væri. :,: Með vísnasöng ég vögguna þína hræri:,: Fjármenn hrepptu fögnuð þann, þeir fundu bæði Guð og mann, í lágan stall var lagður hann, þó lausnari heimsins væri. :,: Með vísnasöng ég vögguna þína hræri:,: Nú er Gunna á nýju skónum Texti: Ragnar Jóhannesson Nú er Gunna á nýju skónum nú eru' að koma jól. Siggi er á síðum buxum Solla á bláum kjól. Mamma er enn í eldhúsinu eitthvað að fást við mat. Indæla steik hún er að færa upp á stærðar fat. Pabbi enn í ógnar basli á með flibbann sinn. “Fljótur Siggi, finndu snöggvast, flibbahnappinn minn.” Kisu er eitthvað órótt líka, út fer brokkandi. Ilmurinn úr eldhúsinu er svo lokkandi. Jólatré í stofu stendur, stjörnuna glampar á. Kertin standa á grænum greinum, gul og rauð og blá. Nú skal segja Texti: Þjóðvísa Nú skal segja, nú skal segja hvernig litlar stúlkur gera: Vagga brúðu, vagga brúðu -og svo snúa þær sér í hring. Nú skal segja, nú skal segja hvernig litlir drengir gera: Sparka bolta, sparka bolta -og svo snúa þeir sér í hring. Nú skal segja, nú skal segja hvernig ungar stúlkur gera: Þær sig hneigja, þær sig hneigja -og svo snúa þær sér í hring. Nú skal segja, nú skal segja hvernig ungir piltar gera: Taka ofan, taka ofan -og svo snúa þeir sér í hring. Nú skal segja, nú skal segja hvernig gamlar konur gera: Prjóna sokka, prjóna sokka -og svo snúa þær sér í hring. Nú skal segja, nú skal segja hvernig gamlir karlar gera: Taka í nefið, taka í nefið -og svo snúa þeir sér í hring. Aattssjúu!!! Skín í rauðar skotthúfur Texti: Friðrik Guðni Þórleifsson Skín í rauðar skotthúfur skuggalangan daginn, jólasveinar sækja að sjást um allan bæinn. Ljúf í geði leika sér lítil börn í desember, inn í frið og ró, út í frost og snjó því að brátt koma björtu jólin, bráðum koma jólin. Uppi á lofti, inni í skáp eru jólapakkar, titra öll af tilhlökkun tindilfættir krakkar. Komi jólakötturinn kemst hann ekki í bæinn inn, inn í frið og ró, út í frost og snjó, því að brátt koma björtu jólin, bráðum koma jólin. Stjörnur tindra stillt og rótt, stafa geislum björtum. Norðurljósin loga skær leika á himni svörtum. Jólahátíð höldum vér hýr og glöð í desember þó að feyki snjó þá í friði og ró við höldum heilög jólin heilög blessuð jólin. Skreytum hús Texti: Elsa E. Guðjónsdóttir Skreytum hús með greinum grænum, fa, la, la, la, la fa, la, la, la. Gleði ríkja skal í bænum fa, la, la, la, la fa, la, la, la. Tendrum senn á trénu bjarta. Fa, la, la, la, la fa, la, la, la. Tendrum ljós í hverju hjarta, fa, la, la, la, la, fa, la, la, la. Ungir gamlir allir syngja, fa, la, la, la, la fa,la, la, la. Englar sorgir hugann þyngja, fa, la, la, la, la, fa, la, la, la. Jólabjöllur blíðar kalla fa, la, la, la, la, fa, la, la, la. Boða frið um veröld alla, fa, la, la, la, la, fa la, la, la. Snjókorn falla - Laddi Texti: Jónatan Garðarsson Snjókorn falla á allt og alla börnin leika og skemmta sér nú ert árstíð kærleika og friðar komið er að jólastund. Vinir hittast og halda veislur borða saman jólamat gefa gjafir - fagna sigri ljóssins syngja saman jólalag. Á jólaball við höldum í kvöld ég ætl'a' kyssa þig undir mistilteini í kvöld við kertaljóssins log. Plötur hljóma - söngvar óma gömlu lögin syngjum hátt bar' ef jólin væru aðeins lengri en hve gaman væri þá. Á jólaball við höldum í kvöld ég ætl'a' kyssa þig undir mistilteini í kvöld við kertaljóssins log. Plötur hljóma - söngvar óma gömlu lögin syngjum hátt bar' ef jólin væru aðeins lengri en hve gaman væri þá. en hve gaman væri þá, en hve gaman væri þá. Snjókorn falla á allt og alla börnin leika og skemmta sér nú ert árstíð kærleika og friðar komið er að jólastund. Vinir hittast og halda veislur borða góðan jólamat gefa gjafir - fagna sigri ljóssins :,:syngja saman jólalag:,: syngja saman jólalag Snæfinnur snjókarl - Vilhjálmur Vilhjálmsson Texti: Hinrik Bjarnason Snæfinnur snjókarl var með snjáðan pípuhatt, Gekk í gömlum skóm og með grófum róm gat hann talað, rétt og hratt. "Snæfinnur snjókarl! Bara sniðugt ævintýr," segja margir menn, en við munum enn hve hann mildur var og hýr. En galdrar voru geymdir í gömlu skónum hans: Er fékk hann þá á fætur sér fór hann óðara í dans. Já, Snæfinnur snjókarl, hann var snar að lifna við, og í leik sér brá æði léttur þá, -uns hann leit í sólskinið. Snæfinnur snjókarl snéri kolli himins til, og hann sagði um leið: "Nú er sólin heið og ég soðna, hér um bil." Undir sig tók hann alveg feiknamikið stökk, og á kolasóp inn í krakkahóp karlinn allt í einu hrökk. Svo hljóp hann einn, -var ekki seinnog alveg niðrá torg, og með sæg af börnum söng hann lög bæði í sveit og höfuðborg. Já, Snæfinnur snjókarl allt í snatri þetta vann, því að yfir skein nú sólin hrein :,:og hún var að bræða hann:,:. Svona eru jólin - Björgvin Halldórsson og Eyjólfur Kristjánsson Texti: Þorsteinn Eggertsson Svona eru jólin :,:Svona eru jólin Svona eru jólin:,: Aðfangadagur er dagur jólagjafa, jóladagur er svo friðarhátíð mest, annan jóladag vilja menn saman skrafa, þriðja jóladag má enn fá jólagest, fjórða daginn enn er fólkið önnum kafið og þann fimmta börnin sýna jóladót, sjötta daginn síminn fær víst margar tafir, því þann sjöunda þá koma áramót, en áttunda dag heilsar nýja árið, daginn níunda burt álfar flytja og tröll, næstu daga þrjá þá birtist margan tárið, því þann þrettánda víst eru jólin öll, :,:Svona eru jólin Svona eru jólin:,: Na na na na, na na na na Na na na na na, na na na na Na na na na, na na na na Na na na na na, na na na na Og við þekkjum öll, jólaköttinn eina Sem kom niður fjöll til þess að breima hátt eða rauðklædda eldgamla jólasveina með sitt pakkadrasl þeir hlægja og syngja dátt Enginn gleymir þó að þessir þrettán dagar Sem í myrkri og snjó samt leita birtu og yl Eru hátíð sú sem fylgir frið og saga Fæðing frelsarans sem verður allaf til :,:Svona eru jólin Svona eru jólin:,: Na na na na ,na na na na Na na na na na, na na na na Já svona er önnur jólasaga um þessa þrettán jóladaga. Svona eru jólin Svona eru jólin Svona eru jólin Svona eru jólin Svona eru jólin... Út með köttinn - Þórður húsvörður og Bryndís Schram Texti: Bjartmar Guðlaugsson Út með köttinn kvikindið er loðið eins og ljón út með jólaköttinn hann hefur unnið heljarmikið tjón. (já,svona farðu nú að koma þér út, sjá þetta kvikindi, með hnakk og beisli…) Út með köttinn hann er búinn að drekka seinna kaffið mitt út með jólaköttinn hann er búinn að borða bjútíboxið þitt. (sérðu þetta Bryndís? Ætlarðu ekki hjálpa mér, Bryndís komdu hérna og hjálpaðu mér með þetta og taktu þarna Hurðastúf eða hvað hann nú heitir, með þér) Út með köttinn ég þoli ekki þetta skælda skinn út með jólaköttinn hann er búinn að éta besta kústinn minn. (sjáið þið krakkar hvernig hann er búinn að fara með kústinn minn! Ætliði ekki að hjálpa mér?) Út með köttinn því hann á ekki lögheimili hér út með jólaköttinn hann er kominn inn í taugarnar á mér. (jæja, þetta er nú alveg að koma! Ætlið þið ekki að hjálpa okkur þarna Hurðastafur og Rassskellir…) Út með köttinn kvikindið er loðið eins og ljón út með jólaköttinn :,:hann hefur unnið heljarmikið tjón:,: (…þetta flón! Já svona út með þig.) Við kveikjum einu kerti á Texti: Lilja S. Kristjánsdóttir Við kveikjum einu kerti á, Hans koma nálgast fer, sem fyrstu jól í jötu lá og jesúbarnið er. Við kveikjum tveimur kertum á og komu bíðum hans. Því Drottin sjálfur soninn þá mun senda´ í líking manns. Við kveikjum þremur kertum á því konungs beðið er, þótt Jesús sjálfur jötu og strá á jólum kysi sér. Við kveikjum fjórum kertum á brátt kemur gesturinn og allar þjóðir þurfa að sjá að það er frelsarinn. Yfir fannhvíta jörð Texti: Ólafur Gaukur Yfir fannhvíta jörð leggur frið þegar fellur mjúk logndrífa á grund eins og heimurinn hinkr' aðeins við haldi niðri í sér anda um stund Eftirvæntingu í augum má sjá allt er eitthvað svo spennandi í dag jafnvel kisa hún tipplar á tá þorir tæplega að mala sitt lag. Svo berst ómur og samhljómur til eyrna af indælum söng tvíræð bros mætast og börnin kætast en biðin er börnunum löng. Loksins kveikt er á kertum í bæ þá er kátt um öll mannanna ból og frá afdala bæ út við sæ ómar kveðjan um gleðileg jól. Það á að gefa börnum brauð Texti: Þjóðvísa Það á að gefa börnum brauð að bíta í á jólunum, kertaljós og klæðin rauð, svo komist þau úr bólunum. :,:Væna flís af feitum sauð, sem fjalla gekk á hólunum. Nú er hún gamla Grýla dauð, gafst hún upp á rólunum.:,: Það búa litlir dvergar Texti: Þórður Kristleifsson Það búa litlir dvergar í björtum dal, á bak við fjöllin háu í skógarsal. byggðu hlýjan bæinn sinn, brosir þangað sólin inn. Fjöllin enduróma allt þeirra tal. Það koma vonandi jól - Baggalútur Texti: Bragi Valdimar Skúlason Allflestar útgönguspár eru á eina lund; þetta var skelfilegt ár. Hér út við heimskautsins baug hnípin þjóð – þráðbeint á höfuðið flaug. Allt þetta útrásarpakk át á sig gat svo loftbólan sprakk. Nú eru lífskjörin skert, mannorðið svert, Hvað hafið þið gert? Það koma vonandi jól með hækkandi sól. Við skellum könnu upp á stól og Sollu í kjól. og þrátt fyrir allt þrátt fyrir verðbólguskot – þjóðargjaldþrot. Við áttum íbúð og bens og orlofshús. Allt meikaði sens. Góðgerðir gáfum og blóð greiddum í – dulítinn séreignasjóð. En nú er allt þetta breytt og eftir er nákvæmlega ekki neitt. Já nú er útlitið dökkt ljósið er slökkt og við erum fökkt. Það koma vonandi jól með hækkandi sól. Þó vanti möndlu í graut og amerískt skraut. og þrátt fyrir allt þrátt fyrir háðung og smán – myntkörfulán. Það koma vonandi jól með hækkandi sól. Við étum á okkur gat af innlendum mat. Og þrátt fyrir allt misnotum sykur og salt. Það koma vonandi jól með hækkandi sól. Við krössum afmælið hans – heimslausnarans. Því að þrátt fyrir allt drekkum við mysu í malt. Þá nýfæddur Jesús Texti: Björgvin Jörgensson Þá nýfæddur Jesús í jötunni þá á jólunum fyrstu, var dýrðlegt að sjá. Þá sveimuðu englar frá himninum hans, því hann var nú fæddur í líkingu manns. Þeir sungu halelúja með hátíðarbrag. Nú hlotnast guðsbörnunum friður í dag. Og fagnandi hirðarnir fengu að sjá, hvar frelsarinn okkar í jötunni lá. Ég bið þig ó, Drottinn, að dvelja mér hjá, að dýrðlinga þína ég fái að sjá. Ó, blessa þú, Jesú, öll börnin þín hér, að búa þau fái á himnum með þér. Þegar jólin koma - Á móti sól Texti: Heimir Eyvindarson Leita að þér í ljósamergð Langt fram á kvöld Vertu hjá mé-er Þegar klukkur hringj´inn jólin Horfðu í augun á mér - eins og ný Segð´að þú verðir hjá mér - þegar jólin koma Haltu í höndin´á mér - að eilífu Segðu að þú verðir mín - þá mega jólin koma Fæ ekkert svar, ég sit hér einn Og dagurinn dvín Hljóður við jólatréð Set ég gjöf frá mér til þín Horfðu í augun á mér - eins og ný Segð´að þú verðir hjá mér - þegar jólin koma Haltu í hendin´á mé-er - að eilífu Segðu að þú verðir mín - þá mega jólin koma Hvert sem ég fer, hugsa ég um þig Hvar sem þú ert, ber ég eina ósk í brjósti mér Að eiga gleðileg jól með þér. Horfðu í augun á mér - eins og ný Segð´að þú verðir hjá mér - þegar jólin koma Haltu í hendin´á mé-er - að eilífu Segðu að þú verðir mín - þá mega jólin koma ohh Horfðu í augun á mér - eins og ný Segð´að þú verðir hjá mér - þegar jólin koma Haltu í höndin´á mér - að eilífu Segðu að þú verðir mín - þá mega jólin koma Þá mega jólin koma-aaah Þú komst með jólin til mín - Björgvin Halldórsson og Ruth Reginalds Texti: Jónas Friðrik Guðnason Ég trúi því ei hve allt er nú breytt Ég leitaði einhverju að en aldrei fann neitt Í vonlausri villu og brasi án enda var ævinni eytt Ef fengi ég bara að vera í friði þá mátti fólk halda jól fyrir mér Ég stóð utan við allt þetta vesen það gildir ekki lengur Ég vil eiga jólin með þér með þér með þér Það er allt breytt vegna þín Þú komst með jólin til mín, til mín, til mín Nú er allt annað hjá mér, hjá mér, hjá mér Nú á ég jólin með þér Nú á ég jólin með þér Allt það sem mér áður þótti skrýtið og ekki koma lífi mínu við Er orðin fyllsta ástæða að skoða og ekki of seint að læra nýjan sið Margt sem áður var óþarfa glingur er nú lent inní stofu hjá mér Margt sem áður var aðeins hjá hinum okkur vantar líka Ég vil eiga jólin með þér með þér með þér Það er allt breytt vegna þín Þú komst með jólin til mín, til mín, til mín Nú er allt annað hjá mér, hjá mér, hjá mér Nú á ég jólin með ... Nú á ég jólin með þér Enga leti nú lengur ósköp lítið enn gengur Jólin eru að koma Það er allt breytt vegna þín (Það er allt breytt vegna þín) Þú komst með jólin til mín, til mín, til mín Nú er allt annað hjá mér, hjá mér, hjá mér Nú á ég jólin með ... Nú á ég jólin með þér Það er allt breytt vegna þín Allt annað hjá mér, hjá mér, hjá mér Já jólin með þér Þyrnirósarkvæði Texti: Páll Jónsson Árdal Hún Þyrnirós var besta barn, besta barn, besta barn, Hún Þyrnirós var besta barn, besta barn. Þá kom þar galdrakerling inn, kerling inn, kerling inn. Þá kom þar galdrakerling inn, kerling inn. Á snældu skaltu stinga þig, stinga þig, stinga þig. Á snældu skaltu stinga þig, stinga þig. Og þú skalt sofa' í heila öld, heila öld, heila öld. Og þú skalt sofa' í heila öld, heila öld. Hún Þyrnirós svaf heila öld, heila öld, heila öld. Hún Þyrnirós svaf heila öld, heila öld. Og þyrnigerðið hóf sig hátt, hóf sig hátt, hóf sig hátt. Og þyrnigerðið hóf sig hátt, hóf sig hátt. Þá kom hinn ungi konungsson, konungsson, konungsson. Þá kom hinn ungi konungsson, konungsson. Ó vakna þú mín Þyrnirós, Þyrnirós, Þyrnirós, Ó vakna þú mín Þyrnirós, Þyrnirós. Og þá varð kátt í höllinni, höllinni, höllinni. Og þá varð kátt í höllinni, höllinni. Hvít jól Ég man þau jólin, mild og góð er mjallhvít jörð í ljóma stóð, stöfum stjörnum bláum, frá himni háum, í fjarska kirkjuklukknahljóm. Ég man þau jól, hinn milda frið á mínum jólakortum bið að æfinlega eignist þið heiða daga, helgan jólafrið. Stefán Jónsson Bráðum koma blessuð jólin Bráðum koma blessuð jólin börnin fara að hlakka til. Allir fá þá eitthvað fallegt í það minnsta kerti´ og spil. Hvað það verður veit nú enginn, vandi er um slíkt að spá. En eitt er víst að alltaf verður ákaflega gaman þá. Máske þú fáir menn úr tini, máske líka þetta kver. Við skulum bíða og sjá hvað setur seinna vitnast hvernig fer. En ef þú skyldir eignast kverið, ætlar það að biðja þig að fletta hægt og fara alltaf fjarskalega vel með sig. Jóhannes úr Kötlum Það á að gefa börnum brauð Það á að gefa börnum brauð að bíta í á jólunum, kertaljós og klæðin rauð, svo komist þau úr bólunum,. Væna flís af feitum sauð, sem fjalla gekk á hólunum. Nú er hún gamla Grýla dauð, gafst hún upp á rólunum. Ég sá hvar bátar sigldu þrír Ég sá hvar bátar sigldu þrír á jóladag, á jóladag. Ég sá hvar bátar sigldu þrír á jóladag að morgni. Og hverja báru bátar þrír á jóladag, á jóldag. Og hverja báru bátar þrír á jóladag að morgni. Maríu sæla' og sjálfan Krist á jóladag, á jóldag. Maríu sæla' og sjálfan Krist á jóldag að morgni. Og hvert tók byrinn báta þrjá á jóladag, á jóldag. Og hvert tók byrinn báta þrjá á jóladag að morgni. Hann bar þá inn í Betlehem á jóladag, á jóldag. Hann bar þá inn í Betlehem á jóladag að morgni. Og klukkur allar klingi nú á jóladag, á jóladag. Og klukkur allar klingi nú á jóladag að morgni. Og englar himins syngi söng á jóladag, á jóldag. Og englar himins syngi söng á jóladag að morgni. Og mannkyn allt nú syngi söng á jóladag, á jóldag. Og mannkyn allt nú syngi söng á jóladag að morgni. Já, flýtum oss að fagna með á jóladag, á jóldag. Já, flýtum oss að fagna með á jóladag að morgni. Hinrik Bjarnason Ég sá mömmu kyssa jólasvein Ég sá mömmu kyssa jólasvein, við jólatréð í stofunni í gær. Ég læddist létt á tá til að líta gjafir á, hún hélt ég væri steinsofandi Stínu dúkku hjá, og ég sá mömmu kitla jólasvein og jólasveinnin út um skeggið hlær. Já sá hefði hlegið með hann faðir minn hefði' hann séð mömmu kyssa jólasvein í gær. Hinrik Bjarnason Skín í rauðar skotthúfur Skín í rauðar skotthúfur skuggalangan daginn, jólasveinar sækja að sjást um allan bæinn. Ljúf í gleði leika sér lítil börn, í desember, inni’ í friði’ og ró, úti’ í frosti’ og snjó því að brátt koma björtu jólin, bráðum koma jólin. Uppi’ á lofti, inni’ í skáp eru jólapakkar. Titra öll af tilhlökkun tindilfættir krakkar. Komi jólakötturinn kemst hann ekki’ í bæinn inn, inn í frið og ró, inn úr frosti’ og snjó, því að brátt koma björtu jólin, bráðum koma jólin. Stjörnur tindra stillt og rótt, stafa geislum björtum. Norðurljósin loga skær, leika á himni svörtum. Jólahátíð höldum vér hýr og glöð í desember þó að feyki snjó þá í friði’ og ró við höldum heilög jólin heilög blessuð jólin. Skreytum hús Skreytum hús með greinum grænum, tra-la-la-la-la, tra-la-la-la. Gleði ríkja skal í bænum, tra-la-la-la-la, tra-la-la-la. Tendrum senn á trénu bjarta, tra-la-la-la-la, tra-la-la-la. Tendrum jól í hverju hjarta, tra-la-la-la-la, tra-la-la-la. Ungir, gamlir - allir syngja: tra-la-la-la-la, tra-la-la-la. Engar sorgir hugann þyngja, tra-la-la-la-la, tra-la-la-la. Jólabjöllur blíðar kalla, tra-la-la-la-la, tra-la-la-la, boða frið um veröld alla, tra-la-la-la-la, tra-la-la-la. Elsa E. Guðjónsson Jólin alls staðar Jólin, jólin alls staðar með jólagleði og gjafirnar. Börnin stóreyg standa hjá og stara jólaljósin á. Jólaklukka boðskap ber um bjarta framtíð handa þér og brátt á himni hækkar sól, við höldum heilög jól. Jóhanna G. Erlingsson Þá nýfæddur Jesús Þá nýfæddur Jesús í Jötunni lá á jólunum fyrstu var dýrðlegt að sjá, þá sveimuðu englar frá himninum hans því hann var nú fæddur í líkingu manns. Þeir sungu „hallelúja“ með hátíðarbrag, „nú hlotnast guðsbörnum friður í dag“, og fagnandi hirðarnir fengu að sjá hvar frelsarinn okkar í jötunni lá. Ég bið þig, ó Drottinn, að dvelja mér hjá, að dýrðina þína ég fái að sjá, ó blessa þú, Jesú, öll börnin þín hér, að búa þau fái á himnum með þér. Björgvin Jörgensson Jólasveinar ganga um gólf Jólasveinar ganga um gólf með gildan staf í hendi, móðir þeirra sópar gólf og flengir þá með vendi. Uppi’ á stól stendur mín kanna, níu nóttum fyrir jól þá kem ég til manna. Jólasveinar ganga um gátt með gildan staf í hendi. Móðir þeirra hrín við hátt og hýðir þá með vendi. Uppi’ á stól stendur mín kanna, níu nóttum fyrir jól þá kem ég til manna. Þjóðvísur Grýla kallar á börnin sín Grýla kallar á börnin sín, þegar hún fer að sjóða til jóla: „Komið þið hingað öll til mín, ykkur vil ég bjóða, Leppur, Skreppur, Lápur, Skrápur, Langleggur og Skjóða, Völustakkur og Bóla“. eða Grýla kallar á börnin sín þegar hún fer að sjóða til jóla: „Komið þið hingað öll til mín, Nípa, Típa, Næja, Tæja, Nútur, Kútur, Nafar, Tafar, Láni, Sláni, Leppur, Skreppur Loki, Poki, Leppatuska, Langleggur og Leiðindaskjóða, Völustakkur og Bóla“. Þjóðvísur Grýlukvæði Grýla hét tröllkerling leið og ljót með ferlega hönd og haltan fót. Í hömrunum bjó hún og horfði yfir sveit, var stundum mögur og stundum feit. Á börnunum valt það, hvað Grýla átti gott, og hvort hún fékk mat í sinn poka og sinn pott. Ef góð voru börnin var Grýla svöng, og raulaði ófagran sultarsöng. Ef slæm voru börnin varð Grýla glöð, og fálmaði í pokann sinn fingrahröð. Og skálmaði úr hamrinum heldur gleið, og óð inn í bæina - beina leið. Þar tók hún hin óþekku angaskinn, og potaði þeim nið'r í pokann sinn. Og heim til sín aftur svo hélt hún fljótt, - undir pottinum fuðraði fram á nótt. Um annað, sem gerðist þar, enginn veit, - en Grýla varð samstundis södd og feit. Hún hló, svo að nötraði hamarinn, og kyssti hann Leppalúða sinn. Svo var það eitt sinn um einhver jól, að börnin fengu buxur og kjól. Og þau voru öll svo undurgóð, að Grýla varð hrædd og hissa stóð. En við þetta lengi lengi sat. Í fjórtán daga hún fékk ei mat. Þá varð hún svo mikið veslings hró, að loksins í bólið hún lagðist - og dó. En Leppalúði við bólið beið, - og síðan fór hann þá sömu leið. Nú íslensku börnin þess eins ég bið, að þau láti ekki hjúin lifna við. Jóhannes úr Kötlum Guðs kristni í heimi Guðs kristni í heimi, krjúp við jötu lága. Sjá konungur englanna fæddur er. Himnar og heimar lát lofgjörð hljóma. Ó, dýrð í hæstu hæðum. Ó, dýrð í hæstu hæðum. Guðs heilagi sonur, ó dýrð sé þér. Hann ljós er af ljósi, Guð af sönnum Guði, einn getinn, ei skapaður, sonur er. Orðið varð hold í hreinnar meyjar skauti. Ó, dýrð í hæstu hæðum. Ó, dýrð í hæstu hæðum. Guðs heilagi sonur, ó dýrð sé þér. Sjá himnarnir opnast. Hverfur nætursorti, og himneskan ljóma af stjörnu ber. Heilagan lofsöng himinhvolfin óma. Ó, dýrð í hæstu hæðum. Ó, dýrð í hæstu hæðum. Guðs heilagi sonur, ó dýrð sé þér. Á Betlehemsvöllum hirðar gættu hjarðar. Guðs heilagur engill þeim fregn þá ber. Fæddur í dag er frelsari vor Kristur. Ó, dýrð í hæstu hæðum. Ó, dýrð í hæstu hæðum. Guðs heilagi sonur, ó dýrð sé þér. Já, dýrð sé í hæðum Drottni, Guði vorum, og dýrð sé hanns syni, er fæddur er. Lofsöngvar hljómi. - Himinhvolfin ómi: Ó, dýrð í hæstu hæðum. Ó, dýrð í hæstu hæðum. Guðs heilagi sonur, ó dýrð sé þér. Valdimar Snævarr Jólasveinavísur Segja vil ég sögu af sveinunum þeim, sem brugðu sér hér forðum á bæina heim. Þeir uppi á fjöllum sáust, -eins og margur veit,- í langri halarófu á leið niður í sveit. Grýla var þeirra móðir og gaf þeim tröllamjólk, -en pabbinn Leppalúði, -það var leiðindafólk. Þeir jólasveinar nefndust, -um jólin birtust þeir, og einn og einn þeir komu, en aldrei tveir og tveir. Þeir voru þrettán þessir heiðursmenn, sem ekki vildu ónáða allir í senn. Að dyrunum þeir læddust og drógu lokuna úr. Og einna helst þeir leituðu í eldhús og búr. Lævísir á svipinn þeir leyndust hér og þar, til óknyttanna vísir, ef enginn nærri var. Og eins, þó einhver sæi, var ekki hikað við að hrekkja fólk - og trufla þess heimilisfrið. Stekkjastaur kom fyrstur, stinnur eins og tré. Hann laumaðist í fjárhúsin og lék á bóndans fé. Hann vildi sjúga ærnar, -þá varð þeim ekki um sel, því greyið hafði staurfætur, -það gekk nú ekki vel. Giljagaur var annar, með gráa hausinn sinn. Hann skreið ofan úr gili og skaust í fjósið inn. Hann faldi sig í básunum og froðunni stal, meðan fjósakonan átti við fjósamanninn tal. Stúfur hét sá þriðji, stubburinn sá. Hann krækti sér í pönnu, þegar kostur var á. Hann hljóp með hana í burtu og hirti agnirnar, sem brunnu stundum fastar við barminn hér og þar. Sá fjórði, Þvörusleikir, var fjarskalega mjór. Og ósköp varð hann glaður, þegar eldabuskan fór. Þá þaut hann eins og elding og þvöruna greip, og hélt með báðum höndum, því hún var stundum sleip. Sá fimmti Pottaskefill, var skrítið kuldastrá. -Þegar börnin fengu skófir hann barði dyrnar á. Þau ruku’upp, til að gá að hvort gestur væri á ferð. Þá flýtti’ ann sér að pottinum og fékk sér góðan verð. Sá sjötti Askasleikir, var alveg dæmalaus.- Hann fram undan rúmunum rak sinn ljóta haus. Þegar fólkið setti askana fyrir kött og hund, hann slunginn var að ná þeim og sleikja á ýmsa lund. Sjöundi var Hurðaskellir, -sá var nokkuð klúr, ef fólkið vildi í rökkrinu fá sér vænan dúr. Hann var ekki sérlega hnugginn yfir því, þó harkalega marraði hjörunum í. Skyrjarmur, sá áttundi, var skelfilegt naut. Hann hlemminn o’n af sánum með hnefanum braut. Svo hámaði hann í sig og yfir matnum gein, uns stóð hann á blístri og stundi og hrein. Níundi var Bjúgnakrækir, brögðóttur og snar. Hann hentist upp í rjáfrin og hnuplaði þar. Á eldhúsbita sat hann í sóti og reyk og át þar hangið bjúga, sem engan sveik. Tíundi var Gluggagægir, grályndur mann, sem laumaðist á skjáinn og leit inn um hann. Ef eitthvað var þar inni álitlegt að sjá, hann oftast nær seinna í það reyndi að ná. Ellefti var Gáttaþefur -aldrei fékk sá kvef, og hafði þó svo hlálegt og heljarstórt nef. Hann ilm af laufabrauði upp á heiðar fann, og léttur, eins og reykur, á lyktina rann. Ketkrókur, sá tólfti, kunni á ýmsu lag.- Hann þrammaði í sveitina á Þorláksmessudag. Hann krækti sér í tutlu, þegar kostur var á. En stundum reyndist stuttur stauturinn hans þá. Þrettándi var Kertasníkir, -þá var tíðin köld, ef ekki kom hann síðastur á aðfangadagskvöld. Hann elti litlu börnin, sem brostu glöð og fín, og trítluðu um bæinn með tólgarkertin sín. Á sjálfa jólanóttina, -sagan hermir frá,- á strák sínum þeir sátu og störðu ljósin á. Svo tíndust þeir í burtu, -það tók þá frost og snjór. Á Þrettándanum síðasti sveinstaulinn fór. Fyrir löngu á fjöllunum er fennt í þeirra slóð. -En minningarnar breytast, í myndir og ljóð. Jóhannes úr Kötlum Jólasveinninn minn Jólasveinninn minn jólasveinninn minn ætlar að koma í dag með poka af gjöfum og segja sögur og syngja jólalag. Það verður gaman þegar hann kemur þá svo hátíðlegt er. Jólasveinninn minn, káti karlinn minn kemur með jólin með sér. Jólasveinninn minn, jólasveinninn minn ætlar að koma í kvöld. Ofan af fjöllum með ærslum og köllum hann arkar um um holtin köld. Hann er svo góður og blíður við börnin, bæði fátæk og rík. Enginn lendir í jólakettinum, allir fá nýja flík. Jólasveinninn minn, jólasveinninn minn arkar um holtin köld, af því að litla jólabarnið á afmæli í kvöld. Ró í hjarta, frið og fögnuð flestir öðlast þá. Jólasveinninn minn, komdu karlinn minn, kætast þá börnin smá. Ómar Ragnarsson Gleðileg jól Gleðileg jól, nú gjörvöll látum hljóma, gleðileg jól, um alla helgidóma. Frelsari vor nú fæddur er á jörðu, friðarins Guð (þú mikli), friðarins Guð. Lýs stjarn fjöld á ljóssins soninn bjarta. Ljómar nú kvöld, og sæla’ í hverju hjarta. Þökkum í bæn því Guð oss öllum gefur gleðileg jól (oss öllum), gleðileg jól. Margrét Ólafsdóttir Gekk ég yfir sjó og land Gekk ég yfir sjó og land og hitti þar einn gamlan mann, spurði hann og sagði svo: „Hvar áttu heima?“ „Ég á heima á Klapplandi, Klapplandi, Klapplandi. Ég á heima á Klapplandi, Klapplandinu góða.“ (Stapplandi, Grátlandi, Hlælandi,Hvísllandi og Íslandi). Á jólunum er gleði og gaman :/: Á jólunum er gleði og gaman, fúm, fúm, fúm :/: :/:Þá koma allir krakkar með í kringum jólatréð. Þá mun ríkja gleði og gaman, allir hlæja og syngja saman fúm, fúm, fúm! :/: :/: Og jólasveinn með sekk á baki fúm, fúm, fúm :/: :/:hann gægist inn um gættina á góðu krakkana. Þá mun ríkja gleði og gaman, allir hlæja og syngja saman fúm, fúm, fúm! :/: :/: Á jólunum er gleði og gaman fúm, fúm, fúm :/: :/:Þá klingja allar klukkur við og kalla á gleði og frið. Þá mun ríkja gleði og gaman, allir hlæja og syngja saman fúm, fúm, fúm! :/: Friðrik Guðni Þórleifsson Í skóginum stóð kofi einn Í skóginum stóð kofi einn, sat við gluggann jólasveinn. Þá kom lítið héraskinn sem vildi komast inn. „Jólasveinn, ég treysti á þig, veiðimaður skýtur mig!“ „Komdu litla héraskinn, því ég er vinur þinn.“ Hátíð í bæ Ljósadýrð loftin gyllir lítið hús yndi fyllir og hugurinn heimleiðis leitar því æ man ég þá er hátíð var í bæ. Ungan dreng ljósin laða, litla snót geislum baðar. Ég man það svo lengi sem lifað ég fæ, lífið þá er hátíð var í bæ. Hann fékk bók, en hún fékk nál og tvinna, hönd í hönd þau leiddust kát og rjóð. Sælli börn nú sjaldgæft er að finna, ég syng um þau mitt allra besta ljóð. Söngur dvín svefninn hvetur, systkin tvö geta ei betur, en sofna hjá mömmu, ég man þetta æ, man það þá er hátíð var í bæ. Ólafur Gaukur Þrettán dagar jóla (Athugið að á eftir hverri vísu bætist við feitletraði textinn í vísunum á undan, þ.e. textinn er þá lesinn upp á við.) 1. Á jóladaginn fyrsta hann Jónas færði mér einn talandi páfugl á grein. --------------------------------------- (og einn talandi páfugl á grein.) 2. Á jóladaginn annan hann Jónas færði mér tvær dúfur til, 3. Á jóladaginn þriðja hann Jónas færði mér þrjú spök hænsn, 4. Á jóladaginn fjórða hann Jónas færði mér fjögur nautin feit, 5. Á jóladaginn fimmta hann Jónas færði mér fimmfaldan hring, 6. Á jóladaginn sjötta hann Jónas færði mér sex þýða þresti, 7. Á jóladaginn sjöunda hann Jónas færði mér sjö hvíta svani, 8. Á jóladaginn áttunda hann Jónas færði mér átta kýr með klöfum, 9. Á jóladaginn níunda hann Jónas færði mér níu skip í naustum, 10. Á jóladaginn tíunda hann Jónas færði mér tíu hús á torgi, 11. Á jóladaginn ellefta hann Jónas færði mér ellefu hallir álfa, 12. Á jóladaginn tólfta hann Jónas færði mér tólf lindir tærar, 13. Á jóladaginn þrettánda hann Jónas færði mér þrettán hesta þæga, Hinrik Bjarnason Jólasveinar einn og átta Jólasveinar einn og átta, ofan komu af fjöllunum, í fyrrakvöld þeir fóru að hátta, fundu hann Jón á Völlunum. Andrés stóð þar utan gátta, það átti að færa hann tröllunum. Þá var hringt í Hólakirkju öllum jólabjöllunum. Þjóðvísa Frá borg er nefnist Betlehem Frá borg er nefnist Betlehem kom boðskapur svo hljótt er fátæk móðir, ferðamædd, í fjárhúsi tók sótt. Hún fæddi þar sinn fyrsta son þá fyrstu jólanótt. Vér boðum þér fögnuð og frið, fögnuð og frið. Vér boðum þér fögnuð og frið. Á hæðum gættu hirðar fjár og heyrðu fögur hljóð er herskaranna himnakór söng hallelújaóð. Með fögnuði hin fyrstu jól þeir fluttu sigurljóð. Vér boðum þér fögnuð og frið, fögnuð og frið. Vér boðum þér fögnuð og frið. Hinrik Bjarnason Fögur er foldin Fögur er foldin, heiður er Guðs himinn, indæl pílagríms ævigöng. Fram, fram um víða veröld og gistum í Paradís með sigursöng. Kynslóðir koma, kynslóðir fara, allar sömu ævigöng. Gleymist þó aldrei eilífa lagið við pílagrímsins gleðisöng. Fjárhirðum fluttu fyrst þann söng Guðs englar, unaðssöng , er aldrei þver: Friður á foldu, fagna þú, maður, frelsari heimsins fæddur er. Matthías Jochumsson Klukkurnar Klukkurnar dinga-linga-ling, klingja um jól. Börnin safnast saman, sungin jólavísa, komið er að kveldi, kertin jóla lýsa. Klukkurnar dinga-linga-ling klinga um jól. Klukkurnar dinga-linga-ling klingja um jól. Loftið fyllist friði, fagra heyrum óma, inn um opinn gluggann allar klukkur hljóma. Klukkurnar dinga-linga-ling klinga um jól. Ólafur Gaukur Nú skal segja Nú skal segja, nú skal segja hvernig litlar telpur gera: Vagga brúðu, vagga brúðu og svo snúa þær sér í hring. Nú skal segja, nú skal segja hvernig litlir drengir gera: Sparka bolta, sparka bolta og svo snúa þeir sér í hring. Nú skal segja, nú skal segja hvernig ungar stúlkur gera: Þær sig hneigja, þær sig hneigja og svo snúa þær sér í hring. Nú skal segja, nú skal segja hvernig ungir piltar gera: Taka ofan, taka ofan og svo snúa þeir sér í hring. Nú skal segja, nú skal segja hvernig gamlar konur gera: Prjóna sokka, prjóna sokka og svo snúa þær sér í hring. Nú skal segja, nú skal segja hvernig gamlir karlar gera: Taka í nefið, taka í nefið og svo snúa þeir sér í hring. Aattssjúu!!! Í Betlehem Í Betlehem er :/: barn oss fætt:/: Því fagni gjörvöll Adamsætt. :/: Hallelúja :/: Það barn oss fæddi :/: fátæk mær :/: Hann er þó dýrðar Drottinn skær. :/: Hallelúja :/: Hann var í jötu :/:lagður lágt :/: en ríkir þó á himnum hátt. :/: Hallelúja :/: Hann vegsömuðu :/: vitringar :/: hann tigna himins herskarar. :/: Hallelúja :/: Hann boðar frelsi' og :/: frið á jörð :/: og blessun Drottins barnahjörð :/: Hallelúja :/: Vér undir tökum :/: englasöng :/: og nú finst oss ei nóttin löng. :/: Hallelúja :/: Vér fögnum komu :/: Frelsarans :/: vér erum systkin orðin hans. :/: Hallelúja :/: Hvert fátækt hreysi :/: höll nú er :/: Því Guð er sjálfur gestur hér. :/: Hallelúja :/: Í myrkrum ljómar :/: lífsins sól :/: Þér, Guð sé lof fyrir gleðileg jól. :/: Hallelúja :/: Valdimar Briem Bjart er yfir Betlehem Bjart er yfir Betlehem blikar jólastjarna, stjarnan mín og stjarnan þín, stjarna allra barna. Var hún áður vitringum vegaljósið skæra. Barn í jötu borið var, barnið ljúfa kæra. Víða höfðu vitringar vegi kannað hljóðir, fundið sínum ferðum á fjöldamargar þjóðir. Barst þeim allt frá Betlehem birtan undur skæra. Barn í jötu borið var, barnið ljúfa kæra. Barni gjafir báru þeir, blítt þá englar sungu. Lausnaranum lýstu þeir, lofgjörð drottni sungu. Bjart er yfir Betlehem blikar jólastjarna, stjarnan mín og stjarnan þín stjarna allra barna. Ingólfur Jónsson Magga litla og jólin hennar Babbi segir, babbi segir: „Bráðum koma dýrleg jól.“ Mamma segir, mamma segir: „Magga fær þá nýjan kjól.“ Hæ, hæ, ég hlakka til, hann að fá og gjafirnar. Bjart ljós og barnaspil, borða sætar lummurnar. Babbi segir, babbi segir: „Blessuð Magga ef stafar vel, henni gef ég, henni gef ég hörpudisk og gimburskel.“ Hæ, hæ, ég hlakka til hugljúf eignast gullin mín. Nú mig ég vanda vil, verða góða telpan þín. Mamma segir, mamma segir: „Magga litla ef verður góð, henni gef ég, henni gef ég haus á snoturt brúðufljóð.“ Hæ, hæ, ég hlakka til, hugnæm verður brúðan fín. Hæ, hæ, ég hlakka til, himnesk verða jólin mín. Litli bróðir, litli bróðir lúrir vært í ruggunni, allir góðir, allir góðir englar vaki hjá henni. Hæ, hæ, ég hlakka til honum sýna gullin fín; bjart ljós og barnaspil, brúðuna og fötin mín. Alltaf kúrir, alltaf kúrir einhvers staðar fram við þil kisa’ og lúrir, kisa’ og lúrir. Kann hún ekki að hlakka til? Hún fær, það held ég þó, harðfiskbita og mjólkurspón, henni er það harla nóg, hún er svoddan erkiflón. Nú ég hátta, nú ég hátta niður í, babbi, rúmið þitt, ekkert þrátta, ekkert þrátta, allt les „Faðirvorið“ mitt. Bíaðu, mamma, mér, mild og góð er höndin þín, góða nótt gefi þér Guð, sem býr til jólin mín. Benedikt Gröndal Snæfinnur snjókarl Snæfinnur snjókarl var með snjáðan pípuhatt, gekk í gömlum skóm og með grófum róm gat hann talað, rétt og hratt. Snæfinnur snjókarl, bara sniðugt ævintýr, segja margir menn, en við munum enn hve hann mildur var og hýr. En galdrar voru geymdir í gömlu skónum hans; er fékk hann þá á fætur sér fór hann óðara í dans. Já, Snæfinnur snjókarl, hann var snar að lifna við, og í leik sér brá æði léttur þá, uns hann leit í sólskinið. Snæfinnur snjókarl snéri kolli himins til, og hann sagði um leið: „Nú er sólin heið og ég soðna, hér um bil.“ Undir sig tók hann alveg feiknamikið stökk, og á kolasóp inn í krakkahóp karlinn allt í einu hrökk. Svo hljóp hann einn, -var ekki seinn- alveg niðu’r á torg, með sæg af börnum söng hann lag, bæði í sveit og höfuðborg. Já, Snæfinnur snjókarl allt í snatri þetta vann, því að yfir skein árdagssólin hrein og hún var að bræða hann. Hinrik Bjarnason Litla Jólabarn Jólaklukkur klingja, kalda vetrarnótt. Börnin sálma syngja sætt og ofurhljótt. Englaraddir óma yfir freðna jörð. Jólaljósin ljóma lýsa upp myrkan svörð. Litla jólabarn, litla jólabarn ljómi þinn stafar geislum ís og hjarn. Indæl ásýnd þín yfir heimi skín, litla saklausa jólabarn. Ljúft við vöggu lága lofum við þig nú. Undrið ofursmáa eflir von og trú. Veikt og vesælt alið varnarlaust og smátt, en fjöregg er þér falið framtíð heims þú átt. Litla jólabarn......... Er þú hlærð og hjalar, hrærist sála mín. Helga tungu tala tærblá augu þín. Litla brosið bjarta boðskap flytur enn. Sigrar myrkrið svarta sættir alla menn. Litla jólabarn.......... Ómar Ragnarsson Nóttin var sú ágæt ein Nóttin var sú ágæt ein, í allri veröld ljósið skein, það er nú heimsins þrautarmein, að þekkja hann ei sem bæri. :/:Með vísnasöng ég vögguna þína hræri:/: Í Betlehem var það barnið fætt sem best hefur andar sárin grætt. Svo hafa englar um það rætt sem endurlausnarinn væri. :/:Með vísnasöng ég vögguna þína hræri:/: Fjármenn hrepptu fögnuð þann þeir fundu bæði Guð og mann. Í lágan stall var lagður hann þó lausnari heimsins væri. :/:Með vísnasöng ég vögguna þína hræri:/: Einar Sigurðsson Aðventan Við kveikjum einu kerti á, hans koma nálgast fer, sem fyrstu jól í jötu lá og Jesúbarnið er. Við kveikjum tveimur kertum á og komu bíðum hans. Því Drottinn sjálfur soninn þá mun senda’ í líking manns. Við kveikjum þremur kertum á því konungs beðið er, þótt Jesús sjálfur jötu’ og strá á jólum kysi sér. Við kveikjum fjórum kertum á; brátt kemur gesturinn og allar þjóðir þurfa’ að sjá að það er frelsarinn. Lilja Kristjánsdóttir Þegar koma jólin Það er svo gaman þegar koma jólin, þó að oss dyljist blessuð himinsólin. Þó vetur andi úti,er inni bjart og hlýtt, Sko, jólatréð með toppinn, það tindrar ljósum prýtt. Öll í hring, ungar stúlkur, drengir. Mamma syngur; svara æskustrengir svo í hring. Sjá himins opnast hlið Sjá, himins opnast hlið, heilagt englalið fylking sú hin fríða úr fagnaðarins sal, fer með boðun blíða og blessun lýsa skal :/: Yfir eymdardal. :/: Í heimi' er dimmt og hljótt, hjarðmenn sjá um nótt ljós í lofti glæðast, það ljós Guðs dýrðar er, hjörtu þeirra hræðast, en Herrans engill tér: :/: „Óttist ekki þér“ :/: Með fegins fregn ég kem: Fæðst í Betlehem blessað barn það hefur, er birtir Guð á jörð, frið og frelsi gefur og fallna reisir hjörð. :/: Þökk sé Guði gjörð :/: Björn Halldórsson Aðfangadagskvöld Nú er Gunna á nýju skónum, nú eru að koma jól. Siggi er á síðum buxum, Solla á bláum kjól. Mamma er enn í eldhúsinu eitthvað að fást við mat. Indæla steik hún er að færa upp á stærðar fat. Pabbi enn í ógnarbasli á með flibbann sinn. „Fljótur, Siggi, finndu snöggvast flibbahnappinn minn“. Kisu er eitthvað órótt líka, út fer brokkandi. Ilmurinn úr eldhúsinu er svo lokkandi. Á borðinu ótal bögglar standa, bannað að gægjast í. Kæru vinir, ósköp erfitt , er að hlýða því. Jólatréð í stofu stendur, stjörnuna glampar á. Kertin standa á grænum greinum, gul og rauð og blá. Loksins hringja kirkjuklukkur, kvöldsins helgi inn. á aftansöng í útvarpinu, allir hlusta um sinn. Mamma ber nú mat á borð og mjallahvítan dúk, hún hefur líka sett upp svuntu, sem er hvít og mjúk. Nú er komin stóra stundin, staðið borðum frá, nú á að fara að kveikja á kertum, kætast börnin smá. Ungir og gamlir ganga kringum, græna jólatréð. dansa og syngja kátir krakkar, kisu langar með. Leikföng glitra, ljósin titra, ljómar stofan öll, klukkur hringja, krakkar syngja kvæði og lögin snjöll. Stelpurnar fá stórar brúður, strákurinn skíðin hál, konan brjóstnál, karlinn vindla, kisa mjólkurskál. Síðan eftir söng og gleði sofna allir rótt, það er venja að láta ljósin loga á jólanótt. Ragnar Jóhannesson Adam átti syni sjö Adam átti syni sjö, sjö syni átti Adam. Adam elskaði alla þá og allir elskuðu Adam. Hann sáði, hann sáði, hann klappaði saman lófunum, stappaði niður fótunum, ruggaði sér í lendunum og sneri sér í hring. Heims um ból Heims um ból, helg eru jól, signuð mær son Guðs ól, frelsun mannanna, frelsisins lind, frumglæði ljóssins, en gjörvöll mannkind meinvill í myrkrunum lá Heimi í hátíð er ný, himneskt ljós lýsir ský, liggur í jötunni lávarður heims, lifandi brunnur hins andlega seims, konungur lífs vors og ljós Heyra má himnum í frá englasöng: Allelúja. Friður á jörðu því faðirinn er fús þeim að líkna, sem tilreiðir sér samastað syninum hjá Sveinbjörn Egilsson Gilsbakkaþula Kátt er á jólunum, koma þau senn, - þá munu upp líta Gilsbakkamenn, upp munu þeir líta og undra það mest, úti sjái' þeir stúlku og blesóttan hest, úti sjái' þeir stúlku, sem um talað varð: „Það sé ég hér ríður hún Guðrún mín um garð, það sé ég hér ríður hún Guðrún mín heim.“ Út kemur hann góði Þórður einn með þeim, út kemur hann góði Þórður allra fyrst, hann hefur fyrri Guðrúnu kysst hann hefur fyrri gefið henni brauð - tekur hana af baki, svo tapar hún nauð, tekur hana af baki og ber hana inn í bæ. „Kom þú sæl og blessuð“ segir hann æ. „Kom þú sæl og blessuð, keifaðu inn, kannski þú sjáir hann afa þinn, kannski þú sjáir hann afa og ömmu þína hjá, þínar fjórar systur og bræðurna þrjá, þínar fjórar systur fagna þér best; af skal ég spretta og fóðra þinn hest, af skal ég spretta reiðtygjum þín; leiðið þér inn stúlkuna, Sigríður mín, leiðið þér inn stúlkuna og setjið hana í sess“ „Já“ segir Sigríður, „fús er ég til þess;“ „Já“ segir Sigríður - kyssir hún fljóð - „rektu þig ekki í veggina, systir mín góð, rektu þig ekki í veggina, gakktu með mér.“ Koma þær inn að húsdyrum og sæmilega fer; koma þær inn að húsdyrum og tala ekki orð. - þar situr fólkið við tedrykkjuborð, þar situr fólkið og drekkur svo glatt, fremst situr hann afi með parrukk og hatt, fremst situr hann afi og ansar um sinn: „Kom þú sæl, dóttir mín, velkomin inn, kom þú sæl, dóttir mín, sittu hjá mér, - nú er uppi teið og bagalega fer, nú er uppi teið, en ráð er við því, ég skal láta hita það aftur á ný, ég skal láta helst vegna þín, - heilsaðu öllu fólkinu, kindin mín. heilsaðu öllu fólkinu og gerðu það rétt.“ Kyssir hún á hönd sína og þá er hún nett, kyssir hún á hönd sína og heilsar án móðs; allir í húsinu óska henni góðs, allir í húsinu þegar í stað taka til að gleðja hana, satt er það, taka til að gleðja hana, ganga svo inn. Guðný og Rósa með teketilinn, Guðný og Rósa með glóðarker. Ansar hann afi: „Nú líkar mér;“ ansar hann afi við yngri Jón þá: „Taktu ofan bollana og skenktu þar á, taktu ofan bollana og gáðu að því, sparaðu ekki sykrið að hneppa þar í, sparaðu ekki sykrið því það hef ég til, allt vil ég gera Guðrúnu í vil, allt vil ég gera fyrir það fljóð; langar þig í sýrópið, dóttir mín góð? langar þig í sýrópið?“ afi kvað. „Æi ja ja, dáindi þykir mér það. Æi ja ja, daindi þykir mér te.“ „Má ég bjóða þér mjólkina?“ - „Meira en svo sé.“ „Má ég bjóða þér mjólkina? Bíð þú þá við. Sæktu fram rjóma í trogshornið, sæktu fram rjóma, Vilborg, fyrst, - vertu ekki lengi, því stúlkan er þyrst, vertu ekki lengi, því nú liggur á.“ Jón fer að skenkja á bollana þá, Jón fer að skenkja, ekki er það spé, sírópið, mjólkina, sykur og te, sírópið, mjólkina, sýpur hún á; sætt mun það vera. „Smakkið þið á.“ Sætt mun það vera, sýpur hún af lyst, þangað til ketillinn allt hefur misst, þangað til ketillinn þurr er í grunn, þakkar hún fyrir með hendi og munn, þakkar hún fyrir og þykist nú hress. „Sittu nokkuð lengur til samlætis. sittu nokkuð lengur, sú er mín bón.“ Kallar hann afi á eldra Jón, kallar hann afi: „Kom þú til mín, - sæktu ofan í kjallara messuvín, sæktu ofan í kjallara messuvín og mjöð, ég ætla að veita henni, svo hún verði glöð, ég ætla að veita henni vel um stund.“ Brátt kemur Jón á föður síns fund, brátt kemur Jón með brennivínsglas, þrífur hann staupið, þó það sé mas, þrífur hann staupið og steypir þar á; til er henni drukkið og teygar hún þá, til er henni drukkið ýmislegt öl, glösin og skálarnar skerða hennar böl, glösin og skálarnar ganga um kring, gaman er að koma á svoddan þing, - gaman er að koma þar Guðný ber ljósið í húsið, þá húmið að fer. Ljósið í húsið logar svo glatt, amma gefur brauðið, og er það satt, amma gefur brauðið og ostinn við; Margrét er að skemmta að söngvara sið, Margrét er að skemmta, það er henni sýnt, - þá kemur Markús og dansar svo fínt, þá kemur Markús í máldrykkjulok, leikur hann fyrir með latínusprok, leikur hann fyrir með lystugt þel - Ljóðin eru þrotin og lifið þið vel. Kolbeinn Þorsteinsson (1731-1783) prestur í Miðdal. Göngum við í kringum Göngum við í kringum einiberjarunn, einiberjarunn, einiberjarunn. Göngum við í kringum einiberjarunn, snemma á mánudagsmorgni. Svona gerum við er við þvoum okkar þvott, þvoum okkar þvott, þvoum okkar þvott, svona gerum við þegar við þvoum okkar þvott, snemma á mánudagsmorgni. Snemma á Þriðjudagsmorgni: Vindum okkar þvott Snemma á Miðvikudagsmorgni: Hengjum okkar þvott Snemma á Fimmtudagsmorgni: Teygjum okkar þvott Snemma á Föstudagsmorgni: Straujum okkar þvott Snemma á Laugardagsmorgni: Skúrum okkar gólf Snemma á Sunnudagsmorgni: Greiðum okkar hár Seint á Sunnudagsmorgni: Göngum kirkjugólf Kemur hvað mælt var Kemur hvað mælt var við mannkyn fram: Móðir leggur barn í hálm. Englar allt um kring hefja sætan söng, flytja þakkargjörð, boða frið á jörð. Sveinninn sem hlýtur þar hvílu' í kró, hverjum Drottni' er æðri þó. Englar allt um kring hefja sætan söng, flytja þakkargjörð, boða frið á jörð. Reisir sú barnshönd, sem ritað er, ríki Guðs í heimi hér. Englar allt um kring hefja sætan söng, flytja þakkargjörð, boða frið á jörð. Þorsteinn Valdimarsson Hátíð fer að höndum ein Hátíð fer að höndum ein, hana vér allir prýðum. Lýðurinn tendri ljósin hrein, líður að tíðum, líður að helgum tíðum. Gerast mun nú brautin bein, bjart í geiminum víðum. Ljómandi kerti' á lágri grein. Líður að tíðum, líður að helgum tíðum. Sæl mun dilla, silkirein, syninum, undurfríðum. Leið ei verður þá lundin nein. Líður að tíðum, líður að helgum tíðum. Jóhannes úr Kötlum Drengur Maríu Býsn fyrir löngu í Betlehem bókin helga greinir frá: Jólabarnið Jesús var í jötu lagður þá. Heyrum engla hefja söng: Vér hyllum konung þann er María fæðir mæt um jól því mannkyn frelsar hann. Ómur lúðra og englakór þann ungsvein hylla vann er María fæddi mæt um jól og mannkyn frelsar hann. Hjarðmenn sinni hjörð við ból héldu þessa næturstund. Af hæðum stjarna og himnakór þá helgaði þeirra lund. Heyrum engla hefja söng: Vér hyllum konung þann er María fæðir mæt um jól því mannkyn frelsar hann. Til Betlehem það kæra kvöld komu María og Jósep með. Til þess að fæða frelsarann, fann hún hvergi auðan beð. Heyrum engla hefja söng: Vér hyllum konung þann er María fæðir mæt um jól því mannkyn frelsar hann. Loks fundu þau sér lítið skjól þar í lágum kofa inn og í fjárhúsjötu fyrstu jól fæddi María drenginn sinn. Heyrum engla hefja söng: Vér hyllum konung þann er María fæðir mæt um jól því mannkyn frelsar hann. Býsn fyrir löngu í Betlehem bókin helga greinir frá: Jólabarnið Jesús var í jötu lagður þá. Hinrik Bjarnason Jólasveinninn kemur í kvöld Nú hlustum við öll svo hýrleg og sett, ekki nein köll því áðan barst frétt: Jólasveinninn kemur í kvöld! Hann arkar um sveit og arkar í borg og kynja margt veit um kæti og sorg. Jólasveinninn kemur í kvöld! Hann sér þig er þú sefur, hann sér þig vöku í. og góðum börnum gefur hann svo gjafir, veistu' af því. Nú hlustum við öll svo hýrleg og sett, ekki nein köll því áðan barst frétt: Jólasveinninn kemur í kvöld! Með flautur úr tré og fiðlur í sekk, bibbidíbe og bekkedíbekk. Jólasveinninn kemur í kvöld! Og brúður í kjól sem bleyta hvern stól, flugvélar, skip og fínustu hjól. Jólasveinninn kemur í kvöld! Og engan þarf að hryggja því allir verða með er börnin fara' að byggja sér bæ og þorp við jólatréð. Hæ! Nú hlustum við öll svo hýrleg og sett, ekki nein köll því áðan barst frétt: Jólasveinninn kemur í kvöld. Hinrik Bjarnason Vöggusálmurinn Sofðu, Jesús, sofðu rótt, senn er nótt, sæng við búum þér nú hljótt. Þér við vöggum, vöggum, vöggum, Þér við vöggum, vöggum, vöggum. Hvíldu undir okkar sæng eins og fugl við móður væng. Maríubarn, ó, blunda nú, blunda nú, Blíðra drauma njótir þú. Þér við vöggum, vöggum, vöggum, Þér við vöggum, vöggum, vöggum. Þér við fylgjum þína slóð og þér við syngjum vögguljóð. Hinrik Bjarnason Jesús þú ert vort jólaljós Jesús þú ert vort jólaljós, um jólin ljómar þín stjarna. Þér englarnir kveða himneskt hrós, það hljómar og raust Guðs barna. Skammdegismyrkrið skyggir svart, þó skugga sjáum ei tóma. Þú ljósið á hæðum, blítt og bjart, þú berð oss svo fagran ljóma. Jesús þú ert vort jólatré, á jörðu plantaður varstu. Þú ljómandi ávöxt lést í te og lifandi greinar barstu. Vetrarins frost þó hér sé hart og hneppi lífið í dróma þú kemur veð vorsins skrúð og skart og skrýðir allt nýjum blóma. Jesús, þú ert vor jólagjöf, sem jafnan besta vér fáum. Þú gefinn ert oss við ystu höf, en einkum þó börnum smáum. Brestur oss alla býsna margt. Heyr barnavarirnar óma. Þú gefur oss lífsins gullið bjart því gleðinnar raddir hljóma. Valdimar Briem Svo fjarri í jötu Svo fjarri í jötu svo fagur að sjá minn frelsari góður í heyinu lá og stjörnurnar ljómuðu’ og lýstu þar inn sem liggjandi í jötu svaf frelsari minn. Og dýrin hann vakandi umkringdu öll og umhverfið breyttist í skínandi höll. Ó, ver hjá mér Drottinn og vak yfir mér svo villist ég ekki í burtu frá þér. Hannes Flosason Jólin 1891 Fullvel man ég fimmtíu ára sól, fullvel meir en hálfrar aldar jól. Man það fyrst er sviptur allri sút sat ég barn með rauðan vasaklút. Kertin brunnu bjart í lágum snúð, bræður fjórir áttu ljósin prúð. Mamma settist sjálf við okkar borð, sjáið, ennþá man ég hennar orð: „Þessa hátíð gefur okkur Guð, Guð hann skapar allan lífsfögnuð, án hans gæsku aldrei sprytti rós, án hans náðar dæi sérhvert ljós. Þessi ljós sem gleðja ykkar geð Guð hefur kveikt svo dýrð hans gætuð séð. Jólagleðin ljúfa lausnarans leiðir okkur nú að jötu hans.“ Síðan hóf hún heilög sagnamál, himnesk birta skein í okkar sál. Aldrei skyn né skilningskraftur minn skildi betur jólaboðskapinn. Matthías Jochumsson Ó, Jesúbarn blítt Ó, Jesúbarn blítt svo bjart og svo frítt þitt ból er hvorki mjúkt né hlýtt. Þú komst frá háum himnastól með helgan frið og dýrðleg jól. Ó, Jesúbarn blítt svo bjart og svo frítt. Ó, Jesúbarn blítt svo bjart og svo frítt þú bauðst mér gleðiefni nýtt. Þinn föður á himnum ég einnig á og ekkert mér framar granda má. Ó, Jesúbarn blítt svo bjart og svo frítt. Ó, Jesúbarn blítt svo bjart og svo frítt þú bróðir minn ert og allt er nýtt. Þú komst í heim með kærleik þinn, þú komst með gleðiboðskapinn. Ó, Jesúbarn blítt svo bjart og svo frítt Margrét Jónsdóttir Í dag er glatt í döprum hjörtum Í dag er glatt í döprum hjörtum því Drottins ljóma jól. Úr niða myrkrum nætursvörtum upp náðar rennur sól. Er vetrar geisar stormur stríður þá stendur hjá oss friðarengill blíður. Og þegar ljósið dagsins dvín :/: oss Drottins birta kringum skín. :/: Oss öllum mikinn fögnuð flytur sá friðarengill skær: „Sá Guð er hæst á himni situr er hér á jörð oss nær, sá Guð, er ræður himni háum hann hvílir nú í dýrastalli lágum, sá Guð er öll á himins hnoss :/: varð hold á jörð og býr með oss.“:/: Ó, dýrð sé þér í hæstum hæðum, er hingað komst á jörð. Á meðan lifir líf í æðum þig lofar öll þín hjörð. Á meðan tungan má sig hræra, á meðan hjartað nokkuð kann sig bæra, hvert andartak, hvert æðarslag :/: Guðs englar syngi dýrðarlag. :/: Valdimar Briem Hin fyrstu jól Það dimmir og hljóðnar í Davíðsborg, í dvala sig strætin þagga. Í bæn hlýtur svölun brotleg sál frá brunni himneskra dagga. Öll jörðin er sveipuð jólasnjó og jatan er ungbarns vagga. Og stjarna skín gegnum skýjahjúp með skærum lýsandi bjarma. Og inn í fjárhúsið birtan berst og barnið réttir út arma, en móðirin, sælasti svanni heims hún sefur með bros um hvarma. Og hjarðmaður birtist, um húsið allt ber höfga reykelsisangan. Í huga flytur hann himni þökk og hjalar við reifarstrangann. Svo gerir hann krossmark, krýpur fram og kyssir barnið á vangann. Kristján frá Djúpalæk. Frá ljósanna hásal Frá ljósanna hásal ljúfar stjörnur stara og stafa um næturhúmið geislakrans. Fylkingar engla létt um loftið fara og ljúfir söngvar hljóma um lífsins helgidóma, um eilíft heilagt alveldi kærleikans. Ó, heilaga stjarna rjúf þú voðans veldi og varðaðu jarðarbarnsins myrka stig. Ljósanna faðir lát á helgu kveldi hvert fávíst hjarta finna til friðar barna þinna. Gef föllnum heimi ráð til að nálgast þig. Jens Hermannsson Klukknahreim Klukknahreim, klukknahreim hljóma’ um fjöll og fell, klukknahreim, klukknahreim ber á bláskinssvell. Stjarnan mín, stjarnan þín stafar geislum hjarn. Gaman er að geta’ um jól glaðst sem lítið barn. Þótt ei sjái sól, sveipar jarðarból hug og hjarta manns heilög birta’ um jól. Mjöllin heið og hrein hylur laut og stein. Á labbi má þá löngum sjá lítinn jólasvein. Klukknahreim, klukknahreim...... Komið, komið með kringum jólatréð. Aldrei hef ég eins augnaljóma séð. Björn fær hlaupahjól, Halla nýjan kjól. Sigga brúðu sína við syngur „Heims um ból“. Klukknahreim, klukknahreim...... Hinn forni söngur fór um jörð Hinn forni söngur fór um jörð og fagnað var þá nótt er englar höfðu himnum frá í heim til manna sótt. „Vér færum yður frið á jörð og farsæld dægrin löng.“ En mannkind hlýddi hljóðlát á þann hljóm af englasöng. Um loftin myrk þeir liðu skjótt og lýstu sína slóð, en yfir jarðneskt blóð og böl þá breiddist tónaflóð. Um auðnir, fjöll og úthöf víð, um ís og vötnin ströng þar heyra mátti hátt og skýrt þann hljóm af englasöng. Hinrik Bjarnason Á þeim langa vetri Á þeim langa vetri oft var frost og hríð, fold í frera bundin, fátt um veður blíð. Ofan gaf þá snjó á snjó, snjó ofan á snjó, á þeim langa vetri í eina tíð. Af himnum prins var sendur með hjálpræði til manns. En voru trúir þegnar í víðu ríki hans? Á þeim langa vetri, undir fjárhússvist, í jötu fæddi María Jesúm Krist. Fráleitt má ég snauður færa honum neitt. Ef ég væri ríkur allt væri það breytt, og lærður gæti látið lærdómsvitið sitt. En eitt get ég þó gefið: Gefið hjarta mitt. Hinrik Bjarnason Enn fagnar heimur Enn fagnar heimur helgri nótt á himni stjörnur skína rótt og kertaljósin lýsa húm á litlum kveik við barnsins rúm. Og þjóðir gleyma þraut og sorg við þrönga jötu' í Davíðs borg og eygja bjarma enn af von. – Þar er hann fæddur, mannsins son. Því hann, sem braut ei brákað strá, hann brýtur fjötra og virki há og gerir frelsið lýðum ljóst og leggur elsku þeim í brjóst. Og þótt hans bíði þyrnikrans og þeirra, er ganga í fótspor hans, og sálir nísti hörmung hörð, hans hugsjón mun þó sigra' á jörð. Þorsteinn Valdimarsson Friður friður frelsarans Friður, friður frelsarans, finni leið til sérhvers manns. Yfir höf og yfir lönd almáttug nær drottins hönd. Hans er lífið, hans er sól, hann á okkar björtu jól. :/: Börn við erum börnin smá, börn, sem Drottinn vakir hjá. :/: Friður, friður fögur jól, frelsarinn er vörn og skjól. Verum örugg, verum trú, verum glöð á jólum nú. Veitum öðrum von og yl vermum allt sem finnur til. :/: Börn við erum börnin smá, börn, sem Drottinn vakir hjá. :/: Friður sé um fold og haf friðarboðskap Jesús gaf. Fátækur hann fæddur var, faðir ljóssins þó hann var. Ljóssins faðir, ljós þín skær lýsi öllum nær og fjær. :/: Börn við erum börnin smá, börn, sem Drottinn vakir hjá. :/: Ingólfur Jónsson frá Prestbakka Hljóða nótt Hljóða nótt, heilaga nótt. Værð á fold, vaka tvö Jósep og María jötuna við, jól eru komin með himneskan frið. :/:Fætt er hið blessaða barn. :/: Hljóða nótt, heilaga nótt. Hirðum fyrst heyrin kunn gleðirík, fagnandi engilsins orð, ómfögur berast frá himni á storð: :/: Fæddur er frelsari þinn. :/: Hljóða nótt, heilaga nótt. Sonur guðs signir jörð. Myrkrið það hopar við hækkandi dag hvarvetna sungið er gleðinnar lag: :/: Kristur er kominn í heim. :/: Joseph Mohr – Sigurjón Guðjónsson Meðan hirðarnir fátæku Meðan hirðarnir fátæku hvíldust svo rótt, sinnar hjarðar þeir gættu um kalda nótt, þá kom engillinn sem fegursta boðskapinn bar og hann birtist í söngnum er hljómaði þar. Halelúja, halelúja, fæddur er lausnari mannanna. Þegar hirðarnir vakna þeir sáu þá sýn hvar sindrandi leiftur í austrinu skín. Var sem dagsbirtan sveipaði hauður og haf. Það var himneska stjarnan sem birtuna gaf. Halelúja, halelúja, fæddur er lausnari mannanna. Þessi stjarna, sem vitringum vísaði leið til að vitja þess konungs sem heimurinn beið, yfir Betlehemsvöllum hún benti þeim á hvar barnið í fjárhúsajötunni lá. Halelúja, halelúja, fæddur er lausnari mannanna. Inn til barnsins gengu vegmóðir vitringar til að veita því tákn sinnar lotningar, beygðu kné, en hjörtu þeirra af fögnuði full, vildu færa því reykelsi, myrru og gull. Halelúja, halelúja, fæddur er lausnari mannanna. Litla barnið, sem í jötu svo veikburða var, hefur verið oss tilefni fagnaðar. Látum hljóma þennan frelsis og fagnaðaróð þar til friðurinn ríkir með sérhverri þjóð. Halelúja, halelúja, fæddur er lausnari mannanna. Guðmundur Guðbrandsson Ó, hve dýrðleg er að sjá Ó, hve dýrðleg er að sjá alstirnd himins festing blá, þar sem ljósin gullnu glitra, glöðu leika brosi' og titra :/: og oss benda upp til sín. :/: Nóttin helga hálfnuð var, huldust nærfellt stjörnurnar, þá frá himinboga' að bragði birti' af stjörnu,' um jörðu lagði ljómann hennar sem af sól. :/: Þegar stjarna' á himni hátt hauður lýsir miðja' um nátt, sögðu fornar sagnir víða; sá mun fæðast meðal lýða :/: konungur sem æðstur er. :/: Vitringar úr austurátt ei því dvöldu' en fóru brátt þess hins komna kóngs að leita, kóngi lotning þeim að veita :/: mestur sem að alinn er. :/: Stjarnan skær þeim lýsti leið, leiðin þannig varð þeim greið, uns þeir sveininn fundu fríða. Fátæk móðir vafði´hinn blíða :/: helgri' í sælu' að hjarta sér. :/: Grundtvig-Stefán Thorarensen Um bjarta nóttu Um bjarta nóttu barst um heim fyrst blessað jólaljóð er hersveit engla í heiminn kom með helgan gleðióð. „Nú sátt og friður sé á jörð og sigruð neyð og þröng.“ Í helgum kyrrþey heimur beið og hlýddi' á englasöng. Nú enn vér sjáum sömu dýrð og sömu englahjörð, og enn vér heyrum helgan söng sem hljómar dimmri jörð, því hærra gæfu, harmi, neyð og hversdags ys og þröng og hærra öllum heimsins gný vér heyrum englasöng. Ó, þér, sem byrði beygir þung og brennheit fellið tár, sem gangið áfram grýtta leið svo gróa engin sár, ó, sjá, nú ljómar ljósið bjart og líður englahjörð á hvítum vængjum himni frá með helgan frið á jörð. Bjarni Eyjólfsson Folaldið mitt hann Fákur Folaldið mitt hann Fákur fæddur var með hvítan hóf. Og er hann áfram sentist öll varð gatan reykjarkóf. Hestarnir, allir hinir, hæddu Fák og settu hjá. Í stað þess að stökkva' í leikinn stóð hann kyrr og horfði á. Milli élja' á jólakvöld jólasveinninn kom: „Fæ ég þig nú Fákur minn fyrir stóra sleðann minn?“ Þá urðu klárar kátir, kölluðu í einni hjörð: „Fákur með fótinn hvíta frægur er um alla jörð.“ Hinrik Bjarnason Hann er fæddur frelsarinn Hann er fæddur frelsarinn. Nú fagnar óbó og flautan skæra. Hann er fæddur frelsarinn, fögnum við þeirri gleðigjöf. Eins og vindur um veröld fór vonin er þú heim í fæddist. Eins og vindur um veröld fór vísar stjarnan á hirðakór. Hann er fæddur........... Lágt í stalli liggur hann, liggur þar í reifum vafinn. Lágt í stalli liggur hann lýsir stjarnan á sérhvern mann. Hann er fæddur........ Ásýnd hans er heið og hrein, hjarta mitt af gleði syngur. Ásýnd hans er heið og hrein, hjartað lofar hinn unga svein. Hann er fæddur........... Jesús, meistari, mæti son, mannsins bur og göfgi herra. Jesús, meistari, mæti son, minning þín er heimsins von. Hann er fæddur........... Gunnlaugur V. Snævarr Nú ljóma aftur ljósin skær (Lag: Við kveikjum einu kerti á) Nú ljóma aftur ljósin skær um lönd og höf í nótt og húmið lífsins ljóma fær er leiftrar stjarna gnótt. Þá flutt er mönnum fregnin sú að fæddur oss sé hann er færir birtu, frið og trú og fró í sérhvern rann. Ó, stjarna lát þú lýsa enn þitt ljós með von og trú svo öðlist frið þann allir menn er ætíð boðar þú. Í sorgmædd hjörtu sendu inn þín signuð ljósin blíð og hugga hvern er harmar sinn á helgri jólatíð. Gunnlaugur V. Snævarr Einu sinni í ættborg Davíðs Einu sinni í ættborg Davíðs ofur hrörlegt fjárhús var. Fátæk móðir litverp lagði lítið barn í jötu þar. Móðir sú var meyjan hrein, mjúkhent reifum vafði svein. Kom frá hæðum hingað niður hann sem Guð og Drottinn er. Jatan varð hans vaggan fyrsta, vesælt skýli kaus hann sér. Snauðra gekk hann meðal manna, myrkrið þekkti' ei ljósið sanna. Móður blíðri barnið helga bernsku sinnar dögum á hlýðni sýndi' og virðing veitti, vann það starf er fyrir lá. Kristin börn í bernskurann breyta vilja eins og hann. Æska hans var æsku vorrar æðst og sönnust fyrirmynd. Hann var lítill, óx með aldri, átti bros og táralind. Hann því skilur hryggð í geði, hann er með í leik og gleði. Loks vér sjá hann fáum frelsuð fyr' hans blóð og sáttargjörð. Því það barn, svo blítt og hlýðið, ber nú allt á himni' og jörð, börn sín leiðir áfram öll upp til sín í dýrðarhöll. Ei á jörð í jötu lágri jólabarnið sjáum þá. Við Guðs hægri hönd hann situr, hann þar fáum vér að sjá, er við stól Guðs standa glöð stjörnum lík hans börn í röð. Friðrik Friðriksson Klukknahljóð Hjúpar hvíta mjöll, hæðir dali' og fjöll. Sofa' um signuð jól svartálfar og tröll. Í kvöldsins kuldablæ kafa djúpan snæ jólasveinar, jólasveinar heim að bóndabæ. Klukknahljóð, klukknahljóð enn um óttubil bónda' og fljóð, börnin góð boða kirkju til. Klukknahljóð, klukknahljóð, duna fannkrýnd fjöll. Kátt er nú í byggð og borg, bjart í koti' og höll. Björt á grænni grein glitra ljósin hrein. Bráðum börnin sjá birtast jólasvein. Hylur hvíta mjöll hæðir dali' og fjöll. Kátt er nú í byggð og borg, bjart í koti' og höll. Klukknahljóð, klukknahljóð enn um óttubil bónda' og fljóð, börnin góð boða kirkju til. Klukknahljóð, klukknahljóð, duna fannkrýnd fjöll. Kátt er nú í byggð og borg, bjart í koti' og höll. Loftur Guðmundsson Konungar úr austurátt Konungar úr austurátt áfram héldu dag og nátt. Lýsti för um fjallasali friðarstjarnan þrátt. Ó, stjarnan dula, stjarnan heið, stjarnan okkar konungs beið. Fylg oss vestur fagri gestur, fær oss birtu' á vora leið. Með gullinkrónu að gjöf ég kem til græðara míns í Betlehem. Er sá stærri, æðri' og hærri okkur kóngum þrem. Ó, stjarnan dula........... Reykelsi úr fjarlægð fær frelsari vor jötu nær. Klukkum hringjum, kveðum, syngjum, krýnum þig, Drottinn skær. Ó, stjarnan dula........... Ilmandi myrra er vor gjöf og var flutt um sollin höf. Sorgum léttir, sárin sléttir, sefar harm við gröf. Ó, stjarnan dula........... Almáttugur upp nú rís eilífur Guð í Paradís. Hallelúja, hallelúja, honum ég syngja kýs. Ó, stjarnan dula........... Hinrik Bjarnason Ding dong Ding dong dinge dinge dong! Nú klukkur himins klingja. Fjölda engla fyrir ber, um frið á jörðu syngja. Gloria. Hosanna in excelsis. Hljóma klukkur heims um ból til hátíðar skal bjóða. Fögnum öll um friðarjól með frelsaranum góða. Gloria. Hosanna in excelsis. Ding dong yfir mörk og mið skal klukkan helga hljóma. Boðar gleði, farsæld, frið, vorn fögnuð látum óma. Gloria. Hosanna in excelsis. Gunnlaugur V. Snævarr Hin fegursta rósin er fundin Hin fegursta rósin er fundin og fagnaðarsæl komin stundin. Er frelsarinn fæddist á jörðu hún fannst meðal þyrnanna hörðu. Þá skaparinn himinrós hreina í heiminum spretta lét eina, vorn gjörspilltan gróður að bæta og gjöra hans beiskjuna sæta. Þú rós mín ert ró mínu geði, þú rós mín ert skart mitt og gleði, þú harmanna beiskju mér bætir, þú bannvænar girndir upp rætir. Helgi Hálfdánarson Meiri snjó Er lægst er á lofti sólin, þá loksins koma jólin. Við fögnum í frið og ró, meiri snjó, meiri snjó, meiri snjó. Það gleðst allur krakkakórinn, er kemur jólasnjórinn. Og æskan fær aldrei nóg, meiri snjó, meiri snjó, meiri snjó. Það er barnanna besta stund, þegar byrjar að snjóa á grund. Úti á flötinni fæðist hratt, feikna snjókall með nef og með hatt. Svo leggjast öll börn í bólið, því bráðum koma jólin. Þau fagna í frið og ró, meiri snjó, meiri snjó, meiri snjó. Höf. ókunnur Það aldin út er sprungið Það aldin út er sprungið og ilmar sólu mót sem fyrr var fagurt sungið af fríðri Jesserót. Og blómstrið það á þrótt að veita vor og yndi um vetrar miðja nótt. Þú ljúfa lilju rósin sem lífgar heilið kalt og kveikir kærleiks ljósin og krýnir lífið allt. Ó, Guð og maður greið oss veg frá öllu illu svo yfirvinnum deyð. Matthías Jochumsson Krakkar mínir komið þið sæl Krakkar mínir komið þið sæl, hvað er nú á seyði? Áðan heyrði ég eitthvert væl upp á miðja heiði. Sjáið þið karlinn, sem kemur þarna inn, kannske það sé blessaður jólasveinninn minn. Ég hef annars sjaldan séð svona marga krakka. Eitthvað kannske er ég með, sem ekki er vont að smakka. Blessaður karlinn, já komdu hérna inn, hvað er þarna í pokanum jólasveinninn minn. Það fáið þið seinna að sjá, svona, engin læti! Ég er kominn fjöllum frá, og fæ mér bara sæti. Segðu okkur góði, hvað sástu í þinni ferð? Seinna máttu gef okkur dáldinn jólaverð. Eitthvað gaman gæti ég sagt, og geri það líka feginn. Ég hef mikið á mig lagt ykkar vegna greyin. Segðu okkur góði, hvað sástu í þinni ferð? Seinna máttu gefa okkur dáldinn jólaverð. Um minn bústað enginn veit, utan vetrarsólin. En ég þramma o´ní sveit alltaf fyrir jólin. Segðu okkur góði, hvað sástu í þinni ferð? Seinna máttu gefa okkur dáldinn jólaverð. Víða kem ég við á bæ, varla er ég setztur fyrr en börnin hrópa: "Hæ hér er jólagestur". Velkominn sértu, og segðu okkur nú fljótt, sástu ekki álfa og huldufólk í nótt? Enga sá ég álfaþjóð, enda var það bótin. Álfar birtast, börnin góð, bara um áramótin. Ja, þú ert skrítinn og skemmtilegur karl, skeggið þitt er úfið og bústaðurinn fjall. Þegar ég kom í þessa borg, það voru mikil læti. Vagnarnir með óp og org æða hér um stræti. Þú ert úr fjöllunum, það er líka satt. Þetta eru bílar, sem aka svona hratt. Eitt er það sem mig undrar mest, að þau farartæki, skyldu ekki hafa hest og hund, sem eftir ræki. Aumingja karlinn, þú kannt þetta ekki vel. Kerran heitir bifreið og gengur fyrir vél. Það má leika á gamlan gest, sem galdra þekkir lítið. Enda líka finnst mér flest furðulegt og skrítið. Þú ert úr fjöllunum, það er svo sem von. Þú munt heita Pottsleikir Leppalúðason. Svo er það. - En segðu mér, Siggi eða Gvendur, til hvers þetta áhald er, sem okkar á milli stendur. Þetta er nú tækið, sem tala verður í til þess að það heyrist um sveit og víðan bý. Ef ég væri gömul geit gætuð þið svona hjalað, að það heyrist upp í sveit allt, sem hér er talað! Þér finnst það skrítið, en svona er það nú samt. Syngdu bara meira, það heyrist langt og skammt. Er það satt að okkar tal eignist vængi slíka? fljúgi yfir fjöll og dal, og fram á sjóinn líka. Þér finnst það skrítið, en svona er það nú samt. Syngdu bara meira, það heyrist langt og skammt. Heyrið börnin heil og sæl, hausinn minn er þröngur. Þetta, sem mér virtist væl, var þá krakkasöngur? Auðvitað góði, það vorum bara við - við, sem hérna stöndum, að syngja í útvarpið. Þorsteinn Ö. Stephensen Ó, Grýla Grýla heitir grettin mær, í gömlum helli býr. Hún unir sér í sveitinni við sínar ær og kýr. Hún þekkir ekki glaum og glys né götulífsins spé og næstum eins og nunna er, þótt níuhundruð ára sé. Ó Grýla, ó Grýla, ó Grýla í gamla hellinum. Hún sinnir engu öðru nema elda nótt og dag, og hirðir þar um hyski sitt með hreinum myndarbrag. Af alls kyns mat og öðru slíku eldar hún þar fjöll, oní 13 jólasveina og 80 tröll. Ó Grýla, ó Grýla, Ó Grýla í gamla hellinum. Já matseldin hjá Grýlu greyi er geysimikið streð. Hún hrærir deig, og stórri sleggju slær hún buffið með. Með járnkarli hún bryður bein og brýtur þau í mél og hrærir skyr í stórri og sterkri steypuhrærivél. Ó Grýla, ó Grýla, ó Grýla í gamla hellinum. Hún Grýla er mikill mathákur og myndi undra þig. Með matarskóflu mokar alltaf matnum upp í sig. Og ef hún greiðir á sér hárið, er það mesta basl, því það er reitt og rifið eins og ryðgað víradrasl. Ó Grýla, ó Grýla, ó Grýla í gamla hellinum. Og hjá þeim Grýlu og Leppalúða ei linnir kífinu, þótt hann Grýlu elski alveg út úr lífinu. Hann eltir hana eins og flón, þótt ekki sé hún fríð. Í sæluvímu sama lagið syngur alla tíð: Ó Grýla, ó Grýla, ó Grýla, ég elska bara þig. Ómar Ragnarson Englakór frá himnahöll Englakór frá himnahöll hljómar yfir víða jörð. Enduróma fold og fjöll flytja glaða þakkargjörð. Gloría in exelcis deo. Hirðar því er hátíð nú, hví er lofið fullt af söng. Hver er fergnin helga sú er heyrir vetrarnóttin löng. Gloría in exelcis deo. Kom í Betlehem er hann, heill sem allir veröld fær. Kom í lágan lítinn rann, lausnara sínum krjúptu nær. Gloría in exelcis deo. Ó, helga nótt Ó helga nótt, þín stjarna blikar blíða, Þá barnið Jesús fæddist hér á jörð. Í dauða myrkrum daprar þjóðir stríða, uns Drottinn birtist sinni barna hjörð. Nú glæstar vonir gleðja hrjáðar þjóðir því Guðlegt ljós af háum himni skín. Föllum á kné, nú fagna himins englar. Frá barnsins jötu blessun streymir, blítt og hljótt til þín. Ó helga nótt, ó heilaga nótt. Vort trúar ljós, það veginn okkur vísi, hjá vöggu Hans við stöndum hræð og klökk Og kyrrlát stjarna kvöldsins öllum lýsi, er koma vilja hér í bæn og þökk. Nú konungurinn Kristur Drottinn fæddist hann kallar oss í bróður bæn til sín. Föllum á kné, nú fagna himins englar, hjá lágum stalli lífsins kyndill, ljóma, fagurt skín. Ó helga nótt, Ó heilaga nótt. Sigurður Björnsson Á dimmri nóttu Á dimmri nóttu bárust boð um bjartan nýjan dag. Guð sendi engla sína til að syngja dýrðar lag. Hann framtíð jarðar börnum býr og boðar fögnuð þeim, því kærleikur sem kuldinn flýr nú kom í þennan heim. Að heyra boðin himni frá fær heimi þínum breytt. Þau boð að heilög himinsdýr sé hjarta þínu veitt. Guð lætur ekkert aftra sér og auðgar barnið sitt. Hann gefur jóla gleði þér Og guðsríkið er þitt. Guðs engill flytur enn þá boð með undur skærri raust Um sálarfrið, um frelsi til að fagna ótta laust. Á jólahátíð heilög kyrrð fær hugann leyst úr þröng því heimurinn á hljóða stund og heyrir engla söng. Jólahjól Undir jóla hjóla tré er pakki Undir jóla hjóla tré er voðalega stór pakki í silfurpappír og mamma og pabbi glotta í laumi í kampinn Skild'a vera jólahjól Skild'etta vera jólahjól Skild'a vera jólahjól Skild'etta vera jólahjól Úti í jólahjólabæ slær klukka úti í jólahjólabæ hringir jólahjólaklukkan jólin inn Ég mæni útum grá glugga og jólasveinninn glottir bakvið ský út í bæði Skild'a vera jólahjól Skild'etta vera jólahjól Skild'a vera jólahjól Skild'etta vera jólahjól Mamma og pabbi þegja og vilja ekkert segja Skild'a vera jólahjól Vona að þetta sé nú jólahjól Að þetta sé nú jólahjól óóóójeeeee Undir jóla hjóla tré er pakki Undir jóla hjóla tré er voðalega stór pakki í silfurpappír og mamma og pabbi glotta í laumi í kampinn út í bæði. Skild'a vera jólahjól Skild'etta vera jólahjól Skild'a vera jólahjól Skild'etta vera jólahjól ... skildetta vera hjólajól? ætli það sé mótorhjól Sniglabandið Jólin koma Er nálgast jólin lifnar yfir öllum það er svo margt sem þarf að gera þá og jólasveinar fara upp á fjöllum að ferðbúast og koma sér á stjá. Jólin koma, jólin koma, og þeir kafa snjó á fullri fart, jólin koma, jólin koma, allir búast í sitt besta skart. Hann er svo blankur auminginn hann pabbi að ekki gat hann gefið mömmu kjól. Svo andvarpaði' hann út af búðarlabbi: „Það er svo dýrt að halda þessi jól.“ Jólin koma, jólin koma, blessuð krakkar forðist glaum og gól. Jólin koma, jólin koma, eignist kyrrð og frið um heilög jól. Gefðu mér gott í skóinn Gefðu mér gott í skóinn góði jólasveinn í nótt. Úti þú arkar snjóinn, inni sef ég vært og rótt. Góði, þú mátt ei gleyma glugganum er sef ég hjá. Dásamlegt er að dreyma um dótið sem ég fæ þér frá. Góði sveinki gættu' að skó gluggakistunni' á, og þú mátt ei arka hjá án þess að setja neitt í þá. Gefðu mér eitthvert glingur góði jólasveinn í nótt. Meðan þú söngva syngur sef ég bæði vært og rótt. Gefðu mér gott í skóinn góði jólasveinn í nótt. Úti þú arkar snjóinn, inni sef ég vært og rótt. Góði, þú mátt ei gleyma glugganum er sef ég hjá. Dásamlegt er að dreyma um dótið sem ég fæ þér frá. Ó, hve skelfing yrði' ég kát ef þú gæfir mér ein dúkku, ígulker eða bara hvað sem er. Gefðu mér eitthvert glingur góði jólasveinn í nótt. Meðan þú söngva syngur sef ég bæði vært og rótt. Yfir fannhvíta jörð Yfir fannhvíta jörð leggur frið þegar fellur mjúk logndrífa á grund, eins og heimurinn hinkri aðeins við, haldi niðri sér anda um stund. Eftirvæntingu í augum má sjá, allt er einhvað svo spennandi í dag. Jafnvel kisa hún tiplar á tá, þorir tæplega að mala sitt lag. Svo berst ómur og samhljómur til eyrna af indælum söng. Tvíræð bros mætast og börnin kætast, en biðin er börnunum löng. Loksins kveikt er á kertum í bæ, þá er kátt um öll mannana ból. Og frá afskekktum bæ út við sæ, ómar kveðjan um Gleðileg jól. Á Betlehemsvöllum Á Betlehemsvöllum þar birtist um nótt, hinn blessaði engill, sem boðar oss skjótt: Nú fagnið og gleðjist því frelsarinn er oss fæddur í heiminn á völlunum hér. Í lágreista jötu hér lausnarinn fyr var lagður í hálminn við fjárhússins dyr. Þar stjarnan á himninum blikaði blítt, og birtuna lagði um andlit hans frítt. Og dýrin á völlunum vaka þá nótt, en vindurinn sefur og allt er svo hljótt. Nú barnið í jötunni brosir þér við, og blessun því fylgir, það gefur þér frið. Ó ver hjá mer Jesús, ó veit mér þá bón, að vernda mig ætíð svo bíði ei tjón, og blessa þú ávallt öll börnin þín smá, sem biðja þess heitast að lifa þér hjá. Sigurður Björnsson Boðskapur Lúkasar Forðum í bænum Betlehem var borinn sá sem er sonur guðs sem sorg og þraut og syndir manna ber Viðlag: ,;Hlustið englar himnum af þeim herra greina frá sem lagður var í lágan stall, en lýsir jörðu á;, Hirðum sem vöktu heiðum á og hjarða gættu um nótt englar gleði fluttu fregn um frelsun allri drótt Viðlag Vitringum lýsti langan veg sú leiðar stjarna hrein sem ljóma heimi breyskum ber og bætir hölda mein Viðlag Haukur Ágústsson Heilög Lúsía Hljóð er hin höfga nótt. Hægum í blænum dormar nú sérhver drótt. Dimmt er í bænum. Birtir af kertum brátt, blíð mærin eyðir nátt: heilög Lúsía, heilög Lúsía. Veröld í vændum á vonglaðar stundir. Ljósdýrð frá himnum há hríslast um grundir, Drottins því bjarma ber blessuð mær öllum hér, heilög Lúsía, heilög Lúsía. Líða um lönd og sæ ljúfsætir ómar. Streyma frá byggð og bæ blæfagrir hljómar. Hennar lof heyrast skal himins um bjartan sal helgrar Lúsíu, helgrar Lúsíu! Elsa E. Guðjónsson Jólaklukkur Ding dong dingadinga dong Nú klukkur himins klingja. Fjölda engla fyrir ber um frið á jörðu syngja Gloría, Gloría, Gloría, Gloría, Gloría, Gloría. Hósanna in excelsis Hljóma klukkur heims um ból til hátíðar skal bjóða. Fögnum öll um friðar jól með frelsaranum góða. Gloría, Gloría, Gloría, Gloría, Gloría, Gloría. Hósanna in excelsis Ding dong yfir mörk og mið skal klukkan helga hljóma boðar gleði, farsæld, frið vorn fögnuð látum óma Gloría, Gloría, Gloría, Gloría, Gloría, Gloría. Hósanna in excelsis Gunnlaugur V. Snævarr Það heyrast jólabjöllur Það heyrast jólabjöllur og o´n úr fjöllunum fer flokkur af jólaköllum til að gantast við krakkana hér. Beint niður fjallahlíðar þeir fara á skíðum með söng og flestir krakkar bíða með óþreyju síðkvöldin löng. Svo dynja hlátrasköllin svo hristast fjöllin af því hópur af jólaköllum eru´ að tygja sig ferðina í. Það bíða spenntir krakkar sem kátir hlakka svo til því kannski berast pakkar og gjafir um miðnæturbil. Komdu fljótt, komdu fljótt, kæri jólasveinn Það kveða við hróp og börnin litlu bíða´ í stórum hóp. Komdu fljótt, komdu fljót, kæri jólasveinn er kallað á ný Miklar annir eru á heimilinu allt á ferð því að elda skal nú krásirnar af bestu gerð. Bæði hangikjöt, steik og rjúpur svo er rauðkál afbragðs gott þykkur rúsínugrautur settur er í pott. Og á jólatrénu loga skæru ljósin smá þar í löngum röðum bæði fagurgræn og blá nú er stundin er renna upp og koma aðfangadagskvöld Það heyrast jólabjöllur og o´n úr fjöllunum fer flokkur af jólaköllum til að gantast við krakkana hér. Beint niður fjallahlíðar þeir fara á skíðum með söng og flestir krakkar bíða með óþreyju síðkvöldin löng. Ólafur Gaukur Syng barnahjörð Syng, barnahjörð, syng Guði dýrð, hann gaf sinn eigin son. Bjóð honum heim, bú honum stað með bæn og þakkargjörð, með bæn og þakkargjörð, með bæn og hjartans þakkargjörð. Syng, foldardrótt, um frið á jörð er gefa vill oss Guð. Um lönd og höf, um loft og geim allt lofi Drottins náð, allt lofi Drottins náð, allt lofi Drottins föður náð, Hverf burt frá allri synd og sorg og sæst við alla menn. Guðs náðar lind, Guðs góði son mun græða öll þín mein, mun græða öll þín mein, mun græða öll þín sár og mein. Isaac Watts -Jóhann Hannesson Rúdolf með rauða trýnið Síglaðir jólasveinar sleðum aka niður´ í byggð, og hreindýrin draga hreykin hlössin þung af mestu dyggð. En raunmæddur hreinninn Rúdolf rauða trýnið strýkur æ, útundan alltaf hafður: „Aldrei með ég vera fæ.“ Þá rennur framhjá rammvilltur, ragur jólasveinn: „Þokan er svo þétt í nótt, en þitt er trýnið skært og rjótt, lýstu mér leið til bæja.“ Litli Rúdolf kættist þá, en hreindýrin aldrei aftur aumingjanum níddust á! Af trénu Rúdolf ungur át eintóm kerti rauð, síðan æ ef brosir blítt blikar ljós um trýni frítt. Nú hreinarnir aldrei aftur allir níðast Rúdolfi´ á, en óska sér upp til hópa einnig trýni rauð að fá! Elsa E. Guðjónsson Opin standa himins hlið Opin standa himins hlið í helgum dýrðarljóma. Loftin öll þau óma við, Þar englatungur hljóma. Gloria. Hosanna inexcelsis. Allt sem lifir, undur blítt, í auðmýkt Drottni syngi. Ótal raddir ómi þýtt og allar klukkur hringi. Gloria. Hosanna inexcelsis. Héðan látum hljóma dátt, til himins lofgjörð sanna. Guð, sem gefur frið og sátt, nú gistir jörðu manna. Gloria. Hosanna inexcelsis. G.R.Woodward - Sigurður Pálsson Jólin, jólin Jólin jólin jólin koma brátt, jólaskapið kemur smátt og smátt. Snjórinn fellur flygsum í nú fagna litlu börnin því. Jólin jólin jólin koma brátt, jólabörnin þvo sér hátt og lágt. Klæðast fínu fötin í og flétta hár og greiða. Hæ hó og jólabjöllurnar þær óma alls staðar svo undur hljómfagrar. Hæ hó og jólagjafirnar þær eru undarlega lokkandi svo óskaplega spennandi. Hæ hó og jólasveinarnir svo feikna fjörugir og flestir gjafmildir. Hæ hó og jólakökurnar þær eru blátt áfram það besta sem ég fæ. Ólafur Gaukur Gleði og friðarjól Út með illsku’ og hatur, inn með gleði’ og frið, taktu’ á móti jólunum með Drottinn þér við hlið. Víða’ er hart í heimi, horfin friðar sól. Það geta ekki allir haldið gleði’ og friðarjól. Mundu að þakka Guði gjafir, frelsi’ og frið. Þrautir, raunir náungans víst koma okkur við. Bráðum klukkur klingja, kalla heims um ból, vonandi þær hringja flestum gleði’ og friðarjól. Biðjum fyrir öllum þeim sem eiga bágt og þjást. Víða mætti vera meira’ um kærleika og ást. Bráðum koma jólin, bíða gjafirnar. Út um allar byggðir verða boðnar kræsingar, en gleymum ekki Guði, hann son sinn okkur fól. Gleymum ekki’ að þakka fyrir gleði’ og friðarjól. Magnús Eiríksson Jólaómar Ó, hve allt er nú friðsælt og óm um húsið ber. Er það söngurinn sami, pabbi minn, sem að syngur á vetri jólin inn? Er það heilagt helgilag er heyrðist fyrst þann dag þegar frelsarinn fæddist okkar jörð? Er það fjárhirða bæn og þakkargjörð? Sonur, ég man þann óm frá æsku, auðlegð þá féll mér í skaut. Og síðan hann vakað í hug mér hefur og huggað í angist og þraut. Það er hinna helgimál sem heillar barnsins sál, ber um ókunna vegi veikan hljóm eins og vindurinn hjali milt við blóm. Ó, hve dýrlegt á dimmum vetri dagsbrún í austri að sjá og hlusta á englanna helgisöngva hljóma – og jólagjafir fá. Þegar hljóm að hjarta ber, sem hlýjar mér og þér, það er boð um að bráðum komi jól, það er boð um að aftur hækki sól. Að bráðum komi jól........... Kristján frá Djúpalæk Jólafriður Nú kviknar stjörnum öllum á, til okkar ljómann ber. Við kveikjum einnig kertaljós í kvöld er húma fer. Þá tekur kyrrð í veröld völd, þá verður hlýtt og bjart. Og friður nær og fjær á jörð er fegurst jólaskart. Og börn fá marga góða gjöf er gleður hjarta hvert. En gleyma ei að þakka það sem þó er mest um vert: Að jólabarn í Betlehem var borið þetta kvöld, og flytur enn um frelsi boð og frið á hverri öld. Kristján frá Djúpalæk Þegar englarnir syngja Í baráttu lífsins, sem blekkingin á, í búðir þú verður að hlaupa, þú uppgefinn hugsar í einmana þrá um allt sem þig langar að kaupa. Ef veskið er tómt, finnst þér leiðin svo löng og þig langar í þægilegt skjól. Ef aðeins þú hlustar á englanna söng rætist ósk þín um gleðileg jól. Þú einmana maður, þú ættir þér von ef aðeins þú kærleikann fyndir, því alvaldið gaf þér sinn elskaða son sem einn getur bælt þínar syndir. Þú kallar á Guð þegar kreppan er löng, þú vilt kaupa þér veraldlegt skjól. Ef aðeins þú hlustar á englanna söng rætist ósk þín um gleðileg jól. Þú trúir í blindni á allt sem þú átt, á allt sem þig langar að gera. En jólin þau sýna á jákvæðan hátt að Jesús hann kom til að vera. Þú blessun munt hljóta þó að biðin sé löng því það bíður þín fullkomið skjól. Ef aðeins þú hlustar á englanna söng rætist ósk þín um gleðileg jól. Kristján Hreinsson Af himnum ofan boðskap ber Af himnum ofan boðskap ber oss, börnum jarðar, englaher Vér fögnum þeirri fregn í trú, af fögnuð hjartans syngjum nú. Í dag er heimi frelsi fætt, er fær vor mein og harma bætt, það barnið þekkjum blessað vér, vor bróðir Jesús Kristur er. Og oss til merkis er það sagt: Í aumum reifum finnum lagt það barn í jötu', er hefur heim í hendi sér og ljóssins geim. Því gleðjumst allir, góðir menn, og göngum þangað allir senn, þá jólagjöf, Guðs son, að sjá, er sauða hirðar gleðjast hjá. Æ, velkominn oss vertu þá, er vorar syndir tókst þig á. Oss, Jesús, kenn að þakka þér, að þínir bræður urðum vér. Ó, Guð, sem ráð á öllu átt, hví ertu kominn hér svo lágt, í tötrum lagður hart á hey, sem hefðir dýrri bústað ei? Þótt veröld öll sé víð og löng, sú vaggan er þér samt of þröng og þín ei verð, þótt væri' hún full af vegsemd þeirri', er skín sem gull. Svo hefur, Drottinn, þóknast þér, og þá vilt speki kenna mér, að heimsins auð og allt hans glys þú eigi virðir meira' en fis. Með gleðiraust og helgum hljóm Með gleðiraust og helgum hljóm þig herra Jesú Kristi heiðri fagnandi og hvellum róm hópur þinn endurleysti. Úr himna dýrð þú ofan stést á jörð til vor því sunginn best sé þínu nafni sóminn. Það von og fögnuð góðan gaf gjörvallt mannkynið syndum af að frelsa ertu kominn.